ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

του Παντελή Καψή Ορισμένοι υπουργοί έχουν αρχίσει να φλερτάρουν με την ιδέα των πρόωρων εκλογών. Το υποστηρίζουν μάλιστα και δημόσια. Η συλλογιστική τους έχει ως εξής. Όταν θα έρθει η ώρα, μετά το Πάσχα, για το μεσοπρόθεσμό πρόγραμμα αντιμετώπισης της κρίσης που θα ψηφιστεί από τη Βουλή σε συμφωνία και με την Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσουν αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων. Αν την πετύχουν τότε η κυβέρνηση θα έχει ευρύτερη νομιμοποίηση για την εφαρμογή των μέτρων και άρα μεγαλύτερη ισχύ στο εσωτερικό και αξιοπιστία στο εξωτερικό. Αν όχι τότε θα πάμε σε εκλογές με το δίλημμα ναι ή όχι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα - ναι δηλαδή στη συνέχιση της προσπάθειας ή βουτιά στην αβεβαιότητα με ανοικτό το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας; Τα πράγματα ωστόσο πιθανότατα θα λειτουργήσουν πολύ διαφορετικά. Κατ αρχάς με την προκήρυξη των εκλογών θα προκύψουν μια (σχεδόν) βεβαιότητα και μια αβεβαιότητα. Η βεβαιότητα αφορά την αυτοδυναμία: θα είναι έκπληξη πρώτου μεγέθους να προκύψει κυβέρνηση με κοινοβουλευτική πλε...

Κυκλοφορεί ηλεκτρονικά ο μετεκλογικός - Δεκεμβριανός ΚΑΤΟΙΚΟΣ, ο έσχατος για το 2010. Και είναι (όπως πάντα) δηκτικός, περιεκτικός, επίκαιρος και σαρκαστικός. Ο Κώστας Κρικέλης κρικελίζει με ΟΡ.Μ.Η. σχολιάζοντας τα εκλογικά αποτελέσματα και την άνετη επικράτηση του ...επάρατου! Δείτε, διαβάστε όλο τον ΚΑΤΟΙΚΟ κλικάροντας παρακάτω: Με την πρώτη ο επάρατος!

του Δημήτρη Δανίκα Ανεξάρτητος και κουραφέξαλα. Ουδείς ουδέτερος. Γιατί τότε είσαι παρατηρητής, τουρίστας, αδιάφορος, χαβαλετζής. Τότε από πολιτική σκέψη και κοινωνική ευαισθησία κατευθείαν στα σκουπίδια. Οταν λοιπόν αναφέρονται σε κάποιον «ανεξάρτητο» εννοούν αυτόν που δεν βόσκει στην κομματική στρούγκα. Δηλαδή ο πανηγυρισμός των ημερών για τους δύο νικητές Αθήνας και Θεσσαλονίκης ήταν το πιο αυτονόητο πράγμα από συστάσεως του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Παιδιά, ύστερα από έναν και πλέον αιώνα κατακτήσαμε το στοιχειώδες. Οτι δηλαδή οι δήμαρχοι προέρχονται από την τοπική κοινωνία. Ανεξαρτήτως χρώματος και σημαίας. Μπράβο μας. Από την άλλη, η νίκη τόσο του Καμίνη όσο και του Μπουτάρη προέκυψε όχι τόσο λόγω της προσωπικής κομματικής ανεξαρτησίας τους όσο από την ολοσχερή χρεοκοπία του Παπαγεωργόπουλου και του Νικήτα Κακλαμάνη. Δηλαδή όποιος περπατούσε στο κέντρο της πρωτεύουσας έπρεπε απαραιτήτως να βουλώνει τη μύτη του. Κάτι σαν πτυελοδοχείο, σαν μύξα, σαν χωματερή. Απροσμέτρητ...

Ο τίτλος δεν είναι καθόλου τυχαίος, ούτε παίζουμε με τις λέξεις ή τις έννοιες. Κάτι μοναδικό και πρωτοποριακό συνέβη στις δημοτικές εκλογές στον Καλλικράτειο δήμο Αλιάρτου του νομού Βοιωτίας, που δημιουργήθηκε με τη συνένωση των δήμων Αλιάρτου και Θεσπιών.  Οι πολίτες των δήμων της Αλιάρτου και των Θεσπιών , για πρώτη φόρα στην ιστορία  , είχαν με την ψήφο τους τη δύναμη της επιλογής του δημάρχου. Επέλεξαν δηλ. τον υποψήφιο δημ. σύμβουλο που ήθελαν για δήμαρχο. Πως έγινε αυτό; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στις δημοτικές εκλογές του 2010 για τον νέο Καλλικράτειο δήμο Αλιάρτου  "κατέβηκαν" τρεις συνδυασμοί... 1.   Ο συνδυασμός του νυν δημάρχου Αλιάρτου, Βίτση Αλέξανδρου(Νέα αυτοδιοίκηση-Ενότητα-Ανάπτυξη), με το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Βίτσης εκλέγεται δήμαρχος  τις δύο τελευταίες τετραετίες στο δήμο Αλιάρτου. 2.  Ο συνδυασμός του Κλεφτογιάννη Ιωάννη με το χρίσμα του ΚΚΕ 3.  Η Ανεξάρτητη Κίνηση Πολιτών , που δημιουργήθηκε με την συνένωση της Α...

φωτο απο συσσίτιο 1946 του Κώστα Κρικέλη Δεν ήταν πάνω από 20% του ελληνικού λαού που ψήφισε τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ και όχι απαραίτητα το ΠΑΣΟΚ το ίδιο. Ο πρωθυπουργός δεν δίστασε να δηλώσει εντός και εκτός Ελλάδος πως ο ελληνικός λαός του έδωσε μήνυμα να… συνεχίσει. Θα μου πείτε εδώ δεν ντράπηκε να κόψει τα δώρα των συνταξιούχων- μνημείο επαίσχυντης πολιτική πράξης- θα είχε πρόβλημα να πει πως τον… στηρίζουμε; (και κατόπιν ο Στρος Καν έδειχνε εντυπωσιασμένος για το ότι ο ελληνικός λαός, παρά τα πρωτοφανή μέτρα σε βάρος του, … στηρίζει την σοσιαλιστική κυβέρνηση Παπανδρέου). Είναι σαν κάτι ντοκιμαντέρ όπου τα χιτλερικά στρατεύματα εισέβαλλαν σε ξένες χώρες και βλέπουμε «λαό» να υποδέχεται με λουλούδια στο δρόμο τους κατακτητές. Τότε αυτό είχε το όνομα του εμπνευστή του Γκαίμπελς- γκεμπελισμός ονομασία προέλευσης όπως είναι η ελληνική φέτα για μας ή ο μπακλαβάς για τους Τούρκους. Γιατί όταν ακούς πως χιλιάδες καταστήματα κλείνουν και εσύ ως πρωθυπουργός λες πως βαδίζουμε σταθερά στο ...

Η αποχή έχει πολλές φωνές διότι έχει πολλές αιτίες. Είναι αφελείς οι προσπάθειες όσων επιχειρούν να οικειοποιηθούν την αποχή, ομογενοποιώντας την. Η αποχή μπορεί να μην εκφράζει μόνον την απόρριψη του συστήματος αλλά και την παραίτηση από την προσπάθεια για τη βελτίωση ή την αλλαγή του. Η αποχή μπορεί να εκφράζει απογοήτευση, απόρριψη, απόγνωση, οικονομική αδυναμία, πολιτική οργή αλλά και πολιτική χειραγώγηση, αριστοκρατικό αναχωρητισμό αλλά και πολιτισμική αποβλάκωση. Η αποχή δεν έχει η ίδια φωνή διότι τη σκεπάζουν οι φωνές αυτών που τη «διαβάζουν» και μιλούν στο όνομά της. Καθιστώντας την έτσι απορροφήσιμη από το σύστημα, μια άφωνο φωνή, μια απουσία που δεν μπορεί να 'ναι επί μακρόν παρούσα. Ομως η διαρκώς αύξουσα αποχή βαθαίνει την αποξένωση -παροδική ή μονιμότερη- του λαού από την πολιτεία, το πολίτευμα και τους πολιτικούς, δίνοντας σε αυτήν την αποστροφή δύο εκδοχές: ή της παθητικής υποταγής ή της εν δυνάμει εξέγερσης... Θα δούμε... Δήλωσε χθες, ψηφίζοντας, ο κ. Βενιζέλο...

του Στέλιου Κούλογλου Τελικώς ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογώ ν είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον πρώτο. Τη προηγούμενη Κυριακή πρωταγωνιστής ήταν ο δικομματισμός, παρά τη σημαντική μείωση των ποσοστών του: το θέμα ήταν ο κ. Παπανδρέου να σώσει τα προσχήματα ώστε να μην προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές με βάση το δίλημμα στο οποίο είχε αυτό-εγκλωβιστεί. Όμως η πόλωση βοήθησε και την ΝΔ που, ξεχνώντας ότι είχε μαζέψει 500.000 ψήφους λιγότερες από ότι το 2009, όταν είχε σημειώσει ιστορικό χαμηλό ποσοστό, έφτασε να θριαμβολογεί μιλώντας για « ολική επαναφορά». Αυτή τη φορά το παιχνίδι ήταν πιο ελεύθερο καθώς βρέθηκαν στο επίκεντρο όχι τα ποσοστά στις περιφέρειες, αλλά κυρίως  τα θρίλερ στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας , τα οποία οδήγησαν τελικά σε ήττα των φαβορί και σε μεγάλες ανατροπές. Στη Πάτρα ένας αντάρτης κέρδισε τον δήμο από τον επίσημο υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ, ενώ στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη οι Καμίνης και Μπουτάρης πέτυχαν την ολική επαναφορά. Το μπούμεραγκ Κακλαμάν...

Photo: Μαρία Μαράκη του Σταύρου Θεοδωράκη Όταν ο Γιώργος Καμίνης ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, γνωστός τηλεοπτικός αστέρας τον απεκάλεσε «Κομένος– Καμένος ή κάπως έτσι». Μπέρδευε επίτηδες δηλαδή το όνομα του για να καταλάβουμε όλοι ότι ο νέος υποψήφιος δεν είναι καλοδεχούμενος στο κυρίαρχο πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα. Και δεν ήταν βεβαίως η πρώτη φορά που ένας πρωτοεμφανιζόμενος εισέπραττε αυτή τη συμπεριφορά.   Τα ίδια συνέβησαν και με τον Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξαν δημοσιογράφοι που έδωσαν προεκλογικά περισσότερο χρόνο στον Άνθιμο (!) πάρα στον ίδιο τον Μπουτάρη. Δεν σας ξέρουμε δηλαδή και - πολύ περισσότερο - δεν θέλουμε να σας μάθουμε. Κάνουμε μόνο αστειάκια με το όνομα σας, το παρελθόν σας, τις προτάσεις σας. Κυρίως με τις προτάσεις σας. Οι νέες ατζέντες δεν είναι καλοδεχούμενες από τους παλιούς υπηρέτες του συστήματος, είτε γιατί δεν τις γνωρίζουν και βαριούνται να τις μάθουν είτε γιατί ταρακουνούν εξουσίες και θέσφατα.   Και μπορεί ...

του Ριχαρδου Σωμερίτη Η   ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται:   το κουκουέ και ο Σύριζα αποφάσισαν   να ζητήσουν από τους οπαδούς  τους να κάνουν ό,τι μπορούν για να κερδίσει   η Δεξιά στον σημερινό δεύτερο γύρο   των αυτοδιοικητικών εκλογών. Οπως  στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 είχαν πει  το γνωστό και αυτοκτονικό «Τι Παπάγος,   τι Πλαστήρας». Με «υπόγεια» συμφωνία;   Μα δεν χρειάζεται καν: το σύμπτωμα   της αυτοκαταστροφής που τη  διακατέχει είναι διαχρονικό. Οι μόνοι που μπορούν να σώσουν την  επιζώσα Αριστερά από αυτήν τη νέα καταισχύνη   είναι οι οπαδοί της. Που μαζί  με όλους τους άλλους δημοκράτες προοδευτικούς   πολίτες μπορούν να σώσουν  επιπλέον την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη,  τον Πειραιά και, ας μην το ξεχνάμε, αρκετές   άλλες πόλεις. Από τη Δεξιά επειδή  είναι Δεξιά; Οχι, βέβαια. Αλλά από αυτήν  τη συγκεκριμένη και αποτυχημένη Δεξιά  που ευθύνεται για την τραγική ...

του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου  Αντε να τελειώνουµε αύριο µε τις εκλογές, να κάνουµε και καµιά δουλειά, γιατί έναν - ενάµιση µήνα τώρα δουλειά δεν γίνεται και είδατε τα χάλια µας. Κολλήσαµε στη συζήτηση Μνηµόνιο - αντιµνηµόνιο και το πράγµα πάει καθηµερινά από το κακό στο χειρότερο. Μόνο που αυτός ο κατήφορος δεν είναι χωρίς τελειωµό. Εχει τέλος, όπως είχε και αφετηρία. Και επειδή όπου να ‘ναι φτάνουµε (στο τέλος...), καλόν είναι να θυµόµαστε. Παράδειγµα: όλες αυτές τις ηµέρες βλέπω στις τηλεοράσεις πανηγυρίζοντες Νεοδηµοκράτεςνα αλαλάζουν που ο λαός επιβράβευσε την πολιτική τους. Δεν αντέχω στον πειρασµό να αναρωτηθώ αν αυτός ο λαός είναι ο ίδιος που πέρυσι τους έριξε δέκα µονάδες στο κεφάλι και όπου τους έβλεπε, τους γιαούρτωνε για την καταστροφή που επέφεραν στον τόπο. Προφανώς ο ίδιος είναι, δεν αλλάζει ο λαός, γι’ αυτό να µε συγχωρείς αναγνώστη µου, αλλά έχω ζωηρές αµφιβολίες για το µε ποια κριτήρια ψηφίζουµε τελικά...   Η «χαλαρή» ψήφος  µάς φταίει;  Διότι τ...

του Νίκου Σαραντάκου Μια και αύριο ολοκληρώνονται οι εκλογές, σκέφτηκα να παρουσιάσω εδώ ένα (πασίγνωστο, βέβαια) τραγούδι που έχει επιφανειακά ως θέμα του τις εκλογές. Βέβαια, θα ταίριαζε περισσότερο σε εκλογές βουλευτικές, αλλά τραγούδι για περιφερειάρχες δεν είχε κανείς τη διεστραμμένη φαντασία να γράψει, οπότε το τραγούδι που έχω στο νου μου αναφέρεται σε πρωθυπουργούς. Άλλωστε και τούτες εδώ οι εκλογές υποτίθεται ότι θα μπορούσαν έμμεσα να οδηγήσουν σε ανάδειξη πρωθυπουργού, αν υποθέσουμε ότι το διάγγελμα δεν ήταν μπλόφα -αλλά δεν θα πολιτικολογήσω σήμερα, θα αφήσω τον Μάρκο να σχολιάσει. Ποιον Μάρκο; Τον Μάρκο Βαμβακάρη, ο οποίος, όπως και άλλοι προπολεμικοί ρεμπέτες, αγαπούσε να σχολιάζει την επικαιρότητα στα τραγούδια του. Κι όταν το 1936 συμβαίνουν αλλεπάλληλοι θάνατοι πρωθυπουργών, σύμπτωση που ασφαλώς θα συζητιόταν πολύ στην πιάτσα, ο Μάρκος αποφάσισε να το κάνει τραγούδι, κι έγραψε τους Πρωθυπουργούς , όπως είναι γνωστό το τραγούδι στα πάλκα, ή  Ο Μάρκος υπουργός , όπως...