Τρομοκρατία από υψηλά ιστάμενους...

του Φίλιππου Συρίγου

Στην τηλεόραση όλα αυτά τα χρόνια έχουμε δει σημεία και τέρατα, αλλά ο τρόπος που μεταδόθηκε η «ενημέρωση» του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, για την οικονομική πορεία της χώρας, από τον αρμόδιο υπουργό και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Ευ. Βενιζέλο, δεν έχει προηγούμενο!

Στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο για ρεπορτάζ, όπως θέλησαν να το παρουσιάσουν, αλλά για μια καλοσχεδιασμένη τρομοκρατική ενέργεια, στην οποία, δυστυχώς, πήρε μέρος με παθητικό τρόπο και ο πρώτος πολίτης της χώρας, ο οποίος -αν μη τι άλλο- είχε υποχρέωση και καθήκον να την εξουδετερώσει.

Στόχοι του τρομοκράτη υπουργού των Οικονομικών, πρώτα πρώτα ο ελληνικός λαός, το φρόνημα του οποίου θα έπρεπε να καμφθεί ώστε να μην προβάλει αντιδράσεις στα τερατουργήματα της κυβέρνησης, κατόπιν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που πρέπει να ψηφίσουν με στρατιωτική πειθαρχία τα νέα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα, και, τέλος, οι βουλευτές της αντιπολίτευσης και κυρίως της Ν.Δ., ώστε να επιδείξουν τη μέγιστη δυνατή μετριοπάθεια και συναίνεση.

Ο Βενιζέλος μπήκε λοιπόν κατά τον συνηθισμένο τρόπο στο σαλόνι του προεδρικού, όπου τον περίμενε ο πρόεδρος, και, αφού αντάλλαξαν στο πόδι τις καθιερωμένες τυπικές φράσεις («Δύσκολοι καιροί» είπε ο Παπούλιας, «Πάρα πολύ δύσκολοι καιροί, κύριε πρόεδρε. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη» απάντησε ο Βενιζέλος), πήραν θέσεις για να μπουν στην ουσία της συζήτησης.

Σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις, στο σημείο αυτό οι κάμερες απομακρύνονται, αφού καταγράψουν, ίσως, και ένα γενικό (αλλά χωρίς ήχο) πλάνο των δύο συνομιλητών. Ομως αυτή τη φορά δεν έγινε έτσι. Οι κάμερες παρέμειναν, υποτίθεται για να καταγράψουν την ενημέρωση του προέδρου από τον υπουργό των Οικονομικών, αλλά στην πραγματικότητα για να μαγνητοσκοπήσουν το τρομοκρατικό διάγγελμα που απηύθυνε ο Βενιζέλος, ενώπιον του σιωπηρά συναινούντος κ. Παπούλια!

Και δεν τηρήθηκαν καν τα προσχήματα. Γιατί, ενώ ο Βενιζέλος υποτίθεται ότι εκείνη τη στιγμή απευθυνόταν προς τον πρόεδρο τον οποίο ενημέρωνε, εντούτοις δεν είχε στραμμένο το πρόσωπό του προς αυτόν, αλλά προς την τηλεοπτική κάμερα, η οποία κατέγραφε «γκρο πλαν» όχι μόνο τα λόγια του, αλλά και τις χαρακτηριστικές εκφράσεις με τις οποίες τα συνόδευε.

Για τους γνωρίζοντες απλά τα στοιχειώδη, ήταν φανερό ότι το έργο που παίχτηκε είχε σκηνοθετηθεί πολύ νωρίτερα, έτσι ώστε να έχουν τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα τα όσα ήθελε να ακουστούν ο Ευ. Βενιζέλος.

Γιατί, βεβαίως, άλλη βαρύτητα θα προσελάμβαναν αν ελέγοντο ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας και άλλη αν ο υπουργός και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τα έλεγε στις κάμερες που συνήθως περιμένουν έξω από το προεδρικό μέγαρο. Δεν είναι το ίδιο πράγμα να τα λες όρθιος στο πεζοδρόμιο, προς τους μαρκουτσοφόρους ρεπόρτερ των τηλεοπτικών σταθμών, με το να τα λες καθισμένος άνετα στον προεδρικό καναπέ και τον πρόεδρο να ακούει άκρως προβληματισμένος...

«Η κρίση δεν είναι αυτή που βιώνουμε, η κρίση θα είναι η Αργεντινή του 2000», τόνισε ο Βενιζέλος και οι έντρομοι τηλεθεατές «είδαν» μεμιάς τα τανκς να βγαίνουν στους δρόμους της Αθήνας.

ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ