Γάμοι μνημονίου...

του Αλέκου Λασκαράτου

Δεν γνωρίζω αν η οικονομική κρίση που περνάμε, έχει επηρεάσει τον αριθμό των γάμων που τελούνται τα τελευταία δύο χρόνια στην Ελλάδα. Υποθέτω προς ναι, αλλά δεν έχω στοιχεία. Διάβασα όμως, και ομολογώ πως γέλασα, στην εφημερίδα το Έθνος ότι η κρίση έχει σαν αποτέλεσμα την τεράστια αύξηση των γάμων που τελούνται στα δημαρχεία λόγω πολύ χαμηλότερου κόστους. Τυπικά, βάσει του νόμου ένας γάμος σε δημαρχείο κοστίζει μόνο το σχετικό παράβολο που είναι 18 ευρώ για κάθε μελλόνυμφο, δηλαδή 36 ευρώ. Στην εκκλησία τα ποσά είναι βέβαια πολύ-πολύ μεγαλύτερα. Πρώτα απ’ όλα εξαρτάται από το αν θα σε παντρέψει ένας απλός παπάς, ένας αρχιμανδρίτης ή τέλος ένας δεσπότης. Βλέπετε, το Άγιο Πνεύμα, που συμμετέχει και καθαγιάζει όλους του θρησκευτικούς γάμους, βάζει απλή, διπλή ή τριπλή δόση ευλογίας ανάλογα με την περίπτωση. Μετά έρχονται οι ψάλτες. Minimum configuration, Medium configuration, και Maximum, με χορωδία από αγγελικές φωνές. Στη συνέχεια, έρχεται ο διάκοσμος. Πόσα και ποια λουλούδια κλπ. Τέλος είναι και τα έξοδα του ίδιου του ζευγαριού. Νυφικό της νύφης και κοστούμι του γαμπρού. Κόμμωση της νύφης, που απ’ ότι ακούω μπορεί να κοστίσει και τα μαλλιά της κεφαλής της (κάτι απίστευτα για 500 ευρώ, και βάλε, έχω ακούσει) και στις πολύ γκλάμουρ περιπτώσεις έχουμε και το μέικ-άπ από επαγγελματία του είδους. Άσε τις βιντεοσκοπήσεις με σκηνοθέτη και τις δομικές και οδηγίες στο σπίτι.

Τώρα λοιπόν με την κρίση, πολλά νεαρά ζευγάρια δεν έχουν πια τα χρήματα για τέτοια ταρατατζούμ, ή τα έχουν και σκέφτονται, σωστά, να τα ξοδέψουν σε κάτι ποιο χρήσιμο για τον μελλοντικό κοινό τους βίο. Χαράς ευαγγέλια λοιπόν (αν μου επιτρέπετε να χρησιμοποιήσω αυτήν την έκφραση στην περίπτωση αυτή) για τους δήμους. Συνωστισμός στις αίθουσες τελετών τους. Όμως μη νομίσετε ότι και οι δήμαρχοι είναι αθώες περιστερές. Με το που μυρίστηκαν το χρήμα, εκεί που ήσαν στην απόλυτη απαξίωση, έβαλαν, οι περισσότεροι, κάποια πρόσθετα τέλη. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα τέλη αυτά είναι κλιμακωτά ανάλογα αν και οι δύο μελλόνυμφοι ανήκουν στον δήμο, ή μόνο ο ένας ή κανένας(!). Μερικοί προσφέρουν και κάποιο δωράκι. Φαντασία και δημιουργικότητα λοιπόν, στην ακατανίκητη μυρωδιά του χρήματος. Παρ’ όλα αυτά τα πρόσθετα τέλη, ο γάμος στο δημαρχείο παραμένει ασύγκριτα φθηνότερος απ’ ότι στην εκκλησία.

Ζητώ συγγνώμη από τους άγιους πατέρες, αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι αυτή η εξέλιξη δεν με λυπεί καθόλου. Αντίθετα με χαροποιεί, κυρίως μήπως αλλάξουμε νοοτροπία, και ξεφύγουμε σιγά-σιγά, από την ανάγκη του γκλάμουρ που έχουμε σαν αγράμματη και καταπιεσμένη κοινωνία που είμαστε. Ίσως η οικονομική κρίση να έχει τελικά και κάποια καλά.

ΠΗΓΗ: www.protagon.gr