Ακρόασις παρά τω Ιμπν Σαούντ (Μποστ, 1965)

του Δημήτρη Σαραντάκου

Αν δεν ήταν η ζοφερή συγκυρία, αυτή η ιστορία με τον Σαουδάραβα πρίγκιπα Σουλτάν Μπιν Νάσερ Αμπντουλά Μπιν Φαρχάν Αλ Σαούντ, που θέλει να αγοράσει τον Παναθηναϊκό, θα είχε βγάλει πολύ γέλιο. Μέχρι να μάθουμε αν ο πρίγκιπας υπάρχει κι αν όντως ενδιαφέρεται, ας θυμηθούμε έναν άλλο Σαουδάραβα της βασιλικής οικογένειας που έζησε κάμποσα χρόνια στην Ελλάδα και έχει αφήσει τα ίχνη του στις κινηματογραφικές ταινίες της εποχής. Εννοώ τον Ιμπν Σαούντ -και βρίσκω στα συρτάρια μου ένα σκίτσο του Μποστ, που καιρό είχα να τον θυμηθώ, στο οποίο ο Ιμπν Σαούντ πρωταγωνιστεί. Να το:

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε στην Αυγή, στις 14 Μαρτίου 1965 (δηλαδή επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου), και συνδυάζει δυο γεγονότα της επικαιρότητας μακριά από την υψηλή πολιτική. Το πρώτο γεγονός είναι η όχι αθόρυβη παρουσία του Ιμπν Σαούντ στην Ελλάδα.

Ο πρώην βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, μετά την ανατροπή του από τον αδελφό του Φεϊζάλ τον Μάρτιο του 1964, έμενε συχνά στην Αθήνα (ακριβέστερα, στο Καβούρι) με την πολυπληθή του ακολουθία. Στις εφημερίδες και τις κινηματογραφικές ταινίες της εποχής αναφέρεται ως Ιμπν Σαούντ, αλλά ακριβέστερα λεγόταν Σαούντ μπιν Αμπντούλ Αζίζ και ήταν ο πρεσβύτερος γιος του Ιμπν Σαούντ, του ιδρυτή της Σαουδικής Αραβίας.

Οι γιοι του Σαούντ οδηγούσαν πολυτελή αυτοκίνητα και συχνά-πυκνά προκαλούσαν δυστυχήματα. Το πρώτο σοβαρό δυστύχημα έγινε στις 9 Μαρτίου, πέντε μέρες πριν από το σκίτσο του Μποστ, ο πρίγκιπας Ματζίτ, στο βολάν μιας Κάντιλακ, τραυμάτισε ελαφρά στο Πασαλιμάνι δυο πεζούς, με αποτέλεσμα να κινηθούν εναντίον του οργισμένοι οι περιπατητές, χωρίς όμως η αστυνομία να δώσει συνέχεια στην υπόθεση για να μη δυσαρεστήσει τον πλούσιο και ανοιχτοχέρη επισκέπτη.

Τις ίδιες μέρες γίνονταν επεισόδια στον Άγιο Ιερόθεο Περιστερίου, όταν η αστυνομία επιτέθηκε σε ιδιοκτήτες αυθαίρετων σπιτιών που προσπαθούσαν να εμποδίσουν το συνεργείο κατεδαφίσεων. Οπότε, αριστοτεχνικά, ο Μποστ συνταιριάζει τα επεισόδια στο Περιστέρι με το ατύχημα που προκάλεσε ο σαουδάραβας πρίγκιπας! Φαντάζεται έναν σωφέρ ο οποίος, τρέχοντας να υπερασπίσει το αυθαίρετό του, παρέσυρε δυο άτομα και ζητάει από τον Σαούντ να τον υιοθετήσει ώστε, ως γιος του πλέον, να μην έχει ποινικές συνέπειες!

Μου αρέσει πολύ η φιγούρα του Περιστεριώτη σωφέρ, ενώ η αναφορά στην ετεροδικία είναι σπόντα για την ετεροδικία που είχαν οι Αμερικανοί στρατιωτικοί -λίγα χρόνια νωρίτερα, πάλι στην παραλιακή, στον Άλιμο, ένας λοχίας της βάσης είχε παρασύρει και σκοτώσει τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη του ΕΑΜ.

Το σκίτσο του Μποστ ήταν δυστυχώς προφητικό. Αν το πρώτο ατύχημα δεν ήταν σοβαρό, ακολούθησαν άλλα δύο (με ήρωες άλλους γιους του Σαούντ) και τελικά στις 21 Μαΐου ο Τάμερ Σαούντ, οδηγώντας Μαζεράτι με ιλιγγιώδη ταχύτητα (για τα μέτρα και για τους δρόμους της εποχής: πάνω από 100 χλμ την ώρα, λένε οι εφημερίδες), τραυμάτισε θανάσιμα δυο πεζούς που προσπαθούσαν να περάσουν την παραλιακή στο ύψος της Βούλας. Δεν νομίζω ότι δικάστηκε.

Ο εξόριστος μονάρχης Σαούντ, που αγαπούσε πολύ την Ελλάδα, έζησε λίγο καιρό στην Αίγυπτο και πέθανε από καρδιά τον Φεβρουάριο του 1969 στο Καβούρι, σε ηλικία 67 ετών. Οι γιοι του έμειναν μακριά από την εξουσία στη Σαουδική Αραβία.

ΠΗΓΗ: www.sarantakos@wordpress.com