ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

του Γιάννη Καλαϊτζή Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος και όσοι έως τώρα ταξιδεύοντας στην Ευρώπη, επικαλούμενοι την άθλια κατάσταση της χώρας, αναζητούν οικονομική στήριξη, μας θυμίζουν ένα είδος συνανθρώπου μας ο οποίος, για να αποδείξει την επιτακτική του ανάγκη για βοήθεια, επιδεικνύει στο κοινό ένα ή περισσότερα πιστοποιητικά νοσοκομείου, εξετάσεις εργαστηρίων και ιατρικές διαγνώσεις.  Οι ελπίδες του προαναφερόμενου είδους βασίζονται ελάχιστα στην καλοσύνη, τη φιλανθρωπία, την αλληλεγγύη της κοινωνίας και περισσότερο στους τεχνοκράτες των καρδιογραφημάτων και της αναλύσεως ούρων. Αυτή η μέθοδος επαιτείας συναντάται κυρίως στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ούτως ώστε οι καθηλωμένοι φιλάνθρωποι να ελέγξουν, εφόσον το επιθυμούν, τη γνησιότητα των ντοκουμέντων. Οι έγγραφες βεβαιώσεις αναλαμβάνουν να υποστηρίξουν ό,τι αμφισβητεί η δυσπιστία των καχύποπτων, κάθε τι που αδυνατεί να εγγυηθεί η πειθώ του αναξιοπαθούντος, και συγχρόνως επουλώνει τα τραύματα μιας ημιθανούς αξιοπρέπειας. Εκτός α...

Στα μανταλάκια του ηλεκτρονικού περίπτερου των Αμπελοκήπων κρέμεται ήδη ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ Δεκεμβρίου. Που το μοναδικό Χριστουγεννιάτικο θέμα που περιέχει, είναι το πρόγραμμα των λιτών Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων του δήμου. Ασορτί με το κλίμα της εποχής, όπου κανείς δεν έχει διάθεση για γιορτές και πανηγύρια, όταν οι πληγές της οικονομικής κρίσης αλλά και της κυβερνητικής πολιτικής χαράκτηκαν με πόνο στις ψυχές της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπολιτών μας... Ανεργία και φτώχεια, δυστυχία και ταπείνωση, απελπισία και οργή δεν είναι τα συστατικά που  "διευκολύνουν" στην απόλαυση του Χριστουγεννιάτικου πνεύματος των ημερών... Πρωτοσέλιδα ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ παρουσιάζει τη βία της εξουσίας εναντίον και του δάσκαλου της γειτονιάς μας, του κ. Ηλία Σμήλιου . Τον σέρνουν στα δικαστήρια, μαζί με άλλους 16 ελεύθερους πολίτες, κατασκευάζοντας ανύπαρκτες κατηγορίες, επειδή τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν δημόσια, στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, για την εγκληματική πολιτική της ξενόδουλης...

του Άρη Δαβαράκη Περνάνε οι μέρες βιαστικές κι’ εγώ νοιώθω έντονα ένα παράξενο συναίσθημα: Περιμένω τη σταγόνα. Όλα συνεχίζουν, επιφανειακά, να λειτουργούν κανονικά και η ζωή, φορτωμένη δυσκολίες και απλήρωτους λογαριασμούς, συνεχίζεται. Όμως μέσα και πίσω από αυτό το «μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει», υπόκωφα βουίζει μέσα στην κοινωνία μας ένας μεγάλος θυμός, μια βόμβα μεγατόνων που, πραγματικά δεν μπορώ να προβλέψω, αν θα προλάβει να εκραγεί ή αν θα βρεθεί κάποιος να την απενεργοποιήσει εγκαίρως, εκτονώνοντας το αίσθημα μέγιστης αδικίας που διαπερνά όλη την κοινωνία –λέγοντας την αλήθεια. Η αλήθεια βέβαια, στην περίπτωσή μας, είναι σκληρή και ίσως και βίαιη –και εγκυμονεί κινδύνους. Αλλά είναι εκεί. Περιμένει με τα χέρια στη μέση κοιτάζοντάς μας στα μάτια : Πότε θα σταματήσετε, ρε καραγκιόζηδες, όλο αυτό το άθλιο θέατρο που έχετε στήσει και θα με αποκαλύψετε, γυμνή, ως έχω, με όσα έχω, όσα έκλεψα, όσα διέφθειρα, όσα κατέστρεψα και όσα υποκρίνομαι;  Η «κυβέρνηση της σωτηρίας» κ...

του Θανάση Καρτερού Είναι δυνατόν πίσω από ένα εθνικά τόσο πομπώδες και πολιτικά τόσο μακάβριο ύφος να κρύβεται τόσο ανεκδιήγητη επιπολαιότητα και τόσο ανεκδιήγητος ναρκισσισμός; Και όμως είναι, όπως έδειξε όλη η στάση του Αντώνη Σαμαρά στο θέμα της υπογραφής που του ζητούν οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους. Στο οποίο ο αρχηγός της Ν.Δ. αποδείχτηκε άξιος αντίπαλος του Γιώργου Παπανδρέου στην μπούρδα και τη φιγούρα, η οποία με όλα τα άλλα έχει σχέση, εκτός από το έθνος που επικαλείται και την πολιτική σοβαρότητα που υποτίθεται ότι υπηρετεί. Αφού μας έπρηξε όλους με την αμετακίνητη στάση του, αφού έκανε τα στελέχη της Ν.Δ. να κοιμούνται και να ξυπνούν με ψύλλους στ’ αφτιά, αφού έβαλε και σοβαρούς ανθρώπους όπως ο Ψαριανός να μπουν σε μεγάλο προβληματισμό, αφού ενέσπειρε ανησυχία σε όλο το έθνος και σε όλη την Ευρώπη -για να μην πούμε και σε όλο τον κόσμο και θεωρηθεί υπερβολικό- ο αρχηγός της Ν.Δ. έβγαλε από το μανίκι του το δέκα το καλό. Και δίδαξε σε όλους πώς η σταθερή ...

Του Παντελη Mπουκαλα Ρήτρες κοινωνικής ειρήνης και ευταξίας απαιτούν από τους Ελληνες οι διοργανωτές διεθνών συνεδρίων. Απαιτούν δηλαδή κάτι σαν δεσμευτικές επιστολές ότι δεν θα γίνουν απεργίες, διαδηλώσεις και λοιπά «οχλοκρατικά», ειδάλλως θα στραφούν σε πιο ήσυχες χώρες. Αλλά θα το βλέπουν πια και αυτοί, ότι ακόμα κι αν βγάλουμε έξω από τον ορίζοντά μας τη Βόρεια Αφρική και την Ασία, και πάλι οι ήσυχες χώρες λιγοστεύουν μήνα τον μήνα, αδιαφορώντας για τον συνεδριακό τουρισμό. Τα προς σφαγήν τέσσερα γουρουνάκια (τα διαβόητα PIGS: Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία) τελικά δεν ήταν τέσσερα αλλά πέντε (συν η Ιταλία), πιθανόν έξι (συν η Γαλλία), ίσως εφτά (συν το Βέλγιο), ενδεχομένως οχτώ, εννιά, δέκα, ανάλογα με τις διαθέσεις των τριών μάγων της αξιολόγησης, που σε μια βδομάδα σε ρίχνουν από τον Ολυμπο στα Τάρταρα. Αυθαίρετα; Μα ναι. Αλλά ποιος έχασε τη δημοκρατία για να τη βρει η Φιτσμουντιπούρς. Γνωστή η γκρίνια για τον απεργιακό πληθωρισμό. Γνωστό επίσης ότι τα τελευταία πο...

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ Μετά την πτώση της Γαλλίας το 1940, οι ναζί άρχισαν να επεξεργάζονται ένα σχέδιο για την Ευρώπη, που είχε τον τίτλο «Νέα Τάξη στην Ευρώπη». Εκεί προβλεπόταν πως οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα συνεργάζονταν σε μεγάλη κλίμακα και θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τις ισχυρές οικονομίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των ΗΠΑ. Ο Χίτλερ πίστευε πως η Γερμανία δεν θα μπορούσε να έχει αυτάρκεια. Οικονομολόγοι και ειδικοί όλο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του '40 επεξεργάζονταν λεπτομερή σχέδια για το πώς θα γίνει αυτή η οικονομική ένωση, που θα λειτουργούσε προς όφελος της Γερμανίας. Ανάμεσα στους ένθερμους υποστηρικτές ήταν ο οικονομολόγος Λούντβιχ Ερχαρτ, που ξόδεψε πολλή από την ενέργειά του γι' αυτή την ιδέα. Ο Χίτλερ ήθελε να χτίσει μια αυτοκρατορία αντίστοιχη με αυτές των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας. Αλλά πρώτα ήθελε να σταθεροποιήσει το κέντρο. Σχεδόν με περίπατο είχε κατακτήσει Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία και Νορβηγία. Η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που...

Στην Δημοκρατική Αριστερά υπάρχει μια ασθένεια. Κοινή σε όλη την Αριστερά. Ο συγκεντρωτισμός. Το κόμμα αυτό που θεωρητικά ανήκει στην ανανεωτική αριστερά, δεν έχει καταφέρει να γίνει δημοκρατικό εργαστήριο. Αντίθετα, το προφίλ του είναι αρχηγικό: ο Φώτης Κουβέλης και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις. Καθημερινά, τα μέλη του "κρέμονται" από το στόμα του αρχηγού.  Αν οι δηλώσεις του είναι καλές, ευφορία και δικαίωση πλημμυρίζει τον κόσμο της Δημαρ. Αν είναι κακές, αναντίστοιχες με τον κοινό τόπο του χώρου αυτού, πέφτει κατάθλιψη και αμφιβολίες: τελικά που το πάει ο ΦΚ; Παίζει μόνος του; Γιατί είπε αυτό ή εκείνο; Καιρό τώρα, αμέσως μετά το ιδρυτικό συνέδριο απ' όπου ο ΦΚ εκλέχτηκε πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, η καθημερινότητα της Δημαρ χρωματίζεται από τις δηλώσεις του. Συχνά πάντως διαψεύδοντας θέσεις μεταρρυθμιστικές (άνοιγμα επαγγελμάτων, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, δανειακές συμβάσεις κλπ). Αυτό όμως που έδειξε πόσο ασταθής είναι η πολιτική διαμεσολάβηση του χώρου α...