Αναρτήσεις

Ξεχωριστή ανάρτηση

«Νεο-αμερικανισμός» ή «νεο-αποικισμός»;

Εικόνα
του Λουκά Θ. Αποστολίδη

Ακούσαμε και είδαμε πράγματα και θαύματα, ενός άκρατου «νέο-αμερικανισμού» από τον πρωθυπουργό της χώρας μας. Η «αριστεροσύνη» μπήκε στη ναφθαλίνη. Τα εγκώμια «στις διαβολικές σκέψεις» του κ. Τραμπ, που φέρνουν καλά αποτελέσματα για το συμφέρον της χώρας, ήταν η έκπληξη της χρονιάς:Χαρές από τις δύο πλευρές και συνεχείς έπαινοι για το ότι η Ελλάδα δαπανά το 2% σε στρατιωτικές δαπάνες, είναι σταθερή και πιστή σύμμαχος του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. και «ας παν στην ευχή τα παλιά».


Ευχές και εκκλήσεις για να έρθουν επενδύσεις από το «Αμέρικα», υποσχέσεις για ελάφρυνση του χρέους που θα κάνουν βέβαια οι ευρωπαίοι δανειστές εκτός από το Δ.Ν.Τ.. Αυτό βέβαια ταιριάζει να αγιάζεις με ξένα κόλλυβα!!! Πράγματα όμως χειροπιαστά ήταν μονάχα η αναβάθμιση της Σούδας και τωνF-16, με κόστος 2,4 δισ. ευρώ. Οι ευρωπαίοι για το χρέος σχολίασαν ουδέν νεότερο!!! Το Δ.Ν.Τ. αφού δεν θα συμμετέχει στις περικοπές του χρέους, εύκολο είναι να μιλάει στους ευρωπαίους «ρυθμίστε το χρέος της Ελλά…

Πρωθυπουργός παντός… πλανητάρχη

Εικόνα
Γιατί άραγε τόση… αγάπη των ξένων ηγετών προς τον Αλέξη Τσίπρα; Γνωρίζουν ότι η εναλλακτική είναι ένας πολιτικός που συνομιλεί απταίστως με τη SIEMENS και τα ούφο. Οπότε, σου λέει οΤραμπ και ο κάθε Τραμπ, χίλιες φορές ο Αριστερός που έμαθε να κάνει μπίζνες, παρά το “The Benny Hill Show”. του Νίκου Μωραΐτη Μια και είναι 18 Οκτωβρίου σήμερα, ημερομηνία που ανέβηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου για πρώτη φορά στην εξουσία, του αξίζει μία μνεία. Απέναντι στο “ανήκομεν εις την δύσιν” του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ήταν εκείνος που προέβαλε το “Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες” και το όραμα μίας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Κι αν υπάρχει σήμερα ένας “μαθητής” που τηρεί τη φράση ως ευαγγέλιο, αυτός εμφανίζεται να είναι πλέον ο Αλέξης Τσίπρας. Από τον Ολάντ στον Μακρόν. Από τον Πούτιν στους Κινέζους. Από την κηδεία του Κάστρο στη Μέρκελ. Κι από τον Ομπάμα στον Τραμπ.Και -τι περίεργο;- εύσημα από όλους. Συν η δέσμευση για απομείωση του ελληνικού χρέους χθες από τον Τραμπ. Τα ΜΜΕ της διαπλοκής, βέβαια,…

Νοείται «αμερικανική Αριστερά»;

Εικόνα
του Γιάννη Πανούση

Ο δήμιος ήταν ακριβώς όπως τον είχα φανταστεί επομένως δεν είχα τίποτε να φοβηθώ Λίλη Λέκκα-Μπινιάρη, Διαδρομή
Θα γραφτούν πολλά κι από διάφορες οπτικές γωνίες για το ταξίδι του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ. Άλλοι θα αναφερθούν στο θάνατο της παλιάς κομμουνιστικής αριστεράς [η οποία είχε πάντοτε ως διεθνή ταξικό εχθρό την Αμερική και τους Αμερικανούς] κι άλλοι θα αναζητήσουν στο όλο εγχείρημα τα σπέρματα της γέννησης μιας σύγχρονης πολυδιάστατης/πλουραλιστικής ευρωπαϊκής αριστεράς. Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι τι είδους Αριστερά θα θέλαμε το 2017, εν μέσω κρίσης της παγκοσμιοποίησης και αναδιάταξης δυνάμεων στην Ευρώπη. Μία μικρή [πλην έντιμη (sic)] Αριστερά του περιθωρίου, η οποία συζητάει με τον εαυτό της και το δογματικό της παρελθόν ή μια κινη(μα)τική Αριστερά που αναλύει το σήμερα με πραγματικούς όρους, για το καλό της Πατρίδας και των δεινοπαθούντων Ελλήνων; Η Αριστερά [οφείλει να] αλλάζει μαζί με το διεθνές/ευρωπαϊκό της περιβάλλον και τούτο δεν σημαίνει ότι π…

Δημήτρης Σταράκης: Ποιοι αξίζουν το πένθος μας;

Εικόνα
Ανείπωτη η τραγωδία στην Σομαλία. Πάνω από 300 είναι οι νεκροί της βομβιστικής επίθεσης στην πρωτεύουσα της χώρας. Έτυχε να ζήσω από κοντά τον πόνο των Σομαλών αφού μία επαγγελματική υποχρέωση με έστειλε στην Τυνησία και οι άνθρωποι θρηνούσαν βουβά τους νεκρούς τους σε μία διεθνή αθλητική διοργάνωση. Αμέσως σκέφτηκα: “Γιατί το γεγονός αυτό πιθανότατα δε θα με άγγιζε αν βρισκόμουν στην Ευρώπη;” Μια παρόμοια απορία στριφογύριζε στο μυαλό μου αμέσως μετά τη δολοφονική επίθεση στα γραφεία του Charlie Hebdo. Τότε, όλη σχεδόν η Δύση εξέφραζε (και δικαίως) τον θρήνο της για την επίθεση των φονταμενταλιστών στα γραφεία του σατυρικού περιοδικού. Γιατί όμως τούτο το συμβάν συγκίνησε περισσότερο από άλλες τραγωδίες ανθρώπων που ζουν σε διαφορετικά πολιτισμικά συστήματα; Η Σομαλία μας πέφτει μακριά. Ίσως κι εμείς να πέφτουμε μακριά στη Σομαλία. Και η Αμερική όμως μας πέφτει μακριά, αλλά κάθε φορά που έχουμε δολοφονική επίθεση από ανθρώπους που συνήθως ανοίγουν αδιάκριτα πυρ κατά του πλήθους, τότ…

Ανόητε ε ανόητε

Εικόνα
του Δημήτρη Δανίκα
Με  αφορμή την  στατιστική και την  διαπίστωση ότι  τέσσερις στους δέκα πολίτες ξοδεύουν το  σαράντα  τοις εκατό  του μηνιαίου  πορτοφολιού τους για την κάλυψη αναγκών  της οικίας  τους. Από τον ΕΝΦΙΑ μέχρι ηλεκτρικό, νερό,  τηλέφωνο, καθαριστικά και κοινόχρησταΤο όνειρο της κατοικίας. Του διαμερίσματος. Τουτέστιν  τούβλα, τσιμέντα, σίδερα,  πατώματα, λουτροκαμπινέδες,    υαλοπίνακες, βαψίματα, έπιπλα και  ότι άλλο  βάλει με το νου  της κάθε νοικοκυρά. Συνήθως ο σύζυγος πληρώνει η  σύζυγος  επιβλέπει και αποφασίζει


Το όνειρο  της  κατοικίας.  Το  Κατοχικό  σύνδρομο. Να  βάλουμε ένα κεραμίδι  πάνω από το  κεφάλι μας. Οπου  οκτώ στους  δέκα  είναι κάτοχοι,   τουλάχιστον μίας   κατοικίας. Οπου περιουσίες  ροκανίστηκαν στο  βωμό αυτού του ονείρου.  Κληρονομιές σπαταλήθηκαν.  Εκατοντάδες  χιλιάδες  συμπολίτες μας  βασανίστηκαν και βασανίζονται γι αυτό το «ρημάδι το  σπίτι». Οπου   δισεκατομμύρια  μη εξυπηρετούμενων   δανείων μας ανάγκασαν σε   αλλεπάλληλες  ανακεφαλαιοποι…

God bless America

Εικόνα
God bless America γράφει η κόκκινη σημαία του ζωσμένου με όπλα αντάρτηΗ συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ντόναλντ Τραμπ δεν θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστη από τον Αρκά και το «καυστικό» πενάκι του.


Λίγη ώρα μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης ο σκιτσογράφος «κάρφωσε» τη στροφή του Έλληνα πρωθυπουργού και τα καλά λόγια που είπε για τις ΗΠΑ με ένα σκίτσο που ανήρτησε στη σελίδα του στο Facebook.
Στο σκίτσο πρωταγωνιστεί ένας αντάρτης ζωσμένος με όπλα ο οποίος, όμως, κρατά μια κόκκινη σημαία στην οποία αναγράφεται το μήνυμα: God bless America.

Ναι, η Δικαιοσύνη δεν έχει αλλάξει

Εικόνα
To Πενταμελές Εφετείο Αναστολών απέρριψε και το δεύτερο αίτημα αποφυλάκισης της Ηριάννας και του Περικλή, υπόθεση που γίνει σύμβολο για όλη την Ευρώπη. Ο εισαγγελέας της έδρας Γ. Γεράκης, που υποστήριξε στην πρότασή του ότι δεν αποδείχθηκε θεμελιωτικό γεγονός και δεν προσκομίστηκε νέο στοιχείο, κρύφτηκε πίσω από μια δικονομική τυπολατρία για να αποφύγει την ουσία. Σύμφωνα με το δικαστήριο δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και πράγματι στην ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει αλλάξει τίποτε που να δικαιολογεί κάτι διαφορετικό. Ίσως να είχαν άλλη μεταχείριση αν ήταν έμποροι ναρκωτικών, αν είχαν εμπλακεί σε τραπεζικό σκάνδαλο, αν ήταν διεφθαρμένοι πολιτικοί, αν είχαν καταχραστεί δημόσιο χρήμα, αν είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ αντιφασίστα. Ή αν εμπλεκόταν με την υπόθεση Siemens, για την οποία ο ίδιος «τυπολάτρης» εισαγγελέας είχε ξεχάσει να μεταφράσει το σχετικό βούλευμα και διώκεται πειθαρχικά… Η ουσία δεν βρίσκεται στο διάτρητο αποδεικτικό υλικό αλλά στην επιδεικτική σκληρότητα  που μαρτυρά ότι η υπόθεση…