Αναρτήσεις

«Βάλε στο γυαλί φαρμάκι...»

Εικόνα
του Στάθη Σ. Μη μου πεις!  Ο πρώην δήμαρχος Νέας Υόρκης κ.  Τζουλιάνι  χαρακτήρισε την κυρία  Χίλαρι Κλίντον  «ιδρυτικό μέλος του ISIS»;!  Α πα πα ! Δεν το πιστεύω! Κάποιο λάθος φάρμακο θα παίρνει ο κ. Τζουλιάνι και βλέπει οράματα, ράμματα και άλλες συνωμοσίες.  Βεβαίως , ο κ. Τζουλιάνι  χαρακτήρισε τη Χίλαρι ιδρυτική της πιο φασιστικής ισλαμικής σέχτας λόγω των « λαθών της » στην αμερικανική εξωτερική πολιτική - λογικόν, « λάθος » φάρμακα έπαιρνε κι αυτή. Οπως τα ληγμένα που έπαιρνε ο κ. Μπρεζίνσκι  όταν  δημιουργούσε  τους μουτζαχεντίν και  ίδρυε  τους Ταλιμπάν. Λάθος δόσεις μετερνιχοστρυχνίνης έπαιρνε και ο κ.  Κίσινγκερ  όταν πυροβολούσαν μαζί με τον  Μπιν Λάντεν  νομιστεράκια στη έρημο της Αριζόνα - έτσι, για εξάσκηση. Πώς πυροβολούν οι πεζοναύτες Σύρους, Ιρακινούς, Λίβυους, πώς αφανίζουν οι τζιχαντιστές Βέλγους, Αμερικανούς, Κούρδους; -  ε, αυτό!  Τα λάθος φάρμακα  έχουν λ...

Ελλάδα, νέα Πομπηία

Εικόνα
του Γεώργιου Π. Μαλούχου Σε νέα Πομπηία εξελίσσεται με ταχύτητα η Ελλάδα από τον σεισμό και τη λάβα του ηφαιστείου των κυβερνητικών ψεμάτων και της ανικανότητας που σκάνε ακατάπαυστα μέσω της πλήρους οπισθοχώρησης και της κατά κράτος ήττας στο μέτωπο της τρόικας και της νέας πολλαπλής φοροεπιδρομής που τη συνοδεύει, αλλά και του δήθεν «κουρέματος» του χρέους. Ταυτόχρονα, το απόλυτο χάος επικρατεί στην Ειδομένη (και όχι μονό) όπως συνολικά στο προσφυγικό. Η κυβέρνηση παρακολουθεί παντελώς ανίκανη να πράξει το οτιδήποτε. Τίποτα πια δεν μένει όρθιο. Εν μέσω όλων αυτών, τα σύνορα παραμένουν μονίμως κλειστά στην ¨ευρωπαική" Ελλάδα, ενώ η Τουρκία αλωνίζει ανενόχλητη πλέον παντού στο Αιγαίο όπως ποτέ μέχρι σήμερα σε μία χώρα από την οποία φεύγουν ακόμα και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις - ενώ άλλες μεταξύ εκείνων που μένουν έχουν εξαιρετικά ύποπτο ρόλο και δρουν ανεξέλεγκτες την ώρα που κανείς δεν είναι σε θέση να απαντήσει στο ερώτημα ποιοι και πόσοι τζιχαντιστές ή ξένοι πράκτορες εξ ...

Κυκλοφορεί ηλεκτρονικά ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ Απριλίου 2016!

Εικόνα
Κυκλοφορεί ηλεκτρονικά ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ Αμπελοκήπων - Νέας Μενεμένης. Η τοπική εφημερίδα με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Κάθε τεύχος, όπως και το τρέχον, περιέχει επιλεγμένα κείμενα σπουδαίων Ελλήνων αρθρογράφων. Φιλτράροντας και αναδημοσιεύοντας τις κορυφαίες απόψεις, που αποκαλύπτουν την ουσία της επικαιρότητας, ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ επισύρει το ενδιαφέρον κάθε σκεπτόμενου πολίτη. Ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ επίσης, δημοσιοποιεί όλες τις ενδιαφέρουσες τοπικές ειδήσεις, που αφορούν στο ιδιαίτερο γίγνεσθαι της τοπικής κοινωνίας. Διαβάστε λοιπόν κείμενα των: Στάθη Σ.: "τραγουδήστε ωραία μου πουλάκια" Μάνια Μπαρσέφσκι: "Ο αποκρουστικός κυνισμός της Ευρώπης - Φρούριο" pitsirikos: "γιατί δεν κάθονται να πολεμήσουν; το πείραμα με τους πρόσφυγες" Βασίλη Κωστούλα: "Η παράμετρος του χρέους" Γιώργου Ε. Γιακουμίδη: "η Ευρώπη που πεθαίνει" Δείτε επίσης όλες τις σπουδαίες ειδήσεις και δράσεις της τοπικής μας κοινωνίας. Όλος ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ στ...

Δ. Τσιρώνης, ο άνθρωπος που τα έβαλε μόνος με το Βγενόπουλο

Εικόνα
Του Κώστα Βαξεβάνη Τώρα που όλοι αντιλαμβάνονται πως ο «αθώος» Βγενόπουλος, με μοναδικό στήριγμα τους Ψυχάρηδες και τους δανειοδοτημένους από τον ίδιο Αλαφούζους προσπαθεί να μην καταθέσει στις Κυπριακές ανακριτικές αρχές και κυρίως τώρα που αποκαλύπτεται ποιοί και πόσο προκλητικά τον κάλυπταν με ένα παραθεσμικό μόρφωμα στη Δικαιοσύνη. Εάν δεν υπήρχε ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Βγενόπουλος ίσως να εμφανιζόταν ακόμη πέρα από κάθε αμφισβήτηση ως πετυχημένος και διορατικός επιχειρηματίας, σχεδόν σωτήρας, τα φιλικά του Μέσα θα του φιλούσαν το χέρι ή ό,τι άλλο είχε διάθεση ο καθένας και η δημοσιογραφική έρευνα θα ήταν τυφλή. Ο Δημήτρης Τσιρώνης υπήρξε Πρόεδρος της Επιτροπής για το Βατοπέδι. Στην έρευνα της Επιτροπής υπήρξαν κάποια συμπεράσματα τα οποία δεν αφορούσαν τον Εφραίμ και την ομάδα του αλλά τις Τράπεζες. Η Marfin-Λαϊκή υπό τη διοίκηση του Βγενόπουλου είχε δώσει πάνω από 150 εκατομμύρια ευρώ δάνεια στο Βατοπέδι, μέσω offshore εταιρειών, με κεφάλαιο 1.000 ευρώ. Εκτός από...

Λάκης Λαζόπουλος: Γιατί δεν φοβάμαι;

Εικόνα
Έβλεπα και ξανάβλεπα αυτό το βουβό βίντεο από τις κάμερες του αεροδρομίου των Βρυξελλών. Άνθρωποι να περπατάνε ακολουθώντας αυτή την συνήθη αέναη κίνηση που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Άλλοι πιο βιαστικοί, άλλοι προγραμματισμένοι, άλλοι σαν χαμένοι να ψάχνουν στους πίνακες των αναχωρήσεων την δική τους πτήση, να διασταυρώνονται σχεδόν σαν σκηνοθετημένοι από αόρατο σκηνοθέτη. Ξαφνικά ένας ήχος που δεν ακούς, ένα δέκατο του δευτερολέπτου το οποίο αλλάζει απότομα αυτή την κίνηση και την κάνει επιθετική , αγριευτική, σαν να ξεσπάει ένας μικρός πόλεμος, σαν μια επίδειξη πολέμου σε μικρή κλίμακα, κινήσεις πανικού χωρίς μελωδία. Τα σώματα σπρώχνουν το ένα το άλλο. Κινούνται χωρίς κατεύθυνση, κομματιάζονται έτσι χωρίς γιατί, σαν γυαλιά που σπάνε σ΄έναν κόσμο που παρανοεί, σε μια Ευρώπη που θρυμματίζεται καθώς γίνεται κάθε μέρα και πιο μισητή. Ο τρόμος ξαπλώθηκε αυτόματα σ΄όλη την Ευρώπη, σ΄όλα τα αεροδρόμια, σε όλους τους σταθμούς μετρό. Ένοιωσα πως στην Ελλάδα μόνο δεν τρόμαξαν ή ...

Πρόσφυγες... επενδυτές

Εικόνα
Του Γιώργου Κούρου Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που αρκετά από τα σημερινά κυβερνητικά στελέχη εναντιώνονταν σε κάθε επένδυση, σε κάθε αποκρατικοποίηση - ιδιωτικοποίηση, με τη γνωστή σε όλους φράση «ξεπουλάνε τα ασημικά». Από τότε μέχρι σήμερα, αν και δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ίδιοι άνθρωποι, υπουργοί οι περισσότεροι πλέον, έχουν βάλει πολύ νερό στο κρασί τους. Και όχι τυχαία, αφού συνειδητοποιώντας ότι η διαχείριση της πραγματικότητας είναι διαφορετική απ’ ό,τι φαντάζονταν και η διακυβέρνηση της χώρας σκληρό και δύσκολο «παιχνίδι», έκαναν στροφή 180 μοιρών. Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πλέον, αργά αλλά σταθερά, ότι χωρίς ανάπτυξη η οικονομία δεν πρόκειται να βγει από το τούνελ της κρίσης και της ύφεσης, ούτε νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν εάν δεν ανοίξουν δουλειές. Ομως δεν δρα, ή πιο σωστά δρα ακόμη προς την αντίθετη κατεύθυνση. Διότι φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ότι η ανάπτυξη δεν έρχεται μόνη της. Χρειάζονται προϋποθέσεις συγκεκριμένες, α...

Aκέφαλη η κοινωνία αντιστέκεται

Εικόνα
του Χρήστου Γιανναρά Γ​​ια κάποιες εβδομάδες το λιμάνι του Πειραιά φιλοξενεί χιλιάδες περαστικούς (τράνζιτο) πρόσφυγες – ο σταθερός αριθμός για αρκετό διάστημα ήταν δυόμισι χιλιάδες, έφτασε και τις πέντε. Στα Δελτία Eιδήσεων οι αριθμοί είναι «πληροφορία», στην άμεση επιτόπια θέα είναι συγκλονισμός και δέος που διαρκεί. Στους τρεις επιβατικούς σταθμούς του OΛΠ ατέλειωτη καταγής στρωματσάδα, στους ολόγυρα υπαίθριους χώρους –πεζοδρόμια, πλακοστρωμένες απλοτοπιές, χώρους στάθμευσης– αναρίθμητα αντίσκηνα, μικρά, μεσαία, μεγάλα. Ποιος προμηθεύει τα αντίσκηνα και ποιος τα μοιράζει, ποιος τις ατέλειωτες κουβέρτες, τα αδιάβροχα, τα μπουφάν, τα πουλόβερ, ποιος πληρώνει το κόστος; Ποιος υποδέχεται τα σμήνη που καταφθάνουν αδιάκοπα, μέρα νύχτα, να τα κατευθύνει, να τα κουμαντάρει, να γνοιαστεί για τις πρώτες ανάγκες τους μόλις κατεβαίνουν από τα πλοία; Γλωσσική επικοινωνία ανύπαρκτη. Kάποιοι ελάχιστοι από τους πιο νεαρούς πρόσφυγες παλεύουν διερμηνεία των αναγκών με υποτυπώδη αγγλικά, αλ...