Άλλο τρόικα κι άλλο περεστρόικα...

του Κώστα Κρικέλη

Θα θυμάστε φαντάζομαι τις δύο λέξεις-σύμβολο που χρησιμοποίησε ο Γκορμπατσώφ για να ανανεώσει τη Σοβιετική Ένωση με αποτέλεσμα να τη βυθίσει ακόμα περισσότερο διαλύοντάς την. Γκλάσνοστ και περεστρόικα, δηλ. διαφάνεια και αναδιάρθρωση. Προσπαθώντας αμήχανα να βρω θέμα για το σημερινό χρονογράφημα μου ήρθε η εξυπνάδα του τίτλου και συνεχίζω στα τυφλά χωρίς να έχω ήδη «γράψει» το κείμενο στο μυαλό μου όπως άλλες φορές. Αυτές οι δύο λέξεις στιγματίζουν με τον τρόπο τους και τη χώρα μας, ένα καπιταλιστικό μόρφωμα που προστάτευε κάποιους  να απολαμβάνουν πλούτη αλλά και άλλους να διαβιούν αξιοπρεπώς σε ένα ημικρατικό σοσιαλόσχημο δεν ξέρω γω τι μοντέλο. Η διαφάνεια στη χώρα μας επαγγέλλεται από τον εκάστοτε υποψήφιο πρωθυπουργό και έχει τόση πλάκα που κανείς δε γελάει πια! Η αναδιάρθρωση του χρέους είναι απαγορευμένη λέξη από τον πρωθυπουργό μας, όμως η αναδιάρθρωση της χώρας είναι το ζητούμενο. Και αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει; Να γίνονται οι προμήθειες των κρατικών νοσοκομείων όπως σε άλλες χώρες, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τα έργα του δημοσίου, να μειωθούν οι προκλητικοί μισθοί σε ΔΕΚΟ και υπουργεία στα όρια των άλλων μισθών αλλά και να πηγαίνουν φυλακή οι αιρετοί που καταχρώνται δημόσιο χρήμα; Και ένα καλό μακρύ χέρι στους φοροφυγάδες; Έτσι και νοικοκυρεμένα θα μαζεύαμε ένα κάρο λεφτά, και τα χρέη μας θα ξεπληρώναμε αλλά και δεν θα είχαμε ανάγκη από κανένα δάνειο πια. 

Τι έγινε; Το μάθατε με τον πιο σκληρό τρόπο. Με εξαίρεση την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η «αναδιάρθρωση» της κυβέρνησης ξεκινά και τελειώνει με το κατασπάραγμα μισθών, συντάξεων, επικουρικών, εφάπαξ, εργασιακών σχέσεων, πτωχεύσεις επιχειρήσεων, τρομακτικής ανεργίας, ληστρικής τραπεζικής πρακτικής, πανάκριβων διοδίων, βενζίνης, εισιτηρίων αλλά και διάλυση της εργατικής νομοθεσίας με καταρράκωση της αξιοπρέπειας των εργαζομένων.

Αυτά βοηθούν τη χώρα; Ποιο κομμάτι της χώρας ακριβώς; Ποιους ρε αδερφέ, με ονόματα και διευθύνσεις. Γιατί σήμερα που οι πολλοί εξαθλιώνονται κάποιοι, λίγοι Έλληνες μετρούν ολοένα και περισσότερα κέρδη.

Μπορούμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό;

Παραφράζοντας, θα έλεγα πως αν δεν υπήρχε κρίση, θα έπρεπε να την εφεύρουνε! 

Και μεις μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ακόμα κάποιο θάμα...