Χωρίς όραμα και ταυτότητα η 76η ΔΕΘ. Η 76η διοργάνωση βρίσκει την χώρα χωρίς λεφτά και την ΔΕΘ χωρίς ταυτότητα

του Θανάση Τσίγγανα
Πέρυσι τέτοιες μέρες η ΔΕΘ σχεδίαζε την μετεγκατάστασή της στην Σίνδο και το μέλλον της. Αναποφάσιστοι οι διοικούντες αν θα αξιοποιούσαν τις σημερινές εγκαταστάσεις ή θα γίνονταν πράσινο όπως θέλουν οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς.

«Να πήγαινε ίσως και λίγο ανατολικά προς το αεροδρόμιο το συνεδριακό σκέλος» έλεγαν κάποιοι για να «ισοσταθμιστούν οι δραστηριότητες της».

Φέτος το «όραμα» απουσιάζει... Κάπου, χαμένο. Το μόνο που ήρθε στο τραπέζι κι ακούστηκε από χείλη είναι η ενοποίηση των δύο εταιριών «εις σάρκα μίαν». Μετά από 12 χρόνια «διαζυγίου» ΔΕΘ ΑΕ και Helexpo ΑΕ να ξαναγίνουν δηλαδή και πάλι ένα κι έχει ο... Θεός. Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης που κάποτε όπως έλεγαν οι παλιοί Σαλονικιοί ήταν έρωτας, είναι τώρα «το κάθε πέρυσι και καλύτερα». Κατά ένα περίεργο τρόπο έτσι όπως συνδέθηκε με την ετήσια εξαγγελία της οικονομικής πολιτικής του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος ακολουθεί και την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Κατηφόρα...

Οι μισοί Θεσσαλονικείς, όπως έδειξε έρευνα νοιώθουν γι αυτήν απογοήτευση. Πριν από είκοσι χρόνια ήταν καμάρι τους. Μια γιορτή. Μια πρόσκληση σε φίλους κι εχθρούς που η ατμόσφαιρα της «Νύμφης» την είχε φτάσει να ναι άβατο των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας. Από την εποχή όμως των άγριων συνδικαλιστών της ΕΘΕΛ και της ΕΑΣ που ανηφόρισαν από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη με λεωφορεία για να διαδηλώσουν, το άβατο της πήγε... περίπατο. Όχι πως ήθελε δηλαδή και πολύ για να αλλάξει η εικόνα της Έκθεσης που πολλοί είχαν αγαπήσει. Είχαν φροντίσει και γι αυτό οι πολιτικοί ταγοί αυτού του τόπου που την απαξίωσαν σταδιακά.

Από οικονομικό και εκθεσιακό φόρουμ έγινε τριήμερο απόλαυσης κι άνεσης των κυβερνητικών στελεχών όπου οι μαύρες Μερσεντές τους διέκοπταν την κυκλοφορία των κοινών θνητών του κέντρου για να περάσουν χωρίς καθυστέρηση και τα βράδια τα μπουζούκια, στα γνωστά «πολιτιστικά κέντρα» της Θεσσαλονίκης αναστέναζαν.

Οι εξαγγελίες έργων επί των εγκαινίων της έπεφταν βροχή και όταν δεν υπήρχε πια τι να εξαγγελθεί, εξαγγέλλονταν οι επεκτάσεις των έργων που είχαν εξαγγελθεί στην προηγούμενη έκθεση!

Τα υπουργεία καταλάμβαναν το 50% των περιπτέρων για να επιδείξουν με χιλιάδες φυλλάδια τα επιτεύγματά τους.

Οι παχιές μοκέτες ξεδίπλωναν την αξία τους στα πόδια των ψηφοφόρων και πολιτευτών που συνωστίζονταν για μια χειραψία ή φωτογραφία με τον κ Υπουργό που εγκαινίαζε συνεχώς κόβοντας κορδέλες τους μελλούμενους σχεδιασμούς των ευρωπαϊκών προγραμμάτων που ο ίδιος παρουσίαζε στα video wall του περιπτέρου, πληθώρα πολιτικών δραστηριοτήτων που δεν άφηνε καιρό σε κανέναν για να ασχοληθεί με το μέλλον και τη στρατηγική του «εθνικού εκθεσιακού μας φορέα» και η τύχη του ήταν θέμα του «εποπτεύοντος».

Από την πλευρά του ο ίδιος ο φορέας αντί να σταθεί υπεράνω, αντί να μετεξελιχθεί σε έναν ισχυρό εκθεσιακό οργανισμό, έγινε σιγά σιγά ένα κομματικό μαγαζάκι του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος με συνήθειες του ευρύτερου δημοσίου τομέα ,φτάνοντας πριν μερικά χρόνια να ξεπεράσει σε αριθμό εργαζομένων ακόμη και τον μεγαλύτερο εκθεσιακό φορέα της Ευρώπης, αυτόν του Μιλάνο.

Όταν ήρθε η ώρα να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα το εκθεσιακό της κέντρο στην Αθήνα κατασκευάστηκε απελπιστικά μικρό για μεγάλες εκθέσεις. Ελλείψει στρατηγικής και νοοτροπίας δημοσίου, οι ιδιωτικοί εκθεσιακοί φορείς συναγωνίστηκαν εύκολα την ΔΕΘ.

Σύντομα απώλεσε και την Βαλκανική της ενδοχώρα εκεί που θα μπορούσε να γίνει πρωταγωνίστρια. Ούτε ακόμη κι αυτή η προσπάθεια να ιδιωτικοποιηθεί η Helexpo δεν απέδωσε. Κατέστη μόνο ευκαιριακά και περιστασιακά πόλος του συνεδριακού τουρισμού. Δεν κατάφερε ούτε να παίξει έναν άλλο ρόλο έστω μιας πλατφόρμας εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων ή ενός κέντρου προβολής της ελληνικής καινοτομίας .Καθυστέρησε αρκετά μένοντας δυστυχώς πίσω, στην παλιά αντίληψη της Έκθεσης προϊόντων όταν οι άλλες χώρες «σκότωναν» τις πολυήμερες διοργανώσεις αφού δεν απέδιδαν στον καιρό του Διαδικτύου.

Παρ όλα αυτά, οι ιδέες δεν της έλειψαν αλλά οι τόσες και γρήγορες αλλαγές των κομματικών διοικήσεων δεν επέτρεψαν καμία να βλαστήσει για να αλλάξουν το σκηνικό. Ο ένας στόχος πολύ γρήγορα χανόταν η καλυπτόταν από τον επόμενο δημιουργώντας έναν κύκλο Χαμένων Στόχων για μια άλλη νέα ΔΕΘ.

Η 76η διοργάνωση βρίσκει την χώρα χωρίς λεφτά και την ΔΕΘ χωρίς ταυτότητα. Αυτό που πέρυσι ήταν ακριβώς το δηλωθέν ζητούμενο των εκπροσώπων της. Ο δήμαρχος δεν καλοβλέπει την Σίνδο και θέλει αν μετεγκατασταθεί να πάει στους Λαχανόκηπους. Το ΕΒΕΘ την θέλει να μείνει εκεί που είναι. Δυο πρωθυπουργοί και δύο κυβερνήσεις έδειξαν την Σίνδο αλλά πια δεν μπορούν να δείξουν και το ταμείο. Μια πρόσφατη μελέτη που παρήγγειλε η Helexpo κι είναι στα χέρια του εποπτεύοντος υπουργείου την θέλει ενοποιημένη.

Ο κ. Παπανδρέου καταργώντας τις τελευταίες αράδες του εθιμοτυπικού πρωτοκόλλου δεν επισκέπτεται φέτος τα Γραφεία Διοίκησης των δύο εταιριών ούτε κάποια από τα επιλεγμένα περίπτερά της 76η ΔΕΘ. Τι θα μπορούσε να εξαγγείλει άλλωστε «όταν πια, όλα έχουν αλλιώς ειπωθεί;» 
ΠΗΓΗ: www.skai.gr