The end (happy - ξεhappy, τέλος για τον Δήμο Αμπελοκήπων...) Το χρονικό της τελευταίας συνεδρίασης...
Πότε πέρασαν τέσσερα χρόνια... Αυτό σκεφτόμουν πρώτο, καθώς βάδιζα προς το Δημαρχείο για την τελευταία συνεδρίαση. Η θητεία μας τελείωσε. Μαζί τέλειωσε και η διοικητική υπόσταση του δήμου μας. Ο Καλλικράτης μας ένωσε με τη Μενεμένη, οι εκλογείς ξαναδιάλεξαν Κυρίζογλου για το νέο δήμο, όμως δεν μου κάθεται καλά η διάλυση, η κατάργηση της γεωγραφικής και κοινωνικής ενότητας των Αμπελοκήπων. Η λογική μου λέει πως έτσι πρέπει να γίνει. Κι ακόμα καλύτερα, για τη λογική, ένας δήμος όλη η Θεσσαλονίκη... Έχω αμέτρητα επιχειρήματα για αυτή την επιλογή, όμως δεν είναι ώρα να τα ʻπω. Δεν μʼ αφήνει το συναίσθημα που με δένει με τον τόπο μου. Που δεν νοιάζεται για Καλλικράτες και λογική. Γι αυτό με σφίγγει. Η κατάργηση του δήμου δεν σημαίνει και κατάργηση των Αμπελοκήπων. Αν όμως τελικά αυτό συμβεί; Γι αυτό δεν μου κάθεται καλά... Ανέβηκα στην αίθουσα των συνεδριάσεων, όπως την πρώτη φορά, πριν απο τέσσερα χρόνια. Αδημονώντας και με περιέργεια. Στον προθάλαμο υπήρχε κόσμος αρκετός και μέσα στην αίθ...