Δεξιά - Αριστερά, κοινός ο αγώνας!

του Ριχαρδου Σωμερίτη
Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται: το κουκουέ και ο Σύριζα αποφάσισαν να ζητήσουν από τους οπαδούς τους να κάνουν ό,τι μπορούν για να κερδίσει η Δεξιά στον σημερινό δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών. Οπως στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 είχαν πει το γνωστό και αυτοκτονικό «Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας». Με «υπόγεια» συμφωνία; Μα δεν χρειάζεται καν: το σύμπτωμα της αυτοκαταστροφής που τη διακατέχει είναι διαχρονικό.
Οι μόνοι που μπορούν να σώσουν την επιζώσα Αριστερά από αυτήν τη νέα καταισχύνη είναι οι οπαδοί της. Που μαζί με όλους τους άλλους δημοκράτες προοδευτικούς πολίτες μπορούν να σώσουν επιπλέον την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τον Πειραιά και, ας μην το ξεχνάμε, αρκετές άλλες πόλεις. Από τη Δεξιά επειδή είναι Δεξιά; Οχι, βέβαια. Αλλά από αυτήν τη συγκεκριμένη και αποτυχημένη Δεξιά που ευθύνεται για την τραγική κατάσταση της πρωτεύουσας, την παρακμή της Θεσσαλονίκης και στον Πειραιά, όπου η προηγούμενη κεντροαριστερή δημοτική αρχή δεν έδρεψεδάφνες, από την επέλαση ανθρώπων που αν πιστέψουμε τα ίδια τους τα λόγια, του ενός εναντίον του άλλου, είναι «του σχοινιού και του παλουκιού».
Μόνο αυτοί; Αν το σκεφτούμε δεν συμβαίνει κάτι το διαφορετικό και στις δύο μεγάλες περιφέρειες. Αρκεί η παράθεση των ονομάτων: Ψωμιάδης- Μπόλαρης εκεί, στην Κεντρική Μακεδονία. Σγουρός- Κικίλιας στην Αττική. Οι δύο που θα εκλεγούν, με ή χωρίς αποχή, θα κυβερνήσουν με πρωτόγνωρες για τα δικά μας δεδομένα εξουσίες και την ελπίδα (αύριο;) αρκετών πόρων («Καλλικράτης»). Τι ξέρουν να κάνουν; Αυτό που ξέρει ο Ψωμιάδης είναι τη φαμίλια του και την προβολή του. Ο Κικίλιας- μας το κρύβουν σχεδόν, γιατί άραγε;- ήταν αντιδήμαρχος του αποτυχημένου Κακλαμάνη. Αντίθετα ο Μπόλαρης και ο Σγουρός έχουν αποδείξει σοβαρότητα και μεγάλη διοικητική επάρκεια.
Δυστυχώς κανένα κόμμα δεν μας πρότεινε για τις περιφέρειες προσωπικότητες εθνικής εμβέλειας. Επιπλέον η Δεξιά προτείνει στις περισσότερες περιπτώσεις ανθρώπους αποτυχημένους. Ο καθένας μπορεί να κάνει τη σύγκριση με τα ανάλογα σε πολλές άλλες χώρες. Ανθρωποι και όχι μόνο νόμοι, δυναμικοί και σωστά φιλόδοξοι, έδωσαν στην Αυτοδιοίκηση εξουσία και αίγλη. Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό χρειάζεται μετεκπαίδευση στο εξωτερικό και σε αυτόν τον τομέα. Ισως κάτι να ξεκινάει τώρα με τον «Καλλικράτη».
Ολα αυτά η «Αριστερά» τα παρακάμπτει με φιρμάνια ηγεσιών και πρόσχημα το μνημόνιο, γνωρίζοντας ότι δεν πρόκειται να αλλάξει. Μακάρι οι οπαδοί της κάτι να έχουν καταλάβει από την πονεμένη ιστορία τους, να αποφασίσουν ότι δεν είναι κοπάδι και να διαλέξουν αλλιώς. 
ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ