Φωτιές...
του Δημήτρη Μητρόπουλου ΖΟΥΜΕ φάση µεγάλων αλλαγών. Πέρσι φοβόµασταν µήπως γίνουµε Ισλανδία της Μεσογείου. Φέτος ανησυχήσαµε µήπως γίνουµε Τυνησία, αλλά πριν προλάβουµε να καταλάβουµε τι γίνεται καλά καλά, τροµάξαµε µήπως γίνουµε Αίγυπτος της Ευρώπης. Μήπως όµως τελικά γίνουµε Μπαχρέιν; ΟΙ ΜΕΡΕΣ καίγονται όπως ο τυνήσιος πλανόδιος πωλητής φρούτων που έκανε παρανάλωµα το καθεστώς Μπεν Αλι. Μαζί τους καίγονται οι εβδοµάδες, οι µήνες και τελικά τα χρόνια. Μια περίοδος µε χαρακτηριστικά σχετικής σταθερότητας φαίνεται να τελειώνει στη Μέση Ανατολή. Αφήνοντας όµως στην άκρη τη γεωπολιτική, το ηθικό δίδαγµα είναι καθαρό. Η αλλαγή προκύπτει βίαια και απότοµα, όχι µε τη λογική της γραµµικής εξέλιξης αλλά το εκρηκτικό σχήµα των φράκταλς που κοσµούν τη θεωρία του χάους. ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ του αραβικού κόσµου δεν φαίνονται από την Αθήνα. Ερχονται όµως να µας θυµίσουν ότι το 2011 είναι η χρονιά όλων των κινδύνων. Η διαπίστωση είναι πρωθύστερη. Οταν η Ελλάδα πήγε στο ∆ΝΤ – ή τέλος ...