Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Σχόλια-Επίκαιρα

ΚΙΑΘ: Εκδήλωση για μια ταινία με πρώτη ύλη ταινίες (Στρατιώτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και πρόσφυγες του 1914 στη Θεσσαλονίκη)

Εικόνα
Το Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης διοργανώνει απόψε εκδήλωση – προβολή σπάνιου κινηματογραφημένου υλικού από την εγκατάσταση των συμμαχικών δυνάμεων στην περιοχή της δυτικής Θεσσαλονίκης, κατά την περίοδο του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου- φωτίζοντας έτσι μια ακόμη πτυχή της ιστορίας της ευρύτερης περιοχής. Κεντρικός ομιλητής και σχολιαστής της εκδήλωσης θα είναι ο Σπύρος Λαζαρίδης, Συγγραφέας - Ερευνητής. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα το βράδυ στις 8:00 .μ.μ, στο Στέκι Νεολαίας Αμπελοκήπων (Βύρωνος με Κέννεντυ)  Μέσα από τα στιγμιότυπα που κινηματογραφήθηκαν από τη Φωτογραφική και Κινηματογραφική υπηρεσία των Γάλλων της Στρατιάς της Ανατολής, την περίοδο 1915-1919, αναδύεται μια συνοικία στο δυτικό μέρος της Θεσσαλονίκης. Οι πρόσφυγες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη το 1914 και ο οικισμός τους, ο οικισμός του Λεμπέτ, βρέθηκαν στην καρδιά του στρατοπέδου του Ζέιτενλικ και τράβηξαν το ενδιαφέρον του Γάλλου κινηματογραφιστή. Ο Δήμος Σταυρούπολης, μετεξέλιξη του προσφ...

Ο Ηρακλής που θα αγαπήσουμε...

Εικόνα
του Κώστα Γιαννακίδη Η πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο ήταν σε έναν αγώνα του Ηρακλή με τον Απόλλωνα Αθηνών. Ο μπαμπάς δεν συμπαθούσε τη μεγάλη ομάδα της πόλης και, εκτός των άλλων, τα πράγματα στον Ηρακλή ήταν πάντα πιο ήσυχα. Εκείνη την πρώτη φορά εγώ προσπαθούσα να βρω τον τύπο που μιλάει στο ραδιόφωνο, ο μπαμπάς μου έδειχνε τον Χατζηπαναγή. Λίγα χρόνια αργότερα πήγαινα μόνος στο γήπεδο. Ο μπαμπάς δεν ήταν εκεί. 'Ηταν ο Βασίλης. Και μαζί του μια από τις καλύτερες ομάδες που είδαμε ποτέ στο μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τη δεκαετία του '80 ο Ηρακλής έπαιζε πάντα με κόσμο, ειδικά όταν ο ΠΑΟΚ βρισκόταν εκτός έδρας. Κακά τα ψέματα, το ξέρουν και οι «γριές», ήταν ΠΑΟΚτσήδες εκείνοι που γέμιζαν τα τσιμέντα στο Καυταντζόγλειο. ΠΑΟΚτσήδες γεμάτοι τύψεις καθώς ο Γιώργος Παντελάκης, πρόεδρος του ΠΑΟΚ, είχε ουσιαστικά στείλει τον Ηρακλή στη Β' Εθνική, καταγγέλλοντας απόπειρα δωροδοκίας του ποδοσφαιριστή Φιλώτα Πέλιου. Μία χρονιά πέρασε ο Ηρακλής από τη Β' Εθνική και γύρι...

Κυκλοφορεί ο Οκτωβριανός ΚΑΤΟΙΚΟΣ!

Εικόνα
Κυκλοφορεί ηλεκτρονικά στην ώρα του ο Οκτωβριανός ΚΑΤΟΙΚΟΣ! Με πολιτικά κείμενα και αναλύσεις της σημερινής οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης στη χώρα μας αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση απο έγκριτους αναλυτές και δημοσιογράφους, έλληνες και ευρωπαίους.  Για να έχετε μια πλήρη εικόνα υπεύθυνα και έγκυρα! Ο κλασσικός Κρικέλης "δαγκώνει" προς πάσα κατεύθυνση με τον ανατρεπτικό του στύλ. Στον ΚΑΤΟΙΚΟ που κυκλοφορεί απο την 1η Οκτωβρίου θα βρείτε κείμενα του Γ. Γιακουμίδη, του Γρ. Σαρίδη και βέβαια την "Εξομολόγηση" της ΚΑΤΙΝΑΣ.  Κι όπως πάντα τις μικρές ειδήσεις των δραστηριοτήτων των συμπολιτών μας... Για τους βιαστικούς κι ανυπόμονους ολόκληρος ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ εδώ, μ' ένα μόνο κλίκ: Ο Οκτωβριανός ΚΑΤΟΙΚΟΣ

Ο Δημοσθένης μας προειδοποίησε, αλλά εμείς αδιαφορήσαμε

Εικόνα
γράφει ο Μακεδών Θα γνωρίζαμε και θα αναλύαμε πράξεις και παραλείψεις του παρελθόντος, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δίδαγμα επανάληψης ή αποφυγής. Αν ως  Έλληνες  είχαμε και ελληνική παιδεία, σίγουρα κάποια πράγματα θα ήταν ευκολότερα για μας. Διότι θα γνωρίζαμε και θα αναλύαμε πράξεις και παραλείψεις του παρελθόντος, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δίδαγμα επανάληψης ή αποφυγής. Και ναι μεν η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται (παρά την προσπάθεια των μπηχαβιοριστών να μας πείσουν για το αντίθετο), υπάρχουν όμως περιστατικά που έχουν ομοιότητες, και με την αναγωγή στο σήμερα δίνουν τροφή για προβληματισμό, τουλάχιστον. Ο  Φίλιππος  υπόγραψε συνθήκη ειρήνης με τους Αθηναίους. Κι επειδή τέτοιες συνθήκες είναι «η κρούστα -όπως έλεγε ο Λένιν- που πρέπει να κόψεις για να φας την πίτα», ο Φίλιππος επιδιώκοντας να βολιδοσκοπήσει τις διαθέσεις των Αθηναίων σχετικά με το αν σκόπευαν να αντιδράσουν και πώς, σε μελλοντική του ενέργεια προς κατάληψη των Αθηνών, απέστε...

Η συντεταγμένη χρεωκοπία της ελληνικής οικονομίας ξεκίνησε...

Εικόνα
του Γιώργου Σταθάκη "Η πολιτική του Μνημονίου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεωκοπία. Αυτή η θέση, που αρκετοί υποστήριζαν τα δύο τελευταία χρόνια, ξετυλίγεται πλέον μπροστά στα μάτια μας. Από τώρα μέχρι τον Ιούνιο η συντεταγμένη χρεωκοπία της Ελλάδας θα έχει ολοκληρωθεί. Ο συλλογισμός ήταν απλός.  Η πολιτική της βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής και του αποπληθωρισμού οδηγεί σε ύφεση, αυτό οδηγεί σε νέα δημοσιονομικά μέτρα και βαθύτερη ύφεση. Η μείωση του ΑΕΠ απομακρύνει κάθε ενδεχόμενο εξυπηρέτησης του χρέους. Τότε εγκαινιάζεται ένας κύκλος διαδοχικών αναδιαρθρώσεων του χρέους. Η πραγματική οικονομία παγιδεύεται σε μια μόνιμη "παγίδα ρευστότητας", όπου οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις, ακόμα και αν έχουν χρήματα, τα αποθεματοποιούν. Κάθε μείωση των δημοσίων δαπανών οδηγεί σε σχεδόν ισοδύναμη μείωση της ιδιωτικής οικονομίας. Από κοινού συρρικνώνουν την κατανάλωση, την παραγωγή, την απασχόληση και τις επενδύσεις. Το χρέος αυτονομείται από την πραγματι...

Μια ταινία με πρώτη ύλη ταινίες (Στρατιώτες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και πρόσφυγες του 1914 στη Θεσσαλονίκη)

Εικόνα
Το Κέντρο Ιστορίας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης διοργανώνει εκδήλωση – προβολή σπάνιου κινηματογραφημένου υλικού από την εγκατάσταση των συμμαχικών δυνάμεων στην περιοχή της δυτικής Θεσσαλονίκης, κατά την περίοδο του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου- φωτίζοντας έτσι μια ακόμη πτυχή της ιστορίας της ευρύτερης περιοχής. Κεντρικός ομιλητής και σχολιαστής της εκδήλωσης θα είναι ο Σπύρος Λαζαρίδης, Συγγραφέας - Ερευνητής. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011 στο Στέκι Νεολαίας Αμπελοκήπων (Βύρωνος με Κέννεντυ) στις 8.00μ.μ.    Μέσα από τα στιγμιότυπα που κινηματογραφήθηκαν από τη Φωτογραφική και Κινηματογραφική υπηρεσία των Γάλλων της Στρατιάς της Ανατολής, την περίοδο 1915-1919, αναδύεται μια συνοικία στο δυτικό μέρος της Θεσσαλονίκης. Οι πρόσφυγες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη το 1914 και ο οικισμός τους, ο οικισμός του Λεμπέτ, βρέθηκαν στην καρδιά του στρατοπέδου του Ζέιτενλικ και τράβηξαν το ενδιαφέρον του Γάλλου κινηματογραφιστή. Ο Δήμος Σταυρούπολης, μετεξ...

Κρίση και Αριστερά...

Εικόνα
του Γιάννη Παντελάκη Χωρίς αντίπαλο δέος. Δεν υπάρχει τέτοιο διεθνώς, ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός έχει επικρατήσει σχεδόν παντού και η εναλλακτική πρόταση απουσιάζει. Σε πρόταση βιώσιμη και δημοκρατική αναφερόμαστε και συνάμα ικανή ν' απαντήσει πειστικά στην κυριαρχία των αγορών, την οποία υπηρετούν με προσήλωση οι εκλεγμένες κυβερνήσεις. Μια μικρογραφία του συγκεκριμένου αδιεξόδου αποτελεί η χώρα μας στο μέσο της μεγαλύτερης κρίσης που διανύει. Η κυβέρνηση αποφασίζει και εκτελεί, στην κυριολεξία. Και αν εξαιρεθούν κάποιες σποραδικές φωνές αντίδρασης, οι οποίες δεν αντλούν τη δύναμή τους από μια συγκροτημένη έκφραση, δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Σε κανένα επίπεδο, ιδιαίτερα σ' εκείνο της Αριστεράς, η οποία διαθέτει το πιο πρόσφορο έδαφος για να δημιουργήσει τον εναλλακτικό πόλο. Δυστυχώς, δεν τα καταφέρνει καθόλου καλά, οι φωνές της μοιάζουν αδιέξοδες, ακόμη και για τους υποστηρικτές της κοινοβουλευτικής της έκφρασης. Το φαινόμενο παγκόσμιο και σίγουρα πανευρωπαϊκό....

Ακρόασις παρά τω Ιμπν Σαούντ (Μποστ, 1965)

Εικόνα
του Δημήτρη Σαραντάκου Αν δεν ήταν η ζοφερή συγκυρία, αυτή η ιστορία με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα Σουλτάν Μπιν Νάσερ Αμπντουλά Μπιν Φαρχάν Αλ Σαούντ, που θέλει να αγοράσει τον Παναθηναϊκό, θα είχε βγάλει πολύ γέλιο. Μέχρι να μάθουμε αν ο πρίγκιπας υπάρχει κι αν όντως ενδιαφέρεται, ας θυμηθούμε έναν άλλο Σαουδάραβα της βασιλικής οικογένειας που έζησε κάμποσα χρόνια στην Ελλάδα και έχει αφήσει τα ίχνη του στις κινηματογραφικές ταινίες της εποχής. Εννοώ τον Ιμπν Σαούντ -και βρίσκω στα συρτάρια μου ένα σκίτσο του Μποστ, που καιρό είχα να τον θυμηθώ, στο οποίο ο Ιμπν Σαούντ πρωταγωνιστεί. Να το: Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Αυγή, στις 14 Μαρτίου 1965 (δηλαδή επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου), και συνδυάζει δυο γεγονότα της επικαιρότητας μακριά από την υψηλή πολιτική. Το πρώτο γεγονός είναι η όχι αθόρυβη παρουσία του Ιμπν Σαούντ στην Ελλάδα. Ο πρώην βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, μετά την ανατροπή του από τον αδελφό του Φεϊζάλ τον Μάρτιο του 1964, έμενε συχνά στην Αθήνα (ακριβέ...

Ο καθένας τους μοναδικός και ανεπανάληπτος...

Εικόνα
του Κώστα Καίσαρη ΟΥΤΕ ο πρώτος είναι ο Βλάσσης Τσάκας ούτε ο τελευταίος. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ανεξάντλητο. Αυτοί που κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί σαν σωτήρες, σαν μπροστινοί, σαν πιτσικόμηδες ή νταραβεριτζήδες, είναι σαν τις ράτσες των σκυλιών. Πολύ μεγάλη γκάμα σε ποικιλία. Ανεξάντλητη μπορείς να πεις, αν συνυπολογίσουμε και τις διασταυρώσεις που δεν συναντώνται μόνο στα ζώα αλλά και στους ανθρώπους. Μιλάμε για ανεπανάληπτα καλούπια. Οχι μόνο από εμφάνιση, αλλά από τρόπους και συμπεριφορά. Ο καθένας μοναδικός κι ανεπανάληπτος. Κι απ' όλα τα πέρατα της οικουμένης: Ενας Ζούνης από το Ζαΐρ στον Πανιώνιο. Ο βασιλεύς των ρουμπινιών Αργύρης Σαλιαρέλης από την Κένυα μετά του Κωνσταντίνου Ουίλς στον Ολυμπιακό. Εχοντας εμφανιστεί μάλιστα για πρώτη φορά στο τότε Στάδιο Καραϊσκάκη με μαύρα γυαλιά και κοστούμι, πριν ακόμα το κάνει μόδα ο Κουέντιν Ταραντίνο στο «ρεζερβουάρ ντογκς». Σχετικά προσφάτως ο Κώστας Μακρής από την Αυστραλία ή αλλιώς χώρα των καγκουρό στην Παναχαϊκ...

Η αντεπίθεση της Θεσσαλονίκης...

Εικόνα
του Γιάννη Μπουτάρη Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και η μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Ελλάδας, με ένα τεράστιο, αλλά ανεκμετάλλευτο μέχρι στιγμής, κεφάλαιο, την πολυπολιτισμική κληρονομιά της, κατά παράδοξο τρόπο μοιάζει να μην μπορεί να βρει ποιο είναι το συγκριτικό της πλεονέκτημα, ποια είναι η ταυτότητά της με λίγα λόγια, την οποία θα προβάλει προς τα έξω, ώστε να μπει κι αυτή στο «παιχνίδι» του διεθνούς ανταγωνισμού των πόλεων. Η Θεσσαλονίκη, επιπλέον, δείχνει να μην έχει τουριστική κουλτούρα, σαν να δυσκολεύεται όχι μόνον να προσελκύσει επισκέπτες, αλλά και όταν αυτοί έρχονται επιτέλους εδώ, να τους υποδεχτεί και να τους φιλοξενήσει όπως τους αρμόζει. Γενικότερα, δε, η Θεσσαλονίκη μοιάζει να έχει καταληφθεί από την ανομία και την κακώς εννοούμενη αναρχία: ο καθένας παρκάρει όπου θέλει, απλώνει τα τραπεζοκαθίσματά του και τους πάγκους του όπου νομίζει, διεκδικεί με πάθος «κεκτημένα» δικαιώματα που στην πραγματικότητα καταπατούν τα δικαιώματα του διπλανού του… Κι όμ...

Μαθήματα της Ιστορίας...

Εικόνα
του Γιώργου Κούρου Στις 13 Μαΐου 1940 ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, τρεις ημέρες αφότου είχε αναλάβει την πρωθυπουργία, εμφανίζεται στη Βουλή και δεν υπόσχεται στους Βρετανούς παρά μόνο αίμα, δάκρυα και πόνο που θα φέρουν τη νίκη έναντι των Γερμανών. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, ως άλλος... Τσόρτσιλ, το βράδυ της Κυριακής, μετά την πολύωρη κυβερνητική σύσκεψη, αναφέρθηκε στον ηγέτη της Μ. Βρετανίας και ενθυμούμενος τα λόγια του τόνισε ότι όπως τότε ο Τσόρτσιλ είχε υποσχεθεί στους Βρετανούς αίμα, δάκρυα και πόνο για να φέρει τη νίκη, έτσι σήμερα και η κυβέρνηση δεν μπορεί να υποσχεθεί φοροαπαλλαγές, παροχές. Αλλά ζήτησε επιμονή και υπομονή, αφού πάντα η κυβέρνηση αισθάνεται πόσο σκληρά είναι τα μέτρα που έχει λάβει, προκειμένου να φέρει τη νίκη έναντι της... τρόικας. Ο κ. Βενιζέλος, στη  ΔΕΘ  έκανε λόγο περί «ασσύμετρου πολέμου», επί της ουσίας όμως, ίσως διέφυγε του υπουργού ότι ο Τσόρτσιλ ζητούσε συστράτευση κατά του κοινού εχθρού που προκαλούσε...

Δε μπορεί ο Γιώργος. Ούτε με λεφτά του Θεού!

Εικόνα
του Μιχάλη Ιγνατίου Πριν ξεκινήσει η περιπέτειά του στο ξενοδοχείο Σοφιτέλ της Νέας Υόρκης, είχα την ευκαιρία να υποβάλω στον  Ντομινίκ Στρος Καν , ένα απλό και εύκολο, όπως του είχα πει, ερώτημα.  Τον είχα ρωτήσει  «εάν η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει»… Γέλασε στην αρχή, όπως και όλοι οι υπόλοιποι παριστάμενοι, αλλά στη συνέχεια απάντησε με τη σοβαρότητα που τον διέκρινε όταν ασχολείτο με θέματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου:  «χρειάζεται να πράξει η ελληνική κυβέρνηση όσα είχε υποσχεθεί και, βέβαια, να υλοποιήσει όλες τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει έναντι των δανειστών της». Λίγο αργότερα, μία σημαντική πηγή του ΔΝΤ με πληροφορούσε πως είχε στο μυαλό του «ένα εκπληκτικό σχέδιο» , που θα παρουσίαζε στην Άνγκελα Μέρκελ και σε άλλους Ευρωπαίους ηγέτες για να συγκρατηθεί η κρίση στην Ελλάδα, ώστε να επιλυθεί πιό εύκολα, και να μην επεκταθεί στις άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Καθ’ οδόν προς την Ευρώπη, ο Στρος Καν έκανε το καθιερωμένο πέρασμα από το ξενοδ...