Παραίτηση Κ. Πραντσίδη απο το blog! Τί κάνουμε;
Αγαπητοί φίλοι, συνδημότες, σύντροφοι, επισκέπτες, περαστικοί , ανώνυμοι και επώνυμοι
Την περασμένη Πέμπτη 26/2/09 δήλωσα την παραίτηση μου από μέλος της Κίνησης και από όλες τις
αρμοδιότες μου (Γραμματέας και διαχειριστής του blog). Οι λόγοι αναλύθηκαν εκεί που έπρεπε να
αναλυθούν.
Γράφω αυτό το σημείωμα γιατί θέλω να ευχαριστήσω τους περίπου 1500 μοναδικούς επισκέπτες που
έμπαιναν εδώ μέσα κάθε μήνα και που αυτούς τους 4 μήνες ζωής του blog μου χάρισαν μοναδικές στιγμές.
Επίσης θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συντρόφους μου στην Κίνηση τα 7 χρόνια της παρουσίας μου εκεί,
για την εμπιστοσύνη και την συνεργασία.΄
Εύχομαι καλή συνέχεια σε όλους.
Κώστας Πραντσίδης
Σ.Σ.:
Αγαπητοί φίλοι και συνταξιδιώτες στον κυβερνοχώρο,
η επιστολή παραίτησης του φίλου μας Κ. Πραντσίδη, που δημοσιεύουμε παραπάνω, είναι και η εξήγηση της δυσλειτουργίας του blog μας τον τελευταίο μήνα. Γράφω περί δυσλειτουργίας, επειδή οι αναρτήσεις θεμάτων ενός μόνο ατόμου (του αναρτούντος και αυτό το κείμενο), δεν είναι ο λόγος ύπαρξης του ελεύθερου βήματος των διαλόγων μας.
Το blog, ήταν ιδέα του Κ. Πραντσίδη και υλοποιήθηκε απο τον ίδιο. Η συμμετοχή μου προέκυψε απο την ίδια ιδέα της δημιουργίας του ελεύθερου βήματος διαλόγου. Στους τέσσερεις μήνες της λειτουργίας του blog, όμως, οι αναρτήσεις των θεμάτων και η ποικιλία των ανθρώπων, που διάλεγαν και δημοσίευαν κείμενα και προβληματισμό, δεν ήταν οι αναμενόμενες. Σήμερα, δυστυχώς απ' ότι φαίνεται κι απο τον τελευταίο μήνα, το 99% των θεμάτων δημοσιεύτηκαν απο τον υπογράφοντα.
Θεωρώ πως αυτό δεν είναι σωστό και δεν υπηρετεί την αρχική ιδέα της δημιουργίας του blog μας. Τη θέση αυτή ενισχύω και με το γεγονός που φάνηκε, απο λίγες μέρες τώρα, όπου απέφυγα σκόπιμα, την δημοσίευση θεμάτων της επιλογής μου. Όσο απουσίαζε ο Κ. Πραντσίδης, δηλαδή!
Για να μή τα πολυλογώ, πιστεύω πως δεν είναι σωστό να διαχειρίζομαι τα θέματα μόνος μου. Η συμμετοχή του Κώστα ήταν πολύτιμη και στην επιλογή των θεμάτων και στην τεχνική υποστήριξη του blog. Με το πέρασμα του χρόνου περιμέναμε και την εμπλοκή και άλλων συγγραφέων όπως π.χ. του Κρικέλη, που μας τίμησε με αρκετές αναρτήσεις.
(Είναι αυτονόητο πως η συμμετοχή των περισσότερων στις συζητήσεις μας, ξεπέρασε κάθε προσδοκία! Κι αυτό είναι το καλύτερο!)
Κι επειδή θεωρώ:
1. τον Κ. Πραντσίδη αναντικατάστατο στη διαχείρηση και λειτουργία του blog.
2. την ανάρτηση θεμάτων, μόνο απο τον υπογράφοντα, περιττή και λανθασμένη και έξω απο το πνεύμα της ύπαρξης του ελεύθερου βήματος διαλόγου.
3. κι επειδή χωρίς εσάς δεν υπάρχει διάλογος.
ζητώ την άποψή σας, την συμμετοχή σας καθώς και τις προτάσεις σας!
Τί κάνουμε;
Σχόλια
Κ.Κρικέλης
Η εν γένει στάση ,του Κώστα Πραντσίδη, μπορώ να ομολογήσω αβίαστα ,ότι με έχει κερδίσει σαν αναγνώστη και ακολούθως περιστασιακού σχολιαστή, των θεμάτων της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης .
Πέρα από αυτά ,αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά ,θα πρότεινα στον Κώστα Πραντσίδη , να συνεχίσει να υπάρχει στον χώρο ,λέγοντας του ότι πιθανόν να στηρίζονται όλα σε μια κακιά στιγμή και στον Κρικέλη να κατεβάσει τους τόνους .
Ένας ανώνυμος Δημότης .
Προσωπικά και μόνο που μου δόθηκε η δυνατότητα να έρθω σε επαφή με αυτή τη μορφή επικοινωνίας,ήταν εκπληκτικό.
Θυμήθηκα, με αφορμή το μπλόκ των πολιτών, να γράφω και πάλι,κάτι που είχα να το κάνω απο τότε που έστελνα γράμματα στην αγαπημένη μου,προσπαθώντας να γεφυρώσω την απόσταση που μας χώριζε.
Κατάφερα και πάλι,να αποτυπώσω σε γραφή αυτά που σκεφτόμουνα και κάποιες έντονες στιγμές ,να βγάζω ένα κομμάτι της ψυχής μου.
Εχει την ομορφιά του αυτός ο τρόπος,όπως και τις μικρότητες του.Είναι όμως αυθεντικός- όσο μπορεί να είναι ένα μέσο που δεν βλέπεις τον άλλο στα μάτια και δεν αντιλαμβάνεσαι την αλήθεια του προσώπου του.
Είναι και απελευθερωτικός όμως,γιατί μπορείς να παρακάμπτεις προσχήματα και να βγάζεις το τσογλάνι που έχουμε όλοι μέσα μας-πλην ελάχιστων ,πιστεύω και εσύ Κώστα μεσα σαυτούς γιατί κατέθεσες ευγένεια και πίστη σε οποιαδήποτε προσέγγιση,αρκούμενος- έτσι νομίζω- στη συμμετοχή φίλων.
Η κάθε κατάθεση ειναι αναντικατάστατη και οφείλω να πω ότι ήδη μου λείπεις.Δεν ξέρω τι να προτείνω,όλα μπορούν να γίνουν και καλύτερα και χειρότερα.
Αυτό που μου στοιχίζει περισότερο,είναι ότι,ναι μεν η ζωή συνεχίζεται,αλλά όταν αποχωρεί ο οποιοσδήποτε,είναι πλήγμα στο ζητούμενο σήμερα, για συλλογικότητα και συμμετοχή.Είναι μια ήττα για μας και την κοινωνία.
Πιστεύω,ότι αξίζει,το να συνεχίσουμε,ακόμα και με τη μορφή των αραιών αναρτήσεων και με την χωρίς άγχος θεματολογία.
Επικήδειο έγραψες! ο άνθρωπος ζεί και βασιλεύει!
Φτού!φτού!φτού!
Κώστα γερός νάσαι.
Αλέξανδρε,δυστυχώς οι τελευταίες πληροφορίες του χώρου δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξες.Οσο για μένα έχω ένα χούι απο παλιά.Ιστορική αισιοδοξία.Για γέλια και για κλάματα δηλαδη!!.
Τώρα αν κάνουμε και καλαμπούρια,με σοβαρά ζητήματα,είπαμε, εγώ έχω "χρονοκαθυστέρηση κατανόησης",για να προφυλάσομαι...
Νομίζω ότι θα έπρεπε να το πείτε ,γιατί δίνετε την εντύπωση ότι συνεννοείστε μεταξύ σας για κάτι που ξέρετε, αφήνοντας όλους εμάς έξω.
Αρχίζω όμως να καταλαβαίνω ότι κάτι σχολιασμοί μου ,πριν καιρό, μάλλον ήταν προφητικοί.
Ενας ανώνυμος δημότης
αληθινά δεν χρειάζεται να μιλάμε συνθηματικά εδώ. Αν θέλαμε να πούμε κάτι μεταξύ μας, για να "απομονώσουμε" εσένα ή και κάποιους άλλους, θα τηλεφωνούσαμε ο ένας στον άλλον. Δεν το κάνουμε λοιπόν, επειδή δεν χρειάζεται.
Η αλήθεια είναι διαφορετική. Και αφορά στον Κώστα Πραντσίδη, που αυτός μονάχα έχει το δικαίωμα να τους κοινοποιήσει ή όχι. Ο Κώστας πήρε την απόφαση και σταμάτησε την συμμετοχή του στο blog. Έμεινα λοιπόν, ο μοναδικός διαχειριστής. Αυτό είναι πρόβλημα με πολλές όψεις:
1. Γίνομαι - εφ' όσον συνεχίσω να δημοσιεύω- "δικτάτορας" θέσεων κι απόψεων, που οδηγούν όλους εσάς σε οποιαδήποτε αντίδραση! Γεγονός που δεν μου αρέσει. Άλλωστε, ποιός είμαι εγώ να ποδηγετώ ένα blog;
2. Οι τεχνικές διαχείρησης ενός blog (π.χ. η ανάρτηση του σήματος για τα Αμεα, η ανάρτηση των χρονικών και των σχολίων, που βρίσκονται στο πλάϊ της πρώτης σελίδας, τα έχουν ενδιαφέρον κλπ) δεν συγκαταλέγονται στις ικανότητές μου.
3. Η μονοπωλιακή επιλογή των θεμάτων δεν είναι ταιριαστή με τις δημοκρατικές μου πεποιθήσεις και αρχές. και τέλος
4. Το blog είναι παιδί του Κώστα. Το φρόντισε όπως έπρεπε, του έδωσε δύναμη και χαρακτήρα. Εμείς απλοί γραφιάδες είμαστε και είναι άδικο να το χρησιμοποιούμε, χωρίς τον εμπνευστή του.
Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, το blog πρέπει να κλείσει. Προσωπικά έχασα το κέφι μου με τη φυγή του Κώστα. Κι όταν δεν μπορείς να κάνει το κέφι σου, τί γυρεύεις εδώ;
Φίλε ανώνυμε δημότη, και γω δεν τα πιάνω τα "εσωτερικά" σχόλια, οπότε μην αισθάνεσαι μόνος και στην απέξω. Είμαστε κι άλλοι
Κ. Κρικέλης
(Πάντως, το ότι το θέμα της προσβασιμότητας είναι σε εξέλιξη και μάλιστα Παρασκευή και 13 γίνεται γλέντι για να μαζευτούν χρήματα για μια ειδική έκδοση που θα περιλαμβάνει όλα τα δημόσια κτίρια και την προσβασιμότητά τους, χρειάζεται ΚΑΙ τη στήριξη του παρόντος μπλογκ.)
Ενας ανώνυμος δημότης
Σημασία έχει ποιός-ά θα "σύρει το κάρο..."
Δ. Ανδρέου
Απο που προκύπτουν αισθήσεις παραγκωνισμού,φιλε ανώνυμε δημότη;
Ανθρώπινο απλά είναι, το να κουράζεται κάποιος ή να μην καλύπτεται πια απο μια προσπάθεια,να μην μπορεί να δοθεί.
Προσωπικά δεν γνωρίζω,κανένα παρασκήνιο και είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει.
Επιτέλους,ας πιστέψουμε ότι κάποιοι άνθρωποι δεν εκφράζονται μέσα απο τέτοιες διαδικασίες.
Απόδειξη του παραπάνω,είναι ο απόλυτα διαφανής τρόπος ,που τέθηκε το ζήτημα της παραίτησης του Κώστα.
Και ναι αυτή η συζήτηση για την συζήτηση μου θυμίζει μικρά παιδιά που φοβούνται μην χάσουν το παιχνίδι τους και όχι ενήλικες με άποψη.
Δηλαδή τι να αρχίσουν τα "σε παρακαλώ μην το κλείσεις, θα πάθω σύνδρομο στέρησης, κάνε μου τη χάρη" και άλλα τέτοια γλυκανάλατα?
Και τελικά ή "το γουστάρεις ή όχι" κι αν δεν το γουσταρεις δεν ξαναγράφεις και το blog περνά στην σφαίρα της ιστορίας. Αλλά αν το γουστάρεις τι τα θες τα υπόλοιπα? Η επιβεβαίωση έρχεται από μέσα σου σαν κάνεις κάτι που σ' αρέσει και όχι από μερικές αράδες σχόλια.
Και φτάνει πια με τα "δικτατορικά και τα δημοκρατικά", ούτε βουλή ούτε βήμα προεδρικό είναι εδώ.
Εσείς είστε έτοιμοι να αρχίσετε δημοψήφισμα ...
Και να με συγχωρεί η χάρη σας αλλά το ξέρατε όταν το ξεκινούσατε ότι δεν έπρεπε να περιμένετε και την τρομερή πρόοδο...εδώ από τις όποιες φορές μπήκα στη σελίδα διαπίστωσα ότι 4-5 όλοι κι όλοι γράφατε .
Οπότε τι 4-5 τι ένας λιγότερος?
Ή συνεχίζεις ή σταματάς, τόσο απλά είναι τα πράγματα
Πιθανόν όμως να μην γνωρίζει ότι, ο συγκεκριμένος χώρος ,είναι ένα βήμα μέσα από το οποίο έχουν αναδεχθεί ,με οποιοδήποτε τρόπο ,διάφορα θέματα, που αφορούν μια τοπική κοινωνία και τα οποία με αρκετές προσπάθειες είχαν ξεκινήσει να βρίσκουν κάποιες ατραπούς.
Νομίζω ότι ο χώρος δεν υπήρξε ούτε για μια στιγμή ,προς τέρψιν αεριτζήδων .
Απεναντίας κράτησε και κρατά ένα δικό του ύφος.
Θα μου επιτρέψετε ,να κάνω ένα προσωπικό σχόλιο-υπόδειξη στο τελευταίο σχολιαστή.(αν κρίνετε ότι είναι υπερβολικό παρακαλώ να διαγραφεί)
Αγαπητέ φίλε -5 Μάρτιος 2009 5:41 μμ- αν τυχόν θέλεις χώρο για να κάνεις την πλακίτσα σου, νομίζω ότι αν προσπαθήσεις θα βρεις .
Εμείς ούτε κλαίμε , ούτε κάνουμε σαν παιδιά ,άπλα προσπαθούμε ,σαν τρίτοι,για την ύπαρξη του συγκεκριμένου χώρου ,γιατί είναι χρήσιμος για την πόλη μας .
Ενας ανώνυμος δημότης
Θέλω να θυμίσω σε όλους ότι έχω παραιτηθεί από μέλος της Κίνησης και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ αυτής μου
της απόφασης ήταν και η αποχώρηση μου από το blog.
Βέβαια, και από το blog δεν ήμουν ευχαριστημένος. Την δυσαρέσκεια μου, όλοι οι υποψιασμένοι και συχνοί επισκέπτες θα την είχαν ήδη καταλάβει από την τελευταία ανάρτηση μου με τίτλο "Η λύση είσαι εσύ" στις 11/2/09.
Τώρα που το σκέφτομαι με πιο καθαρό μυαλό πιστεύω ότι η δημιουργία ενός blog μιας Δημοτικής Κίνησης ήταν λάθος. Θα ήταν πιο αποτελεσματικό, πιο ενδιαφέρων, πιο μαζικό αν ήταν καθαρά ένα blog για τους Αμπελόκηπους φτιαγμένο από κάποιους δημότες , έξω από οποιδήποτε Δημοτική Κίνηση. Έτσι θα "άνοιγε" την θεματολογία του και το κοινό του, θα παρουσίαζε "κομμάτια" της γειτονιάς μας κλπ. Κάτι σαν μια ιντερνετική εφημερίδα.
Ξανακοίταξα τις σημειώσεις μου του Οκτωβρίου 2008, τότε σκεφτόμουν πως θα μπορούσε να είναι ένα blog τοπικού ενδιαφέροντος και βλέπω ξεκάθαρα ότι η αρχική ιδέα ήταν αυτή. Και ήταν η μόνη που θα μπορούσε να λειτουργήσει...
Κώστας Πραντσίδης
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ
Κι απο πού προκύπτει "η πλακίτσα"?
Κι από πού προκύπτει η "σκληρότητα"?
Και ορίστε μου τον όρο "αεριτζής" παρακαλώ.
Τόσο σοβαρά αντιμετωπίζετε την "ταπεινή" γνώμη ενός σχολιαστή του blog? Και αν μια ολόκληρη ιδέα και μια μεγάλη προσπάθεια φτάνει να κλονιστεί από την παραίτηση ενός μόνο ανθρώπου, τότε μήπως κάτι δεν πάει καλά όσο σημαντικός κι αν είναι ο άνθρωπος που παραιτείται?
Κι αν ένας "πατερας" είναι τοσο σκληρός με τα παιδιά του, σιγά μη ιδρώσει με το "σκληρό σχόλιο" του "5 ΜΑΡΤΙΟΣ 2009 7.36 μμ"
Και μπορείτε να κρατήσετε τις υποδείξεις σας για τους "αεριτζήδες" αγαπητέ σχολιαστή.
ΚΑΙ βγάλτε επιτέλους την καραμέλα "χώρος για το καλό της πόλης" από το στόμα σας. Οι χώροι για το καλό μιας πόλης, δεν πτοούνται από "υποδείξεις", "σχόλια" και "παραιτήσεις" απλώς γίνονται πιο "πλούσιοι" και πιο "σταθεροί".
KAI ΕΠΙΜΕΝΩ: παίρνεις βοήθεια από όπου μπορείς, χρησιμοποιείς ότι μέσο έχεις και ή συνεχίζεις ή σταματάς.Και αγαπητέ κ.Πραντσίδη, μην "πετάτε" μια βόμβα έστω κι αν είναι "γραπτή" και αφήνετε τον έρμο κόσμο να ακροβατεί ανάμεσα στα σχόλια. Επιμένω: η συζήτηση για τη συζήτηση δεν οδηγεί πουθενά.
Η μπάλα στη δική σας περιοχή αγαπητοί σχολιαστές. ΠΑΙΞΤΕ
Στην ουσία τώρα.
Εφόσον έχεις και γνώμη και άποψη ΓΡΑΨΕ κάτι για ανάρτηση. Να κουβεντιάσουμε, να διαφωνήσουμε να αφήσουμε το χώρο αυτό ανοικτό για μελλοντικούς συνομιλητές. Να γράψω και γω καθώς και άλλοι που διστάζουν να ΓΡΑΨΟΥΝ μια ολοκληρωμένη άποψη για οτιδήποτε. Αν αρχίσει κάτι τέτοιο, πραγματικά νομίζω ότι τίποτα και κανένας δεν θα μπορεί να κλονίσει την ύπαρξη αυτής της ηλεκτρονικής συντροφιάς
Κ.Κρικέλης
Θα μου επιτρέψεις ,να σ'ενημερώσω ότι το σχόλιο μου είναι καθαρά προσωπικό και εκπροσωπεί αποκλειστικά την άποψη μου .
Αλλά φίλε μου έχω να σου πω και το εξής .
Εμένα πάντως γενικά η τοποθέτηση και το ύφος σου ,μου δίνουν την εντύπωση , ότι πυροβολείς εκ των έσω .
Και είναι κάτι που δύσκολα μπορείς να μου το διαλύσεις .
Και μια και τρέχουν τα ρητά σύννεφο τελειώνω με αυτό.
"Δρυός πεσούσης πας ανήρ ....."
Ένας ανώνυμος δημότης
Και κύριε με το σχόλιο που εκφράζει την προσωπική σου άποψη, καμία δυσκολία για διάλυση , το να χτίσεις είναι το δύσκολο αλλά και το δημιουργικό και η απλή συμβουλή μου: οι έσω και οι έξω είναι κάτι πολύ σχετικό, αν δεν μπορείς να λές τα πραγματα με το όνομά τους, καλύτερα να μην τα σκέφτεσαι καν και όσο για τους πυροβολισμούς... δεν έχω προηγμένης τεχνολογίας pc και προφανώς γι' αυτό δεν τους άκουσα και θα μείνω εκεί.
Επειδή δεν μπορώ να σιωπήσω ,θέλω να ρωτήσω στον προηγούμενο σχολιαστή: Αγαπητέ φίλε ,ακλουθώντας την προτροπή σου για το ότι πρέπει να λέγονται όλα έξω από τα δόντια ,ρωτώ με την σειρά μου:Δεν καταλαβαίνεις ότι, η έπαρση η οποία σε διακατέχει και το ύφος του γραπτού σου , θα σε κάνουν να μένεις πάντα εκεί?
Ενας ανώνυμος δημότης
κ.Πραντσίδη δεν σας γνωρίζω προσωπικά, ούτε και τον κ.Γιακουμίδη, ούτε και κάποιον άλλον από αυτούς που γράφουν σε αυτή τη σελίδα, πλην του κ.Κρικέλη. Όταν σε κάποιο τεύχος του κατοίκου ανακοινώθηκε η λειτουργία του blog θέλησα να παρακολουθήσω από κοντά τα "τεκταινόμενα". Αυτό που κατάλαβα μετά από αρκετές, σχεδόν καθημερινές επισκέψεις μου, στη σελίδα, ήταν , εκτός των αναρτήσεων που αφορούσαν ειδήσεις που έτσι κι αλλιώς άκουγα από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, στην επικοινωνία που είχατε μεταξύ σας καθώς και στις αναρτήσεις, για τα ΑΜΕΑ π.χ. υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον. Ίσως να αναρωτηθείτε γιατί ποτέ δεν μπήκα στον κόπο να απαντήσω σε κάποια συζήτηση ή να αναρτήσω κι εγώ την άποψή μου. Γιατί απλά όλες αυτές οι συζητήσεις μου έδιναν την εντύπωση πως είναι "μεταξύ σας". Τι εννοώ? Καταρχήν και μόνο που είναι μια σελίδα που αφορά μια πολιτική παράταξη, αφήνει απ'έξω πολύ κόσμο που μπορεί να θέλει να γράψει κάτι, αλλά δεν θέλει με την κίνησή του αυτή να "συνταχθεί" με την παράταξή σας.Μικροκομματικό ή όχι στην Ελλάδα του 2009 η έξωθεν καλή μαρτυρία και κυρίως η κομματική εξασφαλίζει ακόμη δουλειές και ρουσφέτια άρα καθόλου μην απορείτε που δεν υπάρχει μεγάλη συμμετοχή, αφού είστε μια σελίδα πολύ "ειδική". Ακόμη τις περισσότερες φορές δίνετε την εντύπωση ότι συνεχίζετε την συζήτηση από κεί που την αφήσατε πριν από μερικές ώρες που πίνατε καφέ, ή για να γίνω πιο κατανοητή, είναι σαν να είστε μια "ωραία" κατά τα άλλα παρέα, αλλά που δεν θέλετε άλλους να σας "χαλάσουν" την παρέα, άσχετα αν προσπαθείτε για το αντίθετο. Ανώνυμοι, επώνυμοι, εμένα μου δώσατε την εντύπωση ότι γνωρίζεστε όλοι μεταξύ σας και μάλιστα "οι μπηχτές" του τύπου "πυροβολείς εκ των έσω" σημαίνουν ότι απλώς κάποιες εσωτερικές έριδες της παράταξης μεταφέρονται και στο blog. Μπορεί να έχω αντιληφθεί λάθος ή απλώς μπορεί να "μετέφρασα" λάθος κάποιες αναρτήσεις, αλλά νομίζω πως και άλλοι συμμετέχοντες κατά καιρούς έχουν γράψει ότι έχουν αυτήν την εντύπωση. Επίσης κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι μια ιστοσελίδα αφιλόξενη για γυναίκες. Τουλάχιστον έτσι κατάλαβα, οσο καιρό μπαινοβγαίνω στο blog, ουδεμία "θηλυκή" παρουσία εκτός κι αν κάποιος από τους ανώνυμους είναι γυναίκα. Αλλά για να αποκαλείτε ο ένας τον άλλο "φίλε μου" σαφως και γνωρίζετε ότι πρόκειται για άντρες και μάλιστα γνωστούς.
Και να καταλήξω: όποια προσπάθεια γίνεται σίγουρα ωφελεί τον τόπο που ζούμε, οπότε η λειτουργία της σελίδας σαφώς και είναι χρήσιμη και απαραίτητη. Χρειάζεται όμως "διεύρυνση" και για να γίνει αυτό χρειάζεται "διευρυμένη" άποψη και σχεδιασμός γεγονός που περιορίζεται από την "κομματική" ετικέττα της.
Ελπίζω ότι δεν "πυροβόλησα" κανένα, δεν "προσέβαλα" κανένα και κυρίως δεν "στενοχώρησα" κανένα. Εύχομαι να προβλημάτισα κάποιους. Ή τελικά αν δεν έκανα τίποτα από τα παραπάνω, τουλάχιστον να "διασκέδασα" μερικούς.
Όλοι εσείς που γράφετε, δεν πήρατε χαμπάρι ότι είστε ένα ορμητικό ποτάμι? Μη στροβιλιζόμαστε κι ας ξεχυθούμε μπροστά. Τα καλύτερα περιμένουν στη διαδρομή
Κ. Κρικέλης
Ύστερα από αυτά ,δεν μπορώ να μην σας παραθέσω τους στίχους από ένα τραγούδι ενός αγαπημένου ,σ'εμενα τουλάχιστον ,τραγουδιστή και συντοπίτη μας .
Είναι του Στρατού Διονυσίου και οι στίχοι του Άκη Πάνου.
"εγώ καλά σου τα'λεγα και τα'κουγες παράλογα..."
Αν δεν σας κάνει κόπο ,ανατρέξτε στις αρχικές , παρεμβάσεις μου και πιστεύω ότι θα βρείτε αρκετά και φίλε Κρικέλη (εδω θα το παρεξηγήσει η Κατίνα,ασχετα αν δεν γνωριζομαστε καν ),θα σου πω μια αλήθεια μ'ενα τραγουδάκι πάλι.
"Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω..."
Μαργαρίτης Γιώργος.
Κατίνα , αν είσαι γυναίκα , σου εύχομαι χρόνια πολλά , όπως και όλες τις γυναίκες ,για την σημερινή γιορτή σας ,αλλά κάτι μου λέει ότι τα πράγματα τα ξέρεις κάπως καλύτερα απ'οτι θέλεις να μας δείχνεις .
Δεν νομίζω όμως να ενόχλησε ,το ότι ο χώρος ήταν κι εξέφραζε τις απόψεις μιας τοπικής κοινωνίας .
Άλλωστε ήταν στην γένεση του ,όπως επίσης δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ήταν εκείνο που δεν σ’ άφηνε να πεις την άποψη σου ,όχι μόνο εσύ αλλά και άλλες κυρίες .
Πάντως να ξέρεις σε ένα άλλο χώρο που επισκέφτηκα, που είναι δημιουργία δυο ωραίων κοριτσιών ,δεν είδα μεγάλη συμμετοχή .
Αυτά τα λίγα
Ένας ανώνυμος δημότης .
Κλείστε το το ρημάδι...
ΓΧ
2ον:εκεί που κάποιος μπορεί να βλέπει απλώς μια γούβα με νερά, κάποιος άλλος μπορεί να βλέπει ολόκληρο τον ωκεανό.
και 3ον: εμπρός εκδότη, δείξε την κοίτη και άσε μας να φανταστούμε την εκβολή...κι όποιος δεν ξέρει κολύμπι ας απομακρυνθεί από την ακτή για να μην επηρεάζει τους υπόλοιπους. Πολλές μεγάλες ιδέες έμειναν απλώς ιδέες, επειδή μόνον συζητιόταν. Η συζήτηση για τη συζήτηση σε τέτοιο βαθμό, δεν είναι έργο, καταντάει απλώς κουτσομπολιό. Λιγότερα λόγια περισσότερη δράση. Ορίστε τώρα αρμοδιότητες!!
ΚΑΤΙΝΑ
Αδικείς πάντως τον εαυτό σου
Κ. Κρικέλης
Κράτησε λοιπόν την γνώση και την περίσσεια πολυμάθεια σου ,χρησιμοποίησε τον σαρκασμό και την ειρωνεία, για να καλύψεις τα κενά σου και επέτρεψε κάποιους άλλους να υπάρχουν κατά βούληση.
Ή εγώ δεν ξέρω να διαβάζω;
Οι 5-6 γνωστοί-άγνωστοι που πιθανόν θα έχαναν την πρωτοκαθεδρία σε μία νέα κατάσταση, ας μάθουν εκτός από το να γράφουν ωραία λόγια, να διαβάζουν και αυτά που γράφουν οι άλλοι.
Πάω να ψάξω το "ορμητικό ποτάμι" στα internet cafe των αμπελοκήπων. Εκεί που βρίσκονται αληθινοί νέοι άνθρωποι και που σας πληροφορώ ότι κανένας τους δεν σας ξέρει. Και δεν πα να γράφετε και στους New York Times..
Γραφικός ίσως είναι κι αυτός που χωρίς "κέρδος κέρατα" βγάζει τα "σώψυχά" του μέσα σε λίγες λέξεις και τις αφήνει "βορά" στα μάτια των άλλων, μην περιμένοντας αμοιβή, απλά για το "γαμώτο"ή ίσως γιατί ελπίζει πως οι δικές του λέξεις θα κάνουν μια διαφορά στην ζωή ή στη σκέψη κάποιου άλλου. Ίσως γιατί αν μάθεις πως κι άλλοι μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες με σένα, άσχετα αν δεν τους έχεις κοιτάξει ποτέ στα μάτια, γίνονται αυτόματα κάτι σαν σύντροφοί σου, σαν φίλοι της καρδιάς, από αυτούς που σπάνια κάνεις αλλά τους θυμάσαι πάντα.
Και ναι συμφωνω η ζωή είναι εκεί έξω και είναι πολύ όμορφη αν ξέρεις να την εκτιμάς και δεν χρειάζεται να σε ξέρει κάποιος ή να μην ξέρει για σε αγνοήσει.Τη ζωή τη βρίσκεις παντού απο τα ιντερνετ καφέ με τους νέους μέχρι τα καφενεία με τους παπούδες κι από μια μικρή εφημεριδούλα της συνοικίας σου μέχρι τους TIMES, ή ακόμη και σε ένα blog έστω κι αν γράφουν "γραφικοί". Εξαρτάται αν εσύ βλέπεις απλώς "μια γούβα με νερό" ή "εναν ωκεανό ολόκληρο", η για να το πω αλλιώς, αν εσύ βλέπεις "γραφικούς ανθρώπους να γράφουν εστετ παραφιλολογίες" ή "ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν κάτι"άσχετα αν θα το καταφέρουν. Δεν θα παραθέσω βιβλιογραφία και παραπομπές, γιατί οι λεπτομέρειες πάντα με κούραζαν.
ΚΑΤΙΝΑ