ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ Κάτω  από αυτόν τον αειφορικό, αισιόδοξο και οργανωτικό τίτλο, βρίσκεται ένα τέρας της λάσπης, χωρίς αισθητήρια όργανα, φτιαγμένο αποκλειστικά από υπαλληλίνη, μια τοξική αυξητική ορμόνη. Ο οργανισμός ενός υπουργείου, ενός Δήμου, μιας εταιρίας, μιας υπηρεσίας, παράγεται από τη διευθυντική του ομάδα. Διευθυντής οργανισμού δεν είναι κάποιος που ξέρει από οργανισμούς. Εχοντας συχνά μοναδικό προνόμιο να πηγαίνει στη δουλειά όποτε του καπνίσει, έχει τεράστιες αρχιτεκτονικές και χωροθετικές γνώσεις κι ας είναι επιλαχών εισαχθείς οδοντίατρος. Ο οργανισμός που φτιάχνει έχει δυο πράγματα: υστερικά μεγάλο αριθμό εργαζομένων που δεν καλύπτεται ποτέ και χαώδη τετραγωνικά που ανήκουν στο ποσοστό των διευθύνσεων και των τμηματαρχών. Για κάποιο μαγικό ρόλο, στην Ελλάδα δε λειτουργεί το «μοντέρνο» (για το 1920) σύστημα μιας μεγάλης αίθουσας, όπου δεκάδες άνθρωποι έχουν μια θέση εργασίας χωρίς γραμματεία, που ξοδεύουν μια πρωινή ώρα σε ένα τραπέζι συνεδριάσεων και συγκεκρι...

Χιλιάδες μυστηριώδη σχέδια, που γίνονται αντιληπτά μόνο από τον ουρανό, ανακαλύφθηκαν από επιστήμονες στις ερήμους της Συρίας, της Ιορδανίας και της Σαουδικής Αραβίας. Η ανακάλυψη των εν λόγω «γεωγλυφικών» έγινε για πρώτη φορά το 1927 από τον πιλότο της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας (RAF) Πέρσι Μέτλαντ και είχε υπάρξει τότε μια σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Antiquity». Όμως η συστηματική εναέρια μελέτη τους άρχισε προσφάτως από τον καθηγητή κλασσικής και αρχαίας ιστορίας του πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας Ντέηβιντ Κένεντι, σύμφωνα με τη βρετανική «Daily Mail» και το «Live Science», και πρόκειται να παρουσιαστεί στο αρχαιολογικό περιοδικό «Journal of Archaeological Studies». Οι γεωγλυφικές δομές στην Μέση Ανατολή μοιάζουν με πέτρινους τροχούς και χρονολογούνται πριν από τουλάχιστον 2.000 χρόνια, αν και μπορεί να είναι χιλιάδες χρόνια παλαιότερες, ενώ οι αρχαιολόγοι και ιστορικοί προβληματίζονται ακόμα για την αιτία κατασκευής τους. Έχουν διαστάσεις από 25 έως 70...

του Πάνου Θεοδωρίδη  Ημουνα Κωνσταντινούπολη. Για λίγο. Από το αεροδρόμιο κι ώς τον Βουκολέοντα, έχει πάρκα και γκαζονάκια και χιλιάδες οικογένειες (ήταν Κυριακή) έψηναν από κοψιδάκια έως πιπερίτσες σε μικροσκοπικά μαγκαλάκια και έτρωγαν οικογενειακώς, έπαιζαν μπάλα και χαίρονταν τον ήλιο. Φτωχοί άνθρωποι, προφανώς. Είχα την εικόνα μιας Πόλης ρομαντικής και απειλητικής μαζί, κάπου τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι σε συνθήκες άναρχης αθλιότητας με αραιές παρουσίες μεγαλολεφτάδων το 1961 και, πενήντα χρόνια αργότερα, οι τετραπλάσιοι άνθρωποι ζούνε πιο άνετα από τους ολιγότερους του άλλου αιώνα και η πόλη τους ανακτίζεται πυρετωδώς, όχι σαν Σάο Πάολο και Μέχικο, μήτε κατά διάνοιαν ως Κάιρο ή Βομβάη, αλλά περισσότερο ωσάν την Κρύα Βρύση, που ξαφνικά κληρώθηκε να γίνει χίλιες φορές μεγαλύτερη. Ποιες είναι οι βασικές διαφορές που παρατήρησα σε ένα τέως πτωχευμένο κράτος σε μια πόλη φανταχτερά άνιση; Πρώτον, έχουν υποδομές και γίνονται διαφορετικοί επειδή οι υποδομές τους λειτουργούν. Πέρα ...

Tου Παντελη Μπουκαλα Μερικούς μήνες πριν, ο κ. Ψωμιάδης, ως περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, ενοχλημένος από άλλη μία αδικία του αθηναϊκού κατεστημένου εναντίον ομάδας της Θεσσαλονίκης, είχε αναρωτηθεί «αν έφτασε ο καιρός οι εκτός κέντρου ομάδες να διοργανώσουν το δικό τους πρωτάθλημα». Προφανώς η εμπλοκή του με τη Δικαιοσύνη δεν του επέτρεψε να ασχοληθεί στα σοβαρά με το σχέδιο αυτό. Και, γεγονός πρωτοφανές, αυτός ο πρωτοπόρος βρίσκεται τώρα πια δεύτερος και καταϊδρωμένος, διότι οι οπαδοί του υποβιβασθέντος Ηρακλή, πιο προχωρημένοι, απείλησαν ότι θα πάρουν την ομάδα τους και θα πάνε να παίξουν στο πρωτάθλημα των απεχθών μέχρι χθες Σκοπίων. Για να δείξουν μάλιστα πόσο βαθιά είναι η οργή τους ανέμισαν σκοπιανές σημαίες στους δρόμους της πόλης, αδιαφορώντας για τις τόσες μάχες για το αστέρι της Βεργίνας. Δεν αλλαξοπίστησαν βέβαια εθνικώς οι οπαδοί του Ηρακλή. Να πικάρουν θέλουν, να προκαλέσουν περιγελώντας όσα λατρεύονται σαν ιερά και όσια, υπέρ των οποίων (και εναντίον των Σκοπίων)...

του Δημήτρη Σαραντάκου Σύμφωνα  με τα ρεπορτάζ , απαντώντας σε επίκαιρες ερωτήσεις για το θέμα της ΔΕΗ κατά την “ώρα του πρωθυπουργού”, ο Γ. Παπανδρέου δήλωσε “Δεν απεμπολούμε τον έλεγχο”, και κατέληξε λέγοντας: “η ισχυρή παρουσία του δημοσίου στη μετοχική της σύνθεση διασφαλίζει ότι δεν πρόκειται να υπάρξει απεμπολή ελέγχου, αλλά θα παρέχονται δημόσιες υπηρεσίες για το καλό του πολίτη”.  (Βάζω σε εισαγωγικά τις φράσεις γιατί τις πήρα από τα πρακτικά της Βουλής). Υπάρχει όμως λέξη “απεμπολή”; Εσείς κι εγώ θα λέγαμε “απεμπόληση”. Είναι το λόγιο ρήμα “απεμπολώ” (σύνθετο από το από + εμπολώ = εμπορεύομαι στα αρχαία από το εμπολή = εμπόρευμα). Σημαίνει “παραχωρώ δικαιώματά μου, παραιτούμαι ιδιοτελώς από κάτι σπουδαίο, προδίνω αρχές, αξίες’ ξεπουλάω”. Το ουσιαστικό του ρήματος, για εσάς και για μένα, και για τα μεγάλα λεξικά μας, είναι η απεμπόληση, δηλαδή η εγκατάλειψη ιδανικού ή αρχής, το ξεπούλημα. Πριν κατηγορήσετε για ανελλήνιστο τον πρωθυπουργό μας, ψάξτε βαθύτερα. Λέξη “απε...

του Κώστα Γιαννακίδη Ο Ιησούς  πέθανε από αιμορραγία ή από πνευμονική εμβολή, που ήταν και η πιο συνηθισμένη αιτία θανάτου για τους εσταυρωμένους. Όμως φανταστείτε ο Κύριος να είχε θανατωθεί δια λιθοβολισμού. Ακόμα χειρότερα: στην αγχόνη, με διαμελισμό ή με πνιγμό στη θάλασσα της Γαλιλαίας. Το ξίφος ενός Ρωμαίου στρατιώτη θα έκανε ακριβώς την ίδια δουλειά, αλλά με διαφορετικά αποτελέσματα. Τα πάντα θα ήταν αλλιώτικα. Από την αισθητική της Ανάστασης, ως την ψηλάφηση των άκρων του Κυρίου από τον Θωμά. Και, φυσικά, δεν θα κάναμε τον σταυρό μας. Οι Πατέρες της Εκκλησίας θα έπρεπε να μας υποδείξουν μία άλλη κίνηση, ίσως και ένα συνδυασμό κινήσεων. Ο σταυρός κάνει τα πράγματα απλούστερα για όλους. Ευτυχώς δεν ήταν ξίφος, δεν ήταν πέλεκυς. Ισως να μην ήταν ακριβώς σταυρός, τουλάχιστον στη διαδρομή προς τον Γολγοθά. Το πιθανότερο είναι ότι ο Ιησούς μετέφερε μόνο το κάθετο δοκάρι του σταυρού. Ο οριζόντιος πάσσαλος περίμενε σφηνωμένος στην επιφάνεια του λόφου. Και φυσικά δεν ήταν μόνος. Οι ...

του Γιώργου Λακόπουλου Στην Κερατέα η σημερινή Ελλάδα αναστενάζει. Και η ΕΛΑΣ επίσης. Πριν από οκτώ χρόνια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ  με υπουργό  Περιβάλλοντος τη Βάσω Παπανδρέου, χωροθέτησε στην περιοχή ένα σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων. Αλλά ως εκεί. Ο Γιώργος Σουφλιάς που ακολούθησε με την κυβέρνηση της Ν.Δ. έβαλε το νόμο στο συρτάρι. Στη σημερινή κυβέρνηση η υπόθεση άλλαξε χαρτοφυλάκιο και βαθμό προτεραιότητας. Ο αποφασιστικός Γιάννης Ραγκούσης επείγεται να  εφαρμόσει την παλιά απόφαση στα πλαίσια του νέου περιφερειακού σχεδιασμού. Είναι μια πολιτική επιλογή με την αντίστοιχη επιχειρηματολογία ενός πολιτικού  που θεωρεί ότι δεν πρέπει να αφήσει το λεκανοπέδιο στη μοίρα των απορριμμάτων του.  Ωστόσο στην Κερατέα τους τελευταίους μήνες η Πολιτεία εκπροσωπείται κατά κύριο λόγο δια της αστυνομίας. Και επιχειρεί τη νύχτα, σαν να έχει η ίδια  αίσθημα ενοχής γι’ αυτό που κάνει. Η λογική «πεθαίνει κάθε ξημέρωμα» στα οδοφράγματα της λεωφόρου Λαυρίου. Η αστυνομία...

«Οι διαμαρτυρίες των Ελλήνων αγροτών κατάντησαν κωμικές. Το ίδιο το κράτος τους, έστειλε κομάντος για να τους ηρεμήσει. Τον περισσότερο χρόνο τους τον περνούν στα σύνορα παρά με τις οικογένειές τους», γράφει η βουλγαρική εφημερίδα Standard, σε άρθρο της με τίτλο «Η εξέγερση του Ζορμπά». Σχολιάζοντας πως «Η ελληνική απεργία είναι περισσότερο βαλκανικό σύνδρομο, παρά αιτιολογημένη διαμαρτυρία», η εφημερίδα σημειώνει: «Φτάσαμε σε σημείο οι ξενοδόχοι μας στο Σαντάνσκι και στο Πέτριτς να χαίρονται για τους σεισμούς επειδή διώχνουν τους αγρότες από τα σύνορα! Ευχαριστούμε, Θεέ, που μας ταρακούνησες και έφυγαν εκείνοι με τα τρακτέρ. Έτσι σε θέλουμε, Θεέ, κράτα 3 – 3,5 βαθμούς Ρίχτερ, γιατί ούτε καταστροφές θα έχουμε, αλλά και θα τους κρατάμε μακριά! Πρόκειται για ταινία, μία έγχρωμη βαλκανική κωμωδία. Την παρακολουθείς με κέφι, ποπ κορν και φιλεναδίτσα δίπλα. Οι Έλληνες αγρότες δεν μπορούν να εξηγήσουν τι θέλουν, σημειώνουν οι άνθρωποι στα σύνορα. Είναι γενικώς δυσαρεστημένοι από τη ζωή. “ ...

του Δημήτρη Σαραντάκου Όταν (προ αμνημονεύτων χρόνων) σπούδαζα στο Πολυτεχνείο, είχαμε καθηγητή της Φυσικής τον Παύλο Σαντορίνη, ιδιοφυή, ιδιόρρυθμο και απρόβλεπτο, σε πολλές περιπτώσεις, επιστήμονα, που είχε μεταξύ άλλων κατασκευάσει ένα είδος radar, το οποίο είχε προσφέρει, παραμονές του ελληνοϊταλικού πολέμου, στον Ελληνικό Στρατό, αλλά καθώς δεν υπήρχε κανένας ειδικός για να το χειριστεί, το μηχάνημα έμεινε και σκούριασε στις αποθήκες του Ρουφ. Την εποχή που τον είχαμε καθηγητή, ο Σαντορίνης είχε γίνει λάτρης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που τότε φυσικά δεν τις έλεγαν έτσι. Είχε τοποθετήσει στο δώμα του Κτηρίου Γκίνη του ΕΜΠ μιαν ανεμογεννήτρια δικής του επινόησης και με το ρεύμα που παρήγε, τροφοδοτούσε τα ηλεκτρικά ρολόγια σε όλες τις αίθουσες του Πολυτεχνείου. Εμείς βεβαίως μεταξύ μας τον αποκαλούσαμε «ο τρελός επιστήμονας». Μας είχε πει, τότε, κάτι που μας εντυπωσίασε: «Θα έλθει μία ημέρα, κύριοι, που όποιος θα καίει πετρέλαιο ή παράγωγά του, θα φυλακίζεται.» Πιστεύω ακρ...

 του Κώστα Παππά Είμαι Έλληνας υπήκοος αλλά μόνιμος κάτοικος εξωτερικού (Σουηδία).Έλειπα πολλά χρόνια από την Ελλάδα, την επισκέπτομαι συχνά αλλά κάνοντας χρήση μονίμως αεροπλάνου (λόγου απόστασης). Τον Νοέμβριο του 2010 αποφάσισα να έρθω στην Ελλάδα με το ιδιωτικό μου αυτοκίνητο. Η πορεία που ακολούθησα ήταν Σουηδία- Δανία- Γερμανία- Ελβετία- Γαλλία- Ιταλία και τέλος Ελλάδα. Στη Σουηδία δεν υπάρχουν πουθενά διόδια σε κανένα δρόμο. Εκτός του κέντρου της Στοκχόλμης που εκεί δημιουργήθηκαν για άλλους λόγους (αποσυμφόρησης) και ισχύουν ορισμένες ώρες με μεταβλητές τιμές ανάλογα την ώρα διέλευσης. Οι Σουηδοί θεωρούν ότι ο λόγος ύπαρξης διοδίων  είναι ανώφελος και κουτός εφόσον οι πολίτες πληρώνουν (τα πολύ χαμηλότερα της Ελλάδος) τέλη κυκλοφορίας κάθε χρόνο. Οι δρόμοι συντηρούνται από το δημόσιο ή από ιδιωτικές εταιρίες  με χωρίς καμία επιβάρυνση για τον πολίτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Σουηδικοί δρόμοι έχουν μεγαλύτερες φθορές από τους Ελληνικούς κάθε χρόνο λόγω των καιρ...