Κάποιοι νομίζουν ότι θα έχουν κι άλλη ζωή μετά από αυτή...

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
‘Η θείο χαχα -να σας ζήσει.
Τρομερή η βλακεία που έκανε πάρτι την τελευταία βδομάδα λόγω του Brexit.
Βέβαια, ούτε η Αγγλία εξαφανίστηκε από το χάρτη και μάλλον δεν άλλαξε και τίποτα όσον αφορά την οικονομική ζωή του τόπου.
Δηλαδή, όλοι οι υστερικοί βγήκαν παγανιά και συμπεριφέρονταν λες και η Αγγλία θα επέστρεφε στη φεουδαρχία.
Η Αγγλία, φυσικά, είναι εκεί ακόμα.
‘Ασε που τελικά μια άλλη χώρα, λίγο πιο νοτιοανατολικά της Αγγλίας, είναι υπό εξαφάνιση.
Την εγκαταλείπουν μαζικά οι κάτοικοί της.
Η ανεργία της είναι η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ σε δυτικό κράτος.
Το δημόσιο χρέος της -συγκριτικά με το ΑΕΠ- είναι το υψηλότερο στον κόσμο.
‘Εχει ξεπουλήσει τα λιμάνια της, τα αεροδρόμιά της, τα θέατρά της, μέχρι και τη μάνα που την γέννησε.
Στο τέλος δεν θα της μείνει ούτε καν μια ελιά, ένα κλήμα ή έστω μια βάρκα.
Τουλάχιστον θα έχουμε ευρώ, σύντροφοι.
Ο κόσμος καίγεται και ο ‘Ελληνας πραγματικά χτενίζεται.
Σέβομαι αφάνταστα εκείνους που προσπαθούν να παλέψουν σε μια αρένα -κυριολεκτικά- αλλά, όταν η χώρα σου έχει ξεπουληθεί ολοκληρωτικά, μαζί με κάθε περουσιακό στοιχείο στο έδαφος της, τότε τα πράγματα δεν είναι καλά.
Ακόμα και αν εξαιρέσουμε τη δημόσια περιουσία -να δω βέβαια τι θα κάνει ένας ασθενής όταν τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε σύριγγες-, και πάλι, ούτε η ιδιωτική περιουσία είναι ασφαλής.
Το πέρασμα των κόκκινων δανείων σε ξένα funds συνεπάγεται την μαζική κατάσχεση χιλιάδων κατοικιών -τι πάει να πει πρώτη, δεύτερη;
Ουσιαστικά, η απεργία των δικηγόρων κρατάει το τσουνάμι που έρχεται.
Ζούμε πραγματικά τις τελευταίες μέρες της Ατλαντίδας, λίγο πριν εκείνη χαθεί στα βάθη της θάλασσας.
Μέχρι και οι πολιτικοί ζουν στον κόσμο τους.
Βλέπω τον Κούλη και τον ανιψιό του, τον Κώστα Μπακογιάννη, να προβάρουν τα πρωθυπουργικά κοστούμια και κλαίω.
Ποια χώρα θα κυβερνήσετε ρε Μητσοτάκουλες;
Τον Λεβέντη να νομίζει πως ζει στο ’39-’45, όταν οι Γερμανοί πλήρωναν όποιον υπηρετούσε τα συμφέροντα τους.
Γιατί να πληρώσουν για κάτι που θα το πάρουν τζάμπα;
Μόνο μπισκοτάκι δεν τους βάλαμε, όταν χαρίσαμε τα αεροδρόμια.
Μου αρέσει κιόλας που δίνουμε συμβουλές στους ‘Αγγλους.
Το προτεκτοράτο κουνάει το δάχτυλο στην 5η οικονομία του πλανήτη και μοιράζει γέλιο.
Δεν μίλησε κιόλας κανείς στην Ελλάδα για τα γέλια που σκόρπισε ο Τσίπρας στο Ευρωκοινοβούλιο.
Ασχολήθηκαν όλοι με τον Φάρατζ και με τον φίλο όλων των Ελλήνων, τον Γιούνκερ μας.
Αλλά πραγματικά είναι γελοίο να βλέπεις έναν ‘Ελληνα να μιλάει για το Brexit.
Δεν μπόρεσαν να κρατηθούν οι άνθρωποι.
Από πού κι ως πού;
Ασχοληθείτε εκεί με τους εκλογικούς νόμους -που δεν έχουν καμία σημασία γιατί τις πολιτικές τις εφαρμόζουν οι απ’ έξω- και αφήστε να σκάσουν οι άλλοι για τους ‘Αγγλους.
‘Ακους εκεί, να θέλουν να κάνουν εξωτερική πολιτική οι μαριονέτες.
Εφτασε εξάλλου η στιγμή που οι ελίτ πρέπει να εξεγερθούν απέναντι στις αμαθείς μάζες, όπως έγραψε ο Τζέιμς Τράουμπ στο Foreign Policy.
Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά τώρα θα δείτε πουλάκια μου τι σημαίνει ελεύθερη οικονομία.
‘Οχι, δεν θέλω τώρα γκρίνιες.
Βαρέθηκα τα τελευταία χρόνια να ακούω τους ‘Ελληνες να στάζει το στόμα τους για τον καπιταλισμό, ούτε οι Αμερικάνοι έτσι.
Λεφτά, λεφτά, λεφτά και τα υπόλοιπα έλα μωρέ θα τα βολέψουμε.
Γιατί άμα έχεις λεφτά όλα γίνονται.
Να δω τώρα τι θα τα κάνουμε.
‘Η τι θα κάνουμε όταν τελειώσουν, που θα τελειώσουν σύντομα κιόλας, επειδή -λυπάμαι που σας την χαλάω- τα λεφτά σας δεν είναι δικά «σας», αλλά δικά ΤΟΥΣ.
Θα το δείτε και αυτό.
Καλή χώνεψη.
«Δημοκρατικά» πάντα.
Αν και η αστική δημοκρατία τελείωσε, ειδικά τώρα που δεν υπάρχει και το απέναντι στρατόπεδο.
Στην Αυστρία θα επαναληφθούν οι προεδρικές εκλογές, μέχρι να βγάλουν πρώτη την Ακροδεξιά.
Κάποια στιγμή θα τσαλακώσουν και το Brexit.
Είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων, ηλίθιε.
Κι εσύ τι έκανες για να αντισταθείς;
Τι έκανες για να προετοιμαστείς για το τελειωτικό χτύπημα στα πενιχρά δικαιώματα σου;
‘Αφησες τη χώρα σου να ξεπουληθεί για μια σύνταξη -με διαλυμένα ταμεία, κλαίω.
Για ένα σπίτι που θα στο πάρει η τράπεζα.
Για μια δουλειά που δεν θα βρεις ποτέ.
Για ένα μισθό που κάνει τους Κινέζους να νιώθουν εισοδηματίες.
Για μια οικογένεια που σκόρπισε στις πέντε ηπείρους.
Για ένα νόμισμα που δεν θα υπάρχει σε λίγα χρόνια.
Για μια Ευρώπη που σε έδωσε προίκα στις αγορές.
Για μια Ελλάδα που δεν υπάρχει γιατί πολύ απλά δεν υπήρξε ποτέ.
Αλληλοφλομωθήκαμε στα ψευτοεπαναστατικά, στις στρατιωτικές παρελάσεις και στο έπος του ’21 ή του ’40, λες και η ιστορία γράφεται από μόνη της.
Μεθύσαμε με τις ελληνικές σημαίες που κυμάτιζαν σε κάθε νίκη της εθνικής, σε κάθε εθνικό θρίαμβο.
Μόνο που όταν ήρθε η ώρα της σύγκρουσης, οι λούμπεν μικροαστοί τρομάξανε και κρύφτηκαν.
Μια χώρα λούμπεν που κάθεται υπομονετικά σε μια γωνιά, να περιμένει τον εκτελεστή να έρθει να την οδηγήσει στην γκιλοτίνα ή έναν μεσσία να την σώσει, είναι μια χώρα με σύντομη ημερομηνία λήξης.
‘Ασε που το πλάνο για την Ελλάδα, αυτό που εφάρμοσαν τα κέντρα εξουσίας μετά το ’45, έχει πετύχει απόλυτα.
Από την ΕΡΕ και την χούντα, μέχρι την Μεταπολίτευση και τα Μνημόνια -που ήταν τα διαφορετικά προσωπεία του ίδιου καθεστώτος- οι ‘Ελληνες έπαιξαν το παιχνίδι της εξουσίας καλύτερα από κάθε άλλον.
Ελάχιστοι εκείνοι που αντιστάθηκαν.
Τα όποια κινήματα λειτούργησαν σαν την Εκκλησία, να στεγάζουν τους απελπισμένους, τους παραγκωνισμένους και να προσφέρουν την αόριστη υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο, χωρίς την έννοια της σύγκρουσης με το κατεστημένο.
Τα αριστερά κόμματα βρωμοκόπησαν λιβάνι και θυμιατά.
Κι εγώ πιστεύω κάτι να συμβεί, κάποιος να ξεσηκωθεί -έστω και την τελευταία στιγμή-, αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα πράγματα είναι όπως φαίνονται.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αφήσαμε να φύγουν έτσι 7 ολόκληρα χρόνια.
Μάλλον κάποιοι νομίζουν ότι θα έχουν και άλλη ζωή μετά από αυτή.
Πάντως, η ελληνική κοινωνία δείχνει να έχει αποδεχθεί τη μοίρα της.
‘Ισως μπορεί, αλλά δεν νομίζω πως θέλει.
Αυτό είναι και το πρόβλημα.
Με εκτίμηση
Άρης
(Αγαπητέ Άρη, ούτε οι Έλληνες δεν πιστεύουν πως είναι τόσο απαθείς, παραιτημένοι και εθελόδουλοι. Νομίζουν πως κάτι άλλο συμβαίνει. Δεν ξέρουν τι αλλά κάτι άλλο. Φυσικά και μπορούν οι Έλληνες να αντιδράσουν, να αντεπιτεθούν και να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους -όλοι οι λαοί μπορούν να το κάνουν αυτό- αλλά προτιμούν, εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία, να κατηγορούν ακόμα ο ένας τον άλλον. Η κατάρα της φυλής. Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα χάνεται οριστικά. Άρη, καταλήγω στο συμπέρασμα πως οι Έλληνες δεν είναι ένας λαός αλλά πολλοί. Διαφορετικά, θα είχαν αντιδράσει. Άλλη εξήγηση για αυτό το αίσχος δεν βρίσκω. Εγώ έχω τη συνείδησή μου ήσυχη και καθαρή -έκανα ό,τι μπορούσα- και δεν σκοπεύω να στενοχωριέμαι άλλο. Να είσαι καλά. Άρη, θείο να με λες. Πάντα είχα κάτι το θείο αλλά τώρα είμαι θείος από κάθε άποψη. Την αγάπη μου.)


Read more: http://pitsirikos.net/2016/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λάκης Λαζόπουλος: Το κλάμα της γάτας

Έγκλημα χωρίς τιμωρία! Βομβάρδισαν με χημικά την Ιντλίμπ – Σκότωσαν γυναίκες και παιδιά - Φόβοι για 100 νεκρούς

Το Στρατόπεδο Μέγας Αλέξανδρος, στους Αμπελόκηπους. Δείτε πως είναι σήμερα...