Τα windows της ανεργίας...
του Κώστα Παναγόπουλου Το πρόβλημα της ανεργίας είναι για κάποιους ένα πρόβλημα αριθμών. Οι αριθμοί τους, τα ποσοστά τους, τα κλάσματα τους, οι άψυχοι κατάλογοι τους στο Φύλλο 1 του προγράμματος Excel. Ναι, αλλά οι άνεργοι έχουν μύτη, και μάτια, και αυτιά, και σκέψη, και ψύχη, και οπωσδήποτε κατέχουν το ύψιστο βασιλικό αξίωμα: το αξίωμα του ανθρώπου. Μα και άνεργοι, μα και άνθρωποι. Να πούμε τουλάχιστον αυτό: οι άνεργοι είναι άνθρωποι. Το πρόβλημα της ανεργίας είναι για κάποιους μια προσπάθεια επιπόλαιης καταστολής. Να διαλυθεί, δηλαδή, η ανεργία για να έρθει η απάνθρωπη εργασία, η ευέλικτη, η αυθαίρετη, το κέφι, δηλαδή, του εργοδότη, ή το κέφι του ανεύθυνου κράτους, τα μισάνθρωπα ωράρια εξάντλησης ή τα αργόμισθα ωράρια του κράτους με διάρκεια οκτώ μηνών. Δε φεύγει η ανεργία με δουλεία. Και βάζουμε τον τόνο στο γιώτα. Η ανεργία θα φύγει με δουλειά. Και βάζουμε τον τόνο στο άλφα. Δε νοείται να φεύγει η ανεργία για χάρη ολιγόμηνων συμβάσεων. Ούτε συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ούτε σύγχρον...