Η κυβέρνηση απέναντι στους μνημονιακούς εφιάλτες

της Νικόλ Λειβαδάρη

Υπόγεια αναταραχή, άβολη κατάσταση: Ο Μάο μπορεί και να διαφωνούσε, η παράφραση της ρήσης του όμως βγαίνει αυθορμήτως και απ’ ευθείας από τους θύλακες –ισχυρού - προβληματισμού  εντός και πέριξ του Μαξίμου. Και αποτυπώνει την δυσχερή, και αναπόδραστη πλέον, αναμέτρηση της κυβέρνησης με τους μνημονιακούς της εφιάλτες.
Ή άλλως, ακριβώς έναν χρόνο μετά το τέλος του διαπραγματευτικού δράματος, η κυβέρνηση «συλλαμβάνεται» πολλαπλώς αιφνιδιαζόμενη, πολιτικά ευάλωτη στον λογαριασμό του τρίτου μνημονίου και το – βουβό ακόμη – κύμα της κοινωνικής απογοήτευσης, και αντιμέτωπη με διαχειριστικό και διοικητικό έλλειμμα.
Είναι τα τρία διαβρωτικά μέτωπα που, σύμφωνα με τις πληροφορίες, αφήνουν ήδη τα ίχνη τους στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων, τροφοδοτούν εντάσεις σε κυβερνητικές και κομματικές συσκέψεις και, ήδη, ανάγκασαν τον πρωθυπουργό να παρέμβει δύο φορές, εκ των υστέρων, προς διάσωση της παρτίδας. Η μία ήταν στο φιάσκο της Siemens και η άλλη στο, μείζον, κοινωνικό τραύμα της κατάργησης του ΕΚΑΣ.
Η παγίδα της Siemens
Και στις δύο περιπτώσεις, οι αρμόδιοι μηχανισμοί αποδείχθηκαν αδρανείς, ανέτοιμοι και πολιτικά ανύποπτοι. Στη μεν Siemens «δεν είδαμε την παγίδα και πέσαμε με… χίλια μέσα», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος. Επισημαίνοντας εύγλωττα ότι ουδείς αξιολόγησε τα μηνύματα και ουδείς έκρουσε τον συναγερμό στην κυβέρνηση για να προλάβει τις - δικαστικές ή μη - μεθοδεύσεις προς αναβολή της δίκης και παραγραφή της υπόθεσης.
Το κομμένο ΕΚΑΣ που «υποτιμήθηκε»
Στο δε ΕΚΑΣ εάν δεν υπήρξε αυτοπαγίδευση, υπήρξε βαριά πολιτική ελαφρότητα. Στο Μαξίμου οι δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων του τύπου «υποτιμήσαμε τις συνέπειες των περικοπών» δεν ακούστηκαν καθόλου ευχάριστα. Όπως δεν είχε ακουστεί καθόλου ευχάριστα και η δήλωση του αρμόδιου υφυπουργού Τάσου Πετρόπουλου περί επιδόματος που «επινοήθηκε για προεκλογικές σκοπιμότητες» και πλέον εξέλειψαν οι «τεχνικοί λόγοι» χορήγησής του.
Στο δια ταύτα, τόσο ο κ. Πετρόπουλος όσο και ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος καλούνται τώρα από τον Αλέξη Τσίπρα να παρουσιάσουν άμεσα  ισοδύναμα, λύσεις και εναλλακτικές για την κάλυψη του κομμένου εισοδήματος των περίπου 100.000 χαμηλοσυνταξιούχων.
Η αποστολή τους όμως δεν είναι εύκολη και προσκρούει στα οριακά περιθώρια του προϋπολογισμού και των δεσμεύσεων έναντι των δανειστών. Η διαβεβαίωση Κατρούγκαλου ότι το χαμένο εισόδημα θα αναπληρωθεί με την εθνική σύνταξη ουδόλως παρηγορεί τους συνταξιούχους που καλούνται να ζήσουν με 300 και 400 ευρώ και η αντισταθμιστική ένταξή τους στα μειωμένα τιμολόγια των ΔΕΚΟ χαρακτηρίζεται «ασπιρίνη» από κυβερνητικούς παράγοντες. Οι δε σκέψεις για εξεύρεση πόρων υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων μέσα από την ενεργοποίηση των περικοπών στον προϋπολογισμό του υπουργείου Αμυνας προσκρούει, επί του παρόντος τουλάχιστον, στο «τείχος» Καμμένου.
Οι κωδικοί του υπουργείου Αμυνας
Το κατά πόσο αυτό το τείχος θα παραμείνει συμπαγές, θα εξαρτηθεί και από την τελική αποτίμηση του κοινωνικού και πολιτικού κόστους της υπόθεσης ΕΚΑΣ. Η ισορροπία, όμως, μοιάζει ήδη αρκούντως δύσκολη εν όψει και της πολυσυζητημένης κατάθεσης των κωδικών του υπουργείου Αμυνας που θα περικοπούν για να μην παγώσουν τα μισθολόγια των ενστόλων.
«Δεν ξέρω πως ακριβώς θα βγούμε να πούμε ότι διασώζουμε τις αυξήσεις των ενστόλων, όταν έχουν κοπεί συντάξεις των 400 και 500 ευρώ», είναι το ενδεικτικό στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ που μετείχε στην θερμή, προχθεσινή συζήτηση στην Πολιτική Γραμματεία.
Τους ίδιους προβληματισμούς μοιράζονται, και διαμηνύουν και στο Μαξίμου, αρκετά ακόμη κυβερνητικά και κομματικά στελέχη. Τα οποία βλέπουν το καλοκαίρι του κομμένου ΕΚΑΣ, των αυξημένων φόρων και του ΕΝΦΙΑ να «ψαλιδίζει» τους σχεδιασμούς μνημονιακής υπέρβασης της κυβέρνησης. Και θεωρούν ότι τα, θεσμικά και επικοινωνιακά, αντίβαρα του εκλογικού νόμου, της συνταγματικής αναθεώρησης και της μάχης κατά της διαπλοκής, δεν αρκούν για να καλύψουν το έλλειμμα της αριστερής διακυβέρνησης στο κοινωνικό μέτωπο…
/

Σχόλια