ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

του Πάνου Φ. κακούρη Φωτιές και στη Βουλή άναψε η αποκάλυψη της «Ν» για την αποπληρωμή των δύο ομολόγων που κατέχουν hedge funds, συνολικής αξίας 1,3 δισ. ευρώ, από τη δόση των 3,3 δισ. ευρώ. Το ένα ομόλογο, ύψους 1,127 δισ. δολαρίων (περίπου 790 εκατ. ευρώ), που εκδόθηκε με κοινοπρακτική μορφή και με διαχειριστή της έκδοσης την Deutsche Bank, αποπληρώθηκε την Τρίτη 25 Ιουνίου. Ετσι ήταν προγραμματισμένο να γίνει και έτσι έγινε, καθώς δεν υπάρχει λόγος να πιστεύει κανείς το αντίθετο. Αποπληρώθηκε όμως; Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, ρώτησε σχετικά τον υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα: «Σας καλώ να απαντήσετε στη Βουλή των Ελλήνων. Το πληρώσατε, ναι ή όχι, το ομόλογο;». Φαίνεται πως αιφνιδιάστηκε ο κ. Στουρνάρας και αρνήθηκε να του απαντήσει, λέγοντας πως θα απαντήσει όταν έρθει η ώρα, προκαλώντας έτσι σε πολλούς την εντύπωση ότι το ομόλογο πληρώθηκε κανονικά. «Δεν σας απαντώ. Δεν θα ρίξω εγώ νερό στο μύλο των κερδοσκόπων», τόνισε αινιγματικά. Προ...

του Κωνσταντίνου Αλεξάκου Πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούσατε μια πολιτική πρόταση; Μη το μπερδέψουμε με ανοησίες που ξερνάνε ιδεολήψιες για ιδεολογίες. Ούτε για μικρομέγαλες βίδες που περνιούνται για οικοδομήματα. Για πολιτική πρόταση ρωτάω. Θες να δεις το πρόβλημα; Άσε τον ανασχηματισμό, τα micro_κομματικά, την ΕΡΤ, τις αποκρατικοποιήσεις, το Μνημόνιο, τα Ζάππεια, και τα εθνικά αφηγήματα επιπέδου "Συνταγματικό Τόξο" κατά του φασισμού. Το πρόβλημα είναι στο τέλος της πολιτικής. Το κενό καλύπτεται με μαζική παραγωγή γραπτής και τηλεοπτικής ανοησίας, γεμάτη αξιολογικές κρίσεις ημιμαθών, και εμμίσθων. Την ίδια ώρα, οι έχοντες τις δυνατότητες ανάταξης κιοτεύουν. Κρύβονται πίσω απο προηγούμενες απογοητεύσεις και κείμενα διαμαρτυρίας χωρίς κορμό ή συνοχή, micro_Βολταίροι χωρίς επίπτωση. Κάθε μέρα που περνάει επιβεβαιώνει τις χειρότερες προβλέψεις: ότι δεν θα γεννηθεί τίποτα καινούριο αν δεν προηγηθεί το μεγάλο γεγονός - η καταστροφή. Μέχρι τότε, θα συνεχίζ...

Κύριο άρθρο-καταπέλτης του διευθυντή της έγκυρης Le Monde Diplomatique, δημοσιεύεται στο τεύχος Ιουλίου της εφημερίδας. Ο Serge Halimi αναφέρεται στα εγκληματικά λάθη που παραδέχθηκε το ΔΝΤ και στην μαεστρία της τροίκας που βασανίζει τον ελληνικό λαό. Ακολουθεί το άρθρο, που έχει τίτλο “Ευρωπαϊκός Μεσαίωνας: Οι οικονομικές πολιτικές που επιβάλλονται για την υπεράσπιση του ευρώ παραμένουν ακόμα συμβατές με τις δημοκρατικές πρακτικές;  ..Χωρίς την έγκριση του Κοινοβουλίου, η κυβέρνηση των Αθηνών που υλοποιεί τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέλεξε να αντικαταστήσει την ΕΡΤ με μια μαύρη οθόνη. Πριν τα ελληνικά δικαστήρια αποφασίσουν την αναστολή της απόφασης, η Κομισιόν( Ευρωπαική Επιτροπή) στις Βρυξέλλες θα μπορούσε να υπενθυμίσει τα κείμενα της Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία “το σύστημα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες κάθε κοινωνίας" . Εκείνη προτίμησε να εγκρίνει το πραξικόπημ...

του Άλκη Γαλδαδά Από τις 4 Ιουνίου ο Κώστας Σακκάς έχει αρχίσει απεργία πείνας στον Κορυδαλλό. Διότι εκείνη ακριβώς την ημέρα έληγε, με το ισχύον νομικό καθεστώς, το μέγιστο όριο της προφυλάκισής του. Μετά από δυο διαδοχικές προφυλακίσεις, μια των 18 και μια των 12 μηνών, οι δικαστικές αρχές παρατείνουν το χρόνο προφυλάκισής του από τους 30 μήνες στους 36. Καταλαβαίνει ίσως ο αναγνώστης τι σημαίνει αυτό. Εκεί που μετράς όχι τις ημέρες αλλά τις ώρες μέσα στο κελί, αφού ακόμη δεν έχεις δικαστεί για να το πάρεις απόφαση ότι πάει, τελείωσε, μπήκες για τα καλά στον Κορυδαλλό, να τελειώνει η πρώτη προθεσμία, να τελειώνει η δεύτερη, 2,5 χρόνια είναι αυτά και να σου λένε, όχι, θα κάτσεις άλλους 6 μήνες και βλέπουμε. Ο Σακκάς δηλώνει από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του, έξω από μια αποθήκη, όπου βρέθηκε οπλισμός, ότι είναι αναρχικός και ότι είχε σχέση με το χώρο. Μέχρις εδώ, όμως. Προφυλακίζεται με την (πρωτότυπη) κατηγορία της συμμετοχής σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση και για διακε...

Το Ποντίκι Η κυβερνητική αστάθεια έχει γίνει καθημερινότητα στην Ελλάδα, η οποία διανύει μια προεκλογική περίοδο διαρκείας την τελευταία τριετία, όμως η κατάσταση δεν διαφέρει πολύ ούτε στις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις βρίσκονται συχνά στον αέρα, εκλογές προκηρύσσονται εκτάκτως, κόμματα και «ηγέτες» εναλλάσσονται στην εξουσία, όμως η πολιτικο-οικοινομική κρίση δεν απομακρύνεται. Παραμένει απλωμένη πάνω απ’ την Ευρώπη, αφού ακόμα και η σταθερότητα ορισμένων «δυνατών» χωρών επηρεάζεται άμεσα από τα ντόμινο εξελίξεων. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, το άγχος της Μέρκελ για τις γερμανικές εκλογές, λόγω της τελευταίας κυβερνητικής κρίσης στην Ελλάδα. Η λιτότητα γεννάει μόνιμη παραζάλη στην ευρωζώνη. Λες και δεν πατάμε πια σε σταθερό έδαφος, αλλά σε κατάστρωμα καραβιού εν μέσω τρικυμίας. Επικοινωνιακά τερτίπια της στιγμής για αποφυγή εκλογών (όπως τώρα στην Ελλάδα) πιάνουν κάποτε - κάποτε, όμως όχι πάντα και για πάντα. Οι κυβερνήσεις μοιάζουν αναλώσιμες, με ετα...

Του Τάσου Θεοδωρόπουλου  Εκεί έξω μυρίζει αίμα από σφαγεία. Έχεις δύο επιλογές. Να φρικάρεις ή να καταλάβεις τι σημαίνει καθαρή πρωτεΐνη. Ξεκινώντας από τη γεύση του δικού σου αίματος. Κατανοώντας το, παρατηρώντας το, αγαπώντας το. Δεν διαφέρει από το αίμα κανενός άλλου. Το ότι είναι δικό σου δεν το καθιστά πιο πολύτιμο. Ίσως γιατί δεν είναι δικό σου. Είναι και της μάνας σου και του πατέρα σου και του αδελφού σου. Είναι αίμα των ανθρώπων, όλων των ανθρώπων. Που ξεκίνησαν από ένα, κάτι οτιδήποτε, ανεξάρτητα από το που πιστεύεις. Πάντως ένα ήταν αυτό που ξεκίνησε τα πάντα. Κι ένα αυτό που κυλάει μέσα σε όλους. Χρειάζεσαι αίμα για να ζήσεις, μερικές φορές όμως για να ζήσεις, μπορεί να χρειαστεί από μέσα σου και λίγο αίμα να χύσεις. Με αίμα καλύπτεις τη διατροφή σου από τα σφαγεία, κι αίμα μεταλαμβάνεις σαν πιστός χριστιανός στην εκκλησία με σεβασμό. Αυτό το σεβασμό που δεν μπορείς να νοιώσεις απέναντι στο αίμα του άλλου, γιατί φοβάσαι το πόσο συγγενής σου είναι. Δεν είμαι ήρ...

του Ανδρέα Παπαδόπουλου Τόνοι μελάνι έχουν χυθεί για την απόφαση της ΔΗΜΑΡ να αποχωρήσει από την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Επειδή το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, θεωρώ ότι πλέον η συζήτηση έχει ουσιαστικό νόημα για το τι γίνεται από δω και πέρα:  Ποιος θα είναι ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ στο νέο πολιτικό χάρτη, ποιες θα είναι οι σχέσεις της με τα άλλα κόμματα, αλλά και ποια θα είναι η στάση της απέναντι στην κυβέρνηση . Μια κυβέρνηση, που, ειρήσθω εν παρόδω, κατά την εκτίμηση του γράφοντος δεν είναι μακράς πνοής. Δεδομένης της ισχνής πλειοψηφίας, αλλά και της αδυναμίας συγκατοίκησης στην πορεία του χρόνου της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ. Δεδομένης της τοποθέτησης ή της παραμονής σε κρίσιμα υπουργεία αποτυχημένων προσώπων και της επιλογής υπερσυντηρητικών στοιχείων για βασικά πόστα (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Αθανασίου στο υπ. Δικαιοσύνης). Και -πρωτίστως- λόγω των τεράστιων δυσκολιών που θα κληθεί να αντιμετωπίσει το παρόν (εκλογικό;) κυβερνητικό σχήμα. Ο μονόδρομος της ΔΗΜΑΡ Το ζητού...