Το μαντρί...

του Πάνου Θεοδωρίδη

Ακόμη και έξι χώρες που δε βρίσκονται στην ευρωζώνη αναζητούν σ' αυτήν συμμετοχή στο σύστημα νομισματικής άμυνας της Ευρώπης. Οι αποφάσεις πριν από δύο εβδομάδες άρχισαν ήδη να επηρεάζουν την οικονομική πολιτική της Ηπείρου.

Φυσικά, αν δε μεσολαβούσε το «πείσμα» της Πορτογαλίας, ίσως η αισιοδοξία να ήταν πιο έντονη. Αλλά ακόμη και τώρα, είναι υπερβολικό να πιστεύουμε ότι «νικήσαμε», όταν δεν υπάρχει παρά μόνο φόβος στο ζήτημα της αντίδρασης των αγορών, όπως είναι υπερβολικό να πιστεύουμε ότι δικαίως όλοι είναι ευχαριστημένοι.

Είμαστε σε ένα μαντρί. Αυτό λέει η συμφωνία. Οχι απλά, όχι αυτονόητα. Σε ένα μαντρί, όχι επειδή μας αρέσει, αλλά επειδή ένα μεγάλο κοπάδι λύκων κυκλοφορεί ασύδοτο στην οικονομική αγορά. Οι δύο ηγέτες της Πορτογαλίας, ο απερχόμενος και ο υποψήφιος, ο σοσιαλιστής (τέλος πάντων!) και ο φιλελεύθερος (σιγά μην το πιστέψαμε!) κατάλαβαν καλά διά στόματος των συναδέλφων τους ότι σε τρεις μήνες θα υποφέρουν πολύ περισσότερο με τα μέτρα που θα αναγκαστεί να δεχτεί η Πορτογαλία, όση αντίσταση και αν φέρει. Θαρρείς έγινε και ολόκληρο φροντιστήριο για το δικό μας, τον Σαμαρά.

Επίσης τώρα η Ευρώπη ξέρει, και μάλιστα άριστα, ότι ένα μέλος της μπορεί να χρεοκοπήσει (σύμφωνοι, δεν το γράφουν έτσι) γι΄αυτό και έχουν ιδρύσει ένα ταμείο για να ανασηκώνουν τους σακάτηδες. Από την άλλη, επειδή αυτά δεν είναι τελεσίδικες αποφάσεις, αλλά πρέπει να επικυρωθούν από τα Κοινοβούλια, η περίπτωση να μη συμφωνήσει ένα Κοινοβούλιο, όπως έγινε με της Πορτογαλίας, δε μνημονεύεται καν. Η Ευρώπη, που εμφανίζεται πολύ δυνατή και αποφασισμένη, στο ζήτημα μιας οργανικής συμφωνίας, μπορεί απλώς να εύχεται, να ξορκίζει, αλλά όχι να αποφασίζει. Αν κάποιο Κοινοβούλιο τσινίσει, το μόνο που του απομένει είναι να ξαναποφασίσει ώσπου να συμφωνήσει. Οχι και πολύ δημοκρατικός τρόπος, αλλά, όταν καίγεται το ευρώ, η δημοκρατία είναι σαφώς πολυτέλεια. Ασε που η δημοκρατία στην οικονομική ιστορία δε θεωρείται σημαντικός τρόπος διακυβέρνησης. Οσο λιγότεροι αποφασίζουν τόσο καλύτερα για τις αγορές.

Αυτές οι περίφημες αγορές, που θα ανοίξουν τη Δευτέρα, είναι το μεγάλο ερωτηματικό. Αραγε θα θεωρήσουν τη συμφωνία ένα φταίξιμο της Γερμανίας, άρα θα τιμωρήσουν τις χώρες που συμφώνησαν, θεωρώντας τες ασταθείς, ή θα ξεγελαστούν και θα ηρεμήσουν, αρνούμενες να κερδοσκοπήσουν προσωρινά, εκμεταλλευόμενες τη μακροπρόθεσμη προοπτική προόδου που φέρνει η συμφωνία;

Ισως το μυαλό ενός μικρομετόχου συνταξιούχου, που εμπιστεύτηκε τις οικονομίες του σε μια από αυτές τις Μόργκαν Στάνλεϊ, να έχει επηρεάσει αρνητικά τις στελεχάρες αυτών των επίφοβων κολοσσών. Η ύπαρξη δυνατών κρατών ποτέ δεν ήταν στις προτεραιότητες των κερδοσκόπων. Ισως είναι παράξενο που πιστεύουμε μερικοί ότι οι αγορές τη Δευτέρα θα προσποιηθούν ότι ψιχαλίζει, ενώ όλοι περιμένουν να ξεσπάσει η θύελλα του Ιουνίου.

Μπήκαμε, λοιπόν, στο μαντρί και ελπίζουμε να μην πλημμυρίσει το ρέμα. Αυτό έγινε ανήμερα της 25ης Μαρτίου και χρόνια μας πολλά.

www.agelioforos.gr