Αναρτήσεις

Είναι «γραφικός» ο Βασίλης Λεβέντης;

Εικόνα
του Κώστα Γιαννακίδη Ενας άνθρωπος που επί 35 χρόνια μάχεται εναντίον γραφικών μυκονιάτικων ανεμόμυλων, βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας, μπροστά στη μεγάλη πόρτα. Πώς να αντισταθεί και να μη γυρίσει το πόμολο; Δεν είναι άσχημα εκεί πάνω... Ο Βασίλης Ζαφειρόπουλος πέθανε στις 25 Ιουνίου 2012. Η μνήμη των κοινών θνητών δεν είναι, φυσικά, αιωνία, αλλά, αν μη τι άλλο, ο VaZa όλο και κάτι λέει στους Σαλονικιούς των ‘90ς. Δεν μπορεί να ήσουν τότε στη Θεσσαλονίκη και να μην είχες ακούσει για τον Βασίλη Ζαφειρόπουλο. Μεταξύ μας, φαίνεται κομμάτι δύσκολο και να μην είχες κατέβει παραλία για ομιλία του. Ο Βασίλης εμφανίστηκε στα κοινά της πόλης στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Ωραίος, χαρούμενος τύπος. Πουλούσε τρέλα και αριστοφανική προσέγγιση της πολιτικής. Υποτίθεται ότι ίδρυσε το Κίνημα Κινουμένων Ανθρώπων, αλλά στις εκλογές κατέβαινε ως ανεξάρτητος. ΠΑΟΚ, χαβαλές και καταγγελία του πολιτικού συστήματος. Τι άλλο χρειαζόταν για να κάνει σουξέ; Μια διαφορετική εποχή, είναι η πρ...

Ουρακοτάγκοι

Εικόνα
του Δημήτρη Δανίκα Κάποιος  αναγνώστης  κρυπτόμενος πίσω από το ηλεκτρονικό  ψευδώνυμό  του έγραψε «Αλβανοί, Τούρκοι  και όλοι αυτοί οι ουρακοτάγκοι»! Αναφερόμενος, προφανώς, στον  18χρονο   Χουσείν Ντάιτσικ από το χωριό Αρατος της Ροδόπης.  Το παλικάρι που  προστάτευσε  την  δίδυμη αδελφή του,  ώστε εκείνος κι  όχι εκείνη, να   δεχτεί  στο κορμί του τις σφαίρες του  μακελάρη της Γερμανίας! Είναι  Ελλην  πολίτης. Αλλά  τι  σημασία  έχει; Καμία.  Σημασία έχει ο χαρακτήρας, η προσωπικότητα, το σθένος, το συναίσθημα και  η ανιδιοτέλεια.  Το ίδιο   θα μπορούσε να είχε συμβεί με μικρό ήρωα από  Αμερική, Ρωσία, Ισραήλ, Τουρκία,  Γεωργία, Γερμανία. Από  οπουδήποτε. Αλλωσε  συμβαίνει! Αλλά ο Χουσείν ήταν Μουσουλμάνος.  Επομένως ουρακοτάγκος. Κατώτερο  είδος.  Κι όμως   οι  ουρακοτάγκοι, όπως όλα...

Ένας τελείως διαφορετικός χάρτης για τα ελληνικά συμφέροντα

Εικόνα
του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη Aν τα προβλήματα στο εσωτερικό δείχνουν δισεπίλυτα, καθόσον μάλιστα η αγορά αρχίζει να βλέπει αρνητικά την πορεία των τραπεζών, το εξωτερικό περιβάλλον θα είναι καθοριστικός παράγων. Εκεί η μια έκπληξη διαδέχεται την άλλη και η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ δείχνει ότι οι Αμερικανοί είναι δεκτικοί σε έναν νέο πόλο, που πρεσβεύει συντήρηση με ακραίες εκφράσεις. Ο Τραμπ ως αουτσάιντερ που εκπλήσσει περνά τώρα μπροστά καθώς είναι κάτι συμπαγές, που έρχεται μεν από τα παλιά, ποντάρει όμως στις ανασφάλειες των καιρών και κυρίως σε ένα επιθετικό γνήσια παραδοσιακό αμερικάνικο lifestyle. Αλλωστε και η περίπτωση Ρηγκαν στην αρχή ήταν η ίδια ντεκαντάνς. Τα ισλαμικά χτυπήματα ρίχνουν νερό στο μύλο του, όπως και η αίσθηση που υπάρχει στα αμερικάνικά media, ότι ο έλεγχος του πλανητάρχη σε κρίσιμες εστίες όπως η ανατολικη Μεσόγειος έχει περιοριστεί. Ο Τραμπ όμως παρά το γεγονος ότι εμφανιζεται απομονωτικός και αιμοβόρος φαίνετει ότι έχει κάνει τους λογαριασμούς του...

Πόσους νεκρούς ακόμα;

Εικόνα
του Γεώργιου Π. Μαλούχου Βρήκαν ξανά τον τρόπο να συνθλίψουν κάθε ιερό και όσιο οι δολοφόνοι του ISIS: αυτή τη φορά δεν ήταν η μαζικότητα των θυμάτων αλλά ο φρικτός συμβολισμός που όπλισε το χέρι τους: ένας παπάς νεκρός μέσα στην ίδια του την εκκλησία. Και, όπως συνήθως, ο ένας εκ των δολοφόνων ήταν γνωστός στις αρχές… Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι ένα: πόσοι νεκροί απαιτούνται ακόμα μέχρι οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών της Ευρώπης και, εξίσου, της ίδια της Ευρωπαικής Ενωσης, να αντιληφθούν ότι αυτός ο πόλεμος έχει ξεκινήσει, είναι αδυσώπητος και δεν πρόκειται να σταματήσει; Τη λέξη πόλεμος τη χρησιμοποιούν πλέον οι ηγεσίες – αν και όχι όλες ως τώρα. Πάντως, μέχρι πρόσφατα, φοβόντουσαν καν να την αρθρώσουν. Τουλάχιστον, χθες, ο Γάλλος πρόεδρος δεν μάσησε τα λόγια του. Όμως, πόσα παραπάνω θύματα πρέπει να μετρηθούν μέχρι να αρχίσει αυτός ο πόλεμος να αντιμετωπίζεται πραγματικά ως τέτοιος; Οσο για την ίδια την Ε.Ε., η οποία κάνει κάθε τόσο συνόδους, υπουργικές και κορυφής...

Το καταραμένο φοβικό σύνδρομο: Η ΑΟΖ, η Ελλάδα και η πρόταση του Ισραήλ

Εικόνα
Του Θεόδωρου Καρυώτη  Από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 μέχρι το 1973 το Αιγαίο Αρχιπέλαγος ελεγχόταν και κυριαρχούνταν, από στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική άποψη, από την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Τουρκία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την κατάσταση και ποτέ δεν αμφισβήτησε το ισχύον νομικό καθεστώς. Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά το 1973, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από τη νήσο Θάσο από την αμερικανική εταιρεία Oceanic Exploration. Εκείνη την περίοδο, βασικά για λόγους πολιτικής εσωτερικής κατανάλωσης, οι δικτάτορες που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974, ανακοίνωσαν ότι τα κοιτάσματα είχαν μεγάλη εμπορική αξία, χωρίς να αντιληφθούν τις διεθνείς επιπτώσεις αυτής της πράξης τους. Η Τουρκία αμέσως αντέδρασε και την 1η Νοεμβρίου 1973 παραχώρησε στην τουρκική εταιρεία πετρελαίων TRAO δικαιώματα εξερεύνησης υδρογονανθράκων στο ανατολικό Αιγαίο. Η περιοχή στην οποία η Τουρκία έδωσε δικαιώματα εξερεύνησης ξεκάθαρα επι...

Πραξικόπημα με τα δάνεια - Τι θα γίνει με τα «κόκκινα»

Εικόνα
Πώς στήθηκε το «παιχνίδι» για να περάσει και η ιδιωτική οικονομία στους δανειστές - Τον Σεπτέμβριο νέος νόμος βάσει του οποίου θα βγάζουν στο σφυρί με συνοπτικές διαδικασίες από εταιρείες έως και τα τριάρια του απλού κόσμου Το φθινόπωρο θα ξεκινήσει η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και γενικότερα των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα. Σε μαζική κλίμακα εταιρείες, ακίνητα κάθε είδους και μετοχές που σήμερα είναι ενεχυριασμένα στις τράπεζες θα οδηγηθούν με συνοπτικές διαδικασίες σε αναδιάταξη, αλλάζοντας στις περισσότερες περιπτώσεις ιδιοκτησία. Οι αλλαγές στις διοικήσεις των τραπεζών που ήδη έχουν ξεκινήσει και θα ολοκληρωθούν μέχρι τον Σεπτέμβριο είναι το πρώτο βήμα για να περάσει και η ιδιωτική οικονομία στον έλεγχο των δανειστών. Οι θεσμοί κρίνουν ότι έφτασε η ώρα να αφαιρεθούν όλοι οι «κόμποι» που δημιούργησε στην οικονομική δραστηριότητα η πτώση του ΑΕΠ κατά 25%. Με εξαίρεση ορισμένους παραδοσιακούς βιομηχάνους και κ...

Δεν μπορείς να εξαπατάς πολλούς για πολύ

Εικόνα
του Κώστα Βαξεβάνη Σε άλλη περίπτωση, αν ίσως δεν με αφορούσε, θα έλεγα πως η ζωή είναι αμείλικτη. Τώρα λέω μόνο, ντροπή. Στην Κύπρο, οι Εισαγγελικές Αρχές, άσκησαν δίωξη εναντίον του επιχειρηματία Αντρέα Βγενόπουλου, κατηγορώντας τον πως χρησιμοποίησε ως αχυράνθρωπό του τον Μιχάλη Ζολώτα, στον οποίο η Τράπεζά του, έδωσε 700 εκατομμύρια δανεικά και αγύριστα. Μέρος αυτών των εκατομμυρίων απ’ ό,τι φαίνεται χρησιμοποιήθηκε για χρηματισμό του Κεντρικού Τραπεζίτη της Κύπρου, ο οποίος επέτρεψε την πώληση της Λαϊκής Τράπεζας χωρίς να κάνει τους απαραίτητους ελέγχους, προς χάρη και εξυπηρέτηση του Βγενόπουλου. Ο Βγενόπουλος εμφάνιζε και αυτό και άλλα δάνεια ως νόμιμα. Την ίδια ώρα οι ελληνικές Αρχές μπουκάρουν στο σπίτι του Βγενόπουλου και των συνεργατών του, αναζητώντας στοιχεία για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ενώ η Δικαιοσύνη ξανανοίγει όλες τις υποθέσεις του και ελέγχει αυτούς που τις αρχειοθέτησαν. Ηχογραφημένες συνομιλίες στις οποίες οι συνεργάτες του Βγενόπουλου και ο ίδιος καυχών...