ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

του Γιάννη Βαρουφάκη Το Μάη του 2010 η Ευρώπη έκανε ένα λάθος: θεώρησε ότι η κρίση είναι κατ’ εξοχήν ελληνική και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια σκληρή διμερή δανειακή συμφωνία, κεντρική ιδέα της οποίας είναι ένα πανάκριβο, τεράστιο δάνειο με αντάλλαγμα την αυστηρή λιτότητα και στόχο μια ανέφικτη δημοσιονομική προσαρμογή. Αποτέλεσμα ήταν η κρίση χρέους-τραπεζών να βαθύνει και η κρίση να εξαπλωθεί στην υπόλοιπη περιφέρεια. Το Ιούνιο του 2011, σαν τον τζογαδόρο που επενδύει στο αρχικό λάθος μπας και ρεφάρει, η Ευρώπη ετοιμάζεται για το δεύτερο λάθος: συνεχίζει να αντιμετωπίζει την κρίση ως ελληνικής ιθαγένειας και πασχίζει να οργανώσει ένα ακόμα πανάκριβο, γιγάντιο δάνειο με αντάλλαγμα κι άλλη λιτότητα. Το αποτέλεσμα, και πάλι, θα είναι ο περαιτέρω δημοσιονομικός εκτροχιασμός και η ενίσχυση του φαύλου κύκλου τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ευρωζώνη γενικότερα. «Θεωρούμε ότι η Ελλάδα χρειάζεται άλλο ένα πρόγραμμα προσαρμογής» είπε πρόσφατα ο κ. Juncker. Οχι, κ. Juncker. Η Ευρώπη ολόκ...

του Γκαζμέντ Καπλάνι Ετυχε να βρεθώ στις Βρυξέλλες όταν το Βέλγιο ανέλαβε την προεδρία της Ε.Ε., πριν από έξι µήνες. Επικρατούσε εορταστική ατµόσφαιρα εκείνο το βράδυ στην Place de Luxemburg. Η τελετή είχε προγραµµατιστεί να αρχίσει στις εννιά το βράδυ. Καθυστέρησε επειδή ο κόσµος στα µπιστρό έβλεπε τον ποδοσφαιρικό αγώνα Ισπανία – Παραγουάη. Οι περισσότεροι θέλαµε να νικήσει η Ισπανία. Το νιώθαµε σαν νίκη της Ευρώπης. Αν οι ευρωπαίοι πολίτες έδειχναν για την Ενωµένη Ευρώπη το εν δέκατο του πάθους που δείχνουν για την µπάλα, αυτήν τη στιγµή δεν θα αναρωτιόµασταν εάν θα επιζήσει η Ευρώπη.   Το µατς τελείωσε. Η Ισπανία νίκησε. Η γιορτή άρχισε. Με ένα flamenco για την Ισπανία που παρέδιδε την προεδρία. Με έναν χορό, σε φρενήρη ρυθµό, για το Βέλγιο που την παραλάµβανε. Θυµάµαι ότι έβλεπα χαρούµενα πρόσωπα και άκουγα δεκάδες γλώσσες, ευρωπαϊκές και µη, που γέµιζαν την πλατεία. Θυµάµαι ότι τσούγκρισα το ποτήρι µου µε αγνώστους τη στιγµή που ακουγόταν ο ύµνος της Ενωσης: «Ωδή στη χαρά»...

 του Γιώργου Δελαστίκ Σε πλήρη σύγχυση και αταξία βρίσκεται πλέον η ΕΕ. Η χρηματοπιστωτική κρίση των τραπεζών μετατράπηκε σε δημοσιονομική κρίση των κρατών που τις διέσωσαν και στη συνέχεια οι αποκρουστικοί χειρισμοί αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης προκάλεσαν μια ακόμη βαθύτερη πολιτική κρίση, η οποία απειλεί να μην αφήσει τίποτα όρθιο στην πολύπαθη Γηραιά Ηπειρο. Μόνο ως κακόγουστο αστείο ακούγεται σήμερα το «ευρωπαϊκό ιδεώδες». Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μετατραπεί σε «λογιστές» που γδέρνουν τους υπηκόους τους για να μαζέψουν τα λεφτά που έδωσαν στις τράπεζες. Η κάθε χώρα-μέλος της ΕΕ  κοιτάζει πώς θα ευημερεί αυτή εις βάρος των υπολοίπων, αδιαφορώντας για τις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες αυτής της διαλυτικής γραμμής. Λιτότητα για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, αφαίρεση κοινωνικών κατακτήσεων, απώλεια εθνικής κυριαρχίας χωρών της ΕΕ υπό το βάρος δυσβάστακτου δημόσιου χρέους - αυτή είναι σήμερα η ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Πώς να μιλήσει κανείς σήμερα για ...

Ενώ οι  εξελίξεις στην Ιρλανδί α έχουν βάλει σε νέα δοκιμασία την Ε.Ε. και το ευρώ, τα βλέμματα συνεχίζουν να είναι στραμμένα και προς την Ελλάδα που επέλεξε την πιο επώδυνη λύση, γράφουν οι εφημερίδες. Ακόμη πιο καθαρά, οι Financial Times επισημαίνουν πως η επίτευξη των στόχων του τρίτους Προγράμματος Σταθερότητας αποτελεί καταστροφή... «Δημόσιο χρέος: δεν είναι ντροπή να κηρύξεις στάση πληρωμών», είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της εφημερίδας  Le Temps , όπου υπογραμμίζεται πως « Η Αθήνα επέλεξε την πιο επώδυνη λύση που γλιτώνει τη χώρα από την πτώχευση ». Σύμφωνα με την εφημερίδα, η Ελλάδα και άλλες χώρες όπως η Ισπανία η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, των οποίων το χρέος υπερβαίνει το 100% του ΑΕΠ, θα πρέπει να προβούν σε στάση πληρωμών. «Αν συνεχίζουν (οι χώρες αυτές) να θέτουν ως ζήτημα τιμής την ικανότητα τους να εξοφλήσουν τα δάνεια τους, για να σώσουν και την εμπιστοσύνη στο ευρώ, θα εισέλθουν σίγουρα σε έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο δεν θα είναι εύκολο να εξέλθουν». Η Ελλ...

του Γιώργου Ρωμαίου Ε ννέα χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έζησα από μέσα την πορεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς το «όραμα» της πολιτικής και οικονομικής «ενοποίησης». Το συμπέρασμα ήταν ότι το «όραμα» χανόταν στις συνεχείς διευρύνσεις, που υπηρετούσαν τα οικονομικά συμφέροντα των «κεντρικών» και «ισχυρών» κρατών της Ενωσης και τα πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ, οι οποίες δεν ήθελαν μια ισχυρή Ευρώπη. Στο γεωπολιτικό αυτό παιχνίδι πρωταγωνιστούσε η Γερμανία. Αφού πέτυχε, με εκπληκτική ταχύτητα και με τη συμβολή της φτηνής εργασίας των ελλήνων, γιουγκοσλάβων, τούρκων και άλλων μεταναστών, τη βιομηχανική ανασυγκρότησή της, έθεσε σε εφαρμογή τη στρατηγική του «οικονομικού ιμπεριαλισμού». Τα χρόνια της «μικρής» ΕΟΚ το μεγαλύτερο μέρος των διεθνών αγορών ελεγχόταν από τις ΗΠΑ, με το δολάριο να έχει γίνει διεθνές νόμισμα. Ο μόνος σχετικά «ελεύθερος χώρος ήταν η, εκτός Σοβιετικής Ενωσης, Ευρώπη. Η διεύρυνση της τότε ΕΟΚ άνοιγε νέες αγορές. Ελάχιστα τηρήθηκαν τα κριτήρια που είχαν...

του Γιώργου Δελαστίκ Μεγάλη αναστάτωση επικρατεί στην Ευρώπη.  Εντάσεις, αλληλοκατηγορίες, εχθρότητες. Ολοι εναντίον όλων στους κόλπους της ΕΕ. Μόνο ως ανέκδοτο ακούγεται πλέον το «ευρωπαϊκό ιδεώδες». Ολες οι χώρες-μέλη της ΕΕ θεωρούν τις υπόλοιπες χώρες-μέλη ως ενόχληση, ως πηγές προβλημάτων. Οι οικονομικές διενέξεις λειτουργούν ως καταλύτες αναβίωσης όλων των ευρωπαϊκών εθνικισμών και των ρατσιστικών προκαταλήψεων και στερεοτύπων. Οι Γερμανοί π.χ. αντιμετωπίζουν τους Ελληνες, τους Ιταλούς, τους Ισπανούς ως «τεμπέληδες» και «παράσιτα, που ζουν εις βάρος της Γερμανίας». Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θεωρούν ότι «κάθε Γερμανός κρύβει πάντα μέσα του έναν ναζί». Δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα. Ο Γ. Παπανδρέου επιτίθεται εναντίον της γερμανικής πολιτικής, λέγοντας ότι «μπορεί να τσακίσει κάποιες χώρες, ωθώντας τις οικονομίες τους στη χρεοκοπία». Η καγκελάριος Μέρκελ απαντάει λέγοντας από το βήμα του συνεδρίου του κόμματός της ότι ήταν «ανεύθυνη» η απόφαση του προκατόχου της, του τέως σοσιαλδημοκρ...

Άρθρο του Δημ. Σαραντάκου που δημοσιεύτηκε χθες 23.3.2010 στην εφημ. Εμπρός της Μυτιλήνης. Θυμάμαι, πως αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, ΠΑΣΟΚοι, ΚΚΕδες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, διαδηλώναμε κάθε τόσο και με οποιαδήποτε αφορμή στους δρόμους της Αθήνας, δημιουργώντας προβλήματα στην κυκλοφορία. Ανεξαρτήτως δε του στόχου και των διεκδικήσεων κάθε διαδήλωσης, ένα σύνθημα ήταν πολύ δημοφιλές και είχε γενική χρήση: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ – το ίδιο συνδικάτο». Στα 35 χρόνια που μεσολάβησαν, πολλά πράγματα άλλαξαν ριζικά. Η ΕΟΚ εξελίχθηκε στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΠΑΣΟΚοι μεταλλάχθηκαν σε ένθερμους οπαδούς του «ίδιου συνδικάτου». Μόνο οι αριστεροί, άντε και τμήμα από τις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το «ίδιο συνδικάτο» αρνητικά ή έστω με δυσπιστία και επιφύλαξη. Ήτανε τότε στην παρέα μας (των ΚΚΕδων δηλαδή) και ο Αντρέας. Παλιός αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, άνθρωπος του κρασιού – ήταν άλλωστε οινολόγος κατ’ επάγγελμα – κεφάτος και καλαμπουρτζής. ...

Η πιο πλούσια περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Κεντρικό Λονδίνο (Inner London), είναι περισσότερο από επτά φορές πλουσιότερη από την πιο φτωχή, το Σεβεροζαπάντεν της Βουλγαρίας, σύμφωνα με έρευνα. Σύμφωνα με την έκθεση της Eurostat, οι 20 πιο φτωχές περιοχές της ΕΕ βρίσκονται στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Πολωνία και την Ουγγαρία, όλες πρώην κομμουνιστικές χώρες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης που μπήκαν στην ΕΕ το 2004 ή το 2007. Περιοχές της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Δανίας και της Βρετανίας βρίσκονται στην κορυφή της λίστας με τις πιο πλούσιες περιοχές της ΕΕ. Στο Κεντρικό Λονδίνο, την πιο πλούσια περιοχή, το κατά κεφαλήν προϊόν είναι 334% πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ και φτάνει τα 49.100 ευρώ το χρόνο, ενώ στην πιο φτωχή περιοχή της Βουλγαρίας είναι 6.400 ευρώ. Σύμφωνα με τη Eurostat, το Λουξεμβούργο είναι η δεύτερη πιο πλούσια περιοχή της ΕΕ και ακολουθούν οι Βρυξέλλες και το Αμβούργο. Η Πράγα έρχεται τέταρτη στην κατάταξη και είναι η μοναδική περιοχή της κε...

Σε ενα μήνα περίπου θα ψηφίσουμε για την εκλογή των αντιπροσώπων της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Από σήμερα θα προσπαθήσουμε να δημοσιεύσουμε μερικά κείμενα για όλο το σύστημα, που διέπει την διακυβέρνηση της Ενωμένης Ευρώπης. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να προσεγγίσουμε τις διαφορές αλλά  και τις ομοιότητες με την Ε.Ε. αλλά και με χώρες παρόμοιες με την δική μας. Ας ξεκινήσουμε απο τα βασικά: Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μοναδικό άμεσα εκλεγμένο όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι 785 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βρίσκονται εδώ για να αντιπροσωπεύουν εσάς, τους πολίτες. Εκλέγονται κάθε πέντε χρόνια από ψηφοφόρους και στα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για λογαριασμό των 492 εκατομμυρίων πολιτών της. Το Κοινοβούλιο διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη σύνταξη νομοθεσίας η οποία έχει αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή των πολιτών: για παράδειγμα, στην προστασία του περιβάλλοντος, τα δικαιώματα των καταναλωτών, τις ίσες ευκαιρίες, τις μεταφορές, και την ελεύθερη κυκλοφορία εργ...