Σπέρνοντας κουκιά...

του Πάνου Θεοδωρίδη

Η παροιμία «Τι κάνεις, Γιάννη; Κουκιά σπέρνω!» εκφράζει ασυνεννοησία. Στο «Τι κάνεις;», περιμένεις την απάντηση «Καλά!» ή «Χάλια!». Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τις πραγματικές σου πράξεις. Γι' αυτό και είχε εντυπωσιάσει ο πρωθυπουργός τότε, Κώστας Σημίτης, που μπήκε σ' ένα σπίτι χωρικών κάπου στη Ροδόπη και ρώτησε, απαντώντας ταυτόχρονα: «Τι κάνετε; Προϊόντα;».

Τώρα, μια και σπέρνονται κουκιά από το υπουργείο Οικονομίας, είναι καλό να γνωρίζουμε το μέγεθος του χωραφιού. Από στρέμματα θα σας γελάσω, αλλά από σπαρτική περίοδο μπορώ να είμαι ακριβέστατος. Τελειώνει 4η Οκτωβρίου του 2013. Μετά δεν έχει. Μετά, άλλος κυβερνά. Αλλος δεσμεύεται. Αλλος υπόσχεται. Αλλος καθαρίζει. Ακόμη κι αν ο άλλος είναι ο ίδιος, δεν παίζει κανένα ρόλο. Εάν θέλουμε το πολίτευμά μας να λέγεται Δημοκρατία.

Η κυβέρνηση, όμως, λογαριάζει κουκιά, εκλογικά, πραγματικά και άλλα, και πιστεύει ότι πρέπει να εκδώσει έναν τελευταίον, αποχαιρετιστήριο λογαριασμό, που θα κυκλοφορήσει στη Βουλή τέλος της παρούσης περιόδου. Μπορεί το Σύνταγμα να μην μπορούμε να το αλλάξουμε, επειδή, δυστυχώς, τα κόμματα χαράμισαν την ευκαιρία που είχαν επί Νέας Δημοκρατίας, αλλά η ίδια λογική δεν ισχύει όταν πάμε να προεκτείνουμε έναν αυστηρό δημοσιονομικό νόμο. Ο οποίος υπόσχεται θυσίες, δεσμεύσεις, κρατήσεις και σφίξεις από σήμερα και επί μία συναπτή τετραετία. Παρά τις αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις ότι δε χρειάζεται να αλλαχτεί κάτι από την καταχρεωμένη μας διάθεση.

Τώρα, το ΠΑΣΟΚ θα αρχίσει να καταλαβαίνει τι πόρτα άνοιξε όταν «έπαιξε» με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλέσει εκλογές. Ασφαλώς και μπορεί να υπερψηφίσει όποιον νόμο της γουστάρει, εφόσον έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά οποιοδήποτε κόμμα μπορεί αμέσως να υποσχεθεί πως, αν έρθει στην εξουσία, δεν πρόκειται να συναινέσει στην εφαρμογή του. Σάματι δεν έκανε τα ίδια το ΠΑΣΟΚ, όταν είχε ειδοποιήσει πως δε θα περάσει η ιδιωτικοποίηση των αστικών λεωφορείων του 1993; Το 'πε και το 'κανε. Οπως μπορεί να δηλώσει όποιο κόμμα προηγηθεί στις εκλογές του 2013 ότι δε δέχεται άλλα φέσια.

Θα μου πείτε να μην ανησυχώ, επειδή το παιχνίδι φαίνεται στημένο και πως δεν υπάρχει περίπτωση να κυβερνήσει επί μακρόν την Ελλάδα κόμμα που δεν είναι τουλάχιστον εξίσου φιλοαμερικανικό με το πόσο φιλοευρωπαϊκό δείχνει. Αλλά το πρόβλημά μου δεν είναι ότι θα πιστέψω ότι θα υπάρξει διάδοχη κατάσταση κυβέρνησης στη χώρα που θα δηλώσει πως προτιμά να φύγουμε από την ΕΕ και το ευρώ της. Τέτοια κυβέρνηση δε θα υπάρξει. Αλλά η όποια διάδοχος μπορεί να προτείνει ακόμη σκληρότερα μέτρα, μόνο που δικαιούται να το πράξει όταν έρθει στην εξουσία. Εκτός κι αν το ΠΑΣΟΚ εκχωρήσει από το τέλος της σεζόν εξουσία στην όποια αξιωματική αντιπολίτευση.

Δικολαβίστικα μπορεί να υπάρξουν πολλά. Και να γίνουν πιστευτά. Το δικαίωμα των λαών στο «λάθος» επιτρέψτε μου να πιστεύω πως είναι ένα δικαίωμα από το οποίο δυσκολότερα από το καθετί δε θέλει να δραπετεύει κανένας λαός.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ