Με τον δέκτη στον κρόταφο...

του Τάσου Παππά

Στο παρελθόν λέγαμε ότι οι λαοί της Λατινικής Αμερικής ψήφιζαν (όταν είχαν την ευκαιρία) με το πιστόλι στον κρόταφο.

Σήμερα οι πολίτες στις προηγμένες χώρες ψηφίζουν με την τηλεόραση στον κρόταφο. Στο παρελθόν τα κόμματα λειτουργούσαν και ως παιδαγωγικοί μηχανισμοί. Σήμερα είναι -και με ευθύνη των ηγεσιών τους- ευκαιριακές συναθροίσεις προσώπων. Κινητοποιούνται μία φορά στα τέσσερα χρόνια για τις εκλογές ή για την ανάδειξη του αρχηγού με δημοψηφισματικού τύπου διαδικασίες, και το υπόλοιπο διάστημα υπνώττουν.

Το κενό που άφησαν τα κόμματα κάλυψε η τηλεόραση. Μέσω αυτής διεξάγεται η δημόσια συζήτηση, αυτή επιβάλλει τις προτεραιότητες, αυτή διαμορφώνει το γούστο και τις συνειδήσεις, αυτή καθορίζει την αξία των προσώπων στο χρηματιστήριο της πολιτικής. Δεν θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι διαφορετικά στην παρούσα φάση.

Παρά τις προσπάθειες του πρωθυπουργού και των συνεργατών του να δώσουν στις εκλογές αυτοδιοικητικό χρώμα, η συζήτηση εστιάζεται στο μνημόνιο και τις συνέπειες που έχει στη χώρα. Ετσι περιέρχονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ στις περιφέρειες και τους μεγάλους δήμους. Οι αντίπαλοί τους διαθέτουν αρκετά όπλα. Στην κοινωνία, εξαιτίας των σκληρών μέτρων, έχει εδραιωθεί αντιμνημονιακό κλίμα το οποίο δεν είναι εύκολο να εξουδετερωθεί. Τη λογική των αντιφρονούντων ενισχύουν επίσης η αδυναμία της κυβέρνησης να επινοήσει εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, η ροπή του τηλεοπτικού μέσου στο σαματά, το στόμφο και την υπερβολή, καθώς και οι παράγοντες της τρόικας, μηδέ του επικεφαλής του ΔΝΤ εξαιρουμένου, οι οποίοι με δηλώσεις τους εκφράζουν επιφυλάξεις για το μείγμα πολιτικής που εφαρμόζεται.

Οι πράσινοι υποψήφιοι έχουν λοιπόν δύο επιλογές: είτε να συνταχθούν με την πλειοψηφική άποψη που μάχεται το μνημόνιο, αδειάζοντας έτσι τον πρωθυπουργό που τους επέλεξε και αρνούμενοι το χώρο από τον οποίον προέρχονται, είτε να πάνε κόντρα στο ρεύμα, υπερασπιζόμενοι το μνημόνιο, προκαλώντας όμως την οργή του ακροατηρίου τους και διακινδυνεύοντας να χάσουν στο δεύτερο γύρο τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων.

Υπάρχει ωστόσο και μία τρίτη εκδοχή, η οποία για να υπηρετηθεί αποτελεσματικά προϋποθέτει θάρρος, ιδεολογική ετοιμότητα και πολιτική επάρκεια: να αποδεχθούν δηλαδή το πλαίσιο της συζήτησης που επιβάλλουν τα μέσα και οι αντίπαλοί τους απαιτώντας καθαρές απαντήσεις ως προς το διά ταύτα. Να τους καλέσουν με άλλα λόγια να πουν τι θα κάνουν αυτοί αν εκλεγούν σε σχέση με το μνημόνιο και τι θα πράξουν τα κόμματά τους για να απαλλαγεί η Ελλάδα από τη θηλιά της επιτήρησης.

Παρά το γεγονός ότι τα τηλεοπτικά πάνελ δεν προσφέρονται για συζητήσεις βάθους και σύνθετες αναλύσεις, θα αποκαλυφθεί σε μεγάλο βαθμό το έλλειμμα ρεαλισμού της αντιμνημονιακής ρητορικής. Το ετερόκλητο μέτωπο συγκροτούν: Η Νέα Δημοκρατία, η οποία κινείται μεταξύ κρημνώδους ανοησίας (θα μηδενίσει το έλλειμμα σε δύο χρόνια) και απύλωτου λαϊκισμού (θα εξαφανίσει τις απώλειες που υπέστησαν οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι). Το ΚΚΕ, το οποίο καλεί το λαό να κηρύξει ο ίδιος παύση πληρωμών, να απεγκλωβιστεί από τα δεσμά του δικομματισμού και να βαδίσει μαζί του στο δρόμο για το σοσιαλισμό. Και, τέλος, ο «απ' όλα έχει ο μπαχτσές» ΣΥΡΙΖΑ, όπου οι κρίσεις αυτολύπησης τμήματος της ηγεσίας του σε συνδυασμό με τις εκρήξεις μεγαλείου ορισμένων ιστορικών στελεχών του διαμορφώνουν μια εικόνα πλήρους σύγχυσης.

Βεβαίως, αυτή η επιλογή έχει ρίσκο. Για παράδειγμα, οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ θα χρειαστεί ν' απαντήσουν σε δύο κρίσιμα ερωτήματα που αναπόφευκτα θα τεθούν: 1) Γιατί η κυβέρνηση δεν βγήκε να δανειστεί τον Ιανουάριο, όταν τα επιτόκια ήταν σε φυσιολογικά επίπεδα; 2) Γιατί δεν στάθμισε τις επιπτώσεις που θα είχε στη χώρα η εκστρατεία δυσφήμησης που εξαπέλυσε κατά των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας;

Στο σημείο αυτό έχει δίκιο ο Α. Σαμαράς όταν εγκαλεί τον Γ. Παπανδρέου επειδή στα διεθνή fora παρομοίαζε τη χώρα με τον «Τιτανικό» και τη χαρακτήριζε διεφθαρμένη, στρώνοντας το χαλί στους σπεκουλαδόρους. Μέχρι τώρα η κυβέρνηση δεν έχει δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις, με συνέπεια να εμφανίζεται ευάλωτη στις αιτιάσεις για εγκληματική επιπολαιότητα και κομματική σκοπιμότητα, χωρίς να λείπουν και οι καταγγελίες για ύποπτα παιχνίδια παρασκηνίου.

αναδημοσίευση απο: εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ