Πρωτοβρόχια...

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ

Η νυχτερινή βροχή στη Σαλονίκη και η ψύχρα που εγκαινίασε την είσοδο του φθινοπώρου βοηθά την απαγκίστρωση από τα πληκτικά θέματα της οικονομικής κρίσης, η οποία, ούτως ή άλλως, είτε διαμείβεται μεταξύ κωφαλάλων ή μεταξύ ενός πλήθους που επιθυμεί να πεισθεί από ταλαντούχους ρήτορες. Μπροστά στην έναρξη του φθινοπώρου ή μετοπώρου, μιας ακόμη αναπόδραστης εποχής, προτιμώ την παροδική αποτοξίνωση από την ξερολίαση που μας χαρακτηρίζει.

Η βροχή και η σχετική συνέχιση της ζέστης ξύπνησε μια ομάδα της πανίδας που συμπαθώ πολύ: τα σαλιγκάρια. Μετά από πολλές εβδομάδες ξεραϊλας, έσπασαν το υμένιό τους και άρχισαν να τρώνε ό,τι πρασινίζει δίπλα στα κανάλια και, πιστέψτε με, πρασινίζουν πολλά. Μάλιστα, επειδή η καλλιέργεια σαλιγκαριών επιδοτείται αγρίως και αναιτίως για το καλάθι του Ευρωπαίου καταναλωτή από την ελληνική πατρίδα, αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν πολλά διαθέσιμα αυτόν το χειμώνα, αφού από το πλήθος των εγκρίσεων πρέπει να ετοιμάζουμε κάτι σαλιγκαράδες ικανές για 1,5 δισεκατομμύριο καταναλωτών, πράγμα αδύνατο. Ασε που οι γκουρμεδιάρηδες θέλουν λευκά τα καύκαλα των σαλιγκαριών και πρέπει να κάνουμε εισαγωγές κενών κελυφών, αφού λευκό τρίχρονο σαλιγκάρι στην Ελλαδα έχει να εμφανιστεί από τον καιρό του παιδικού τραγουδιού «σάλιαγκε, μάλιαγκε, πού 'ν΄τα κέρατά σου, πέθανε η μάνα σου και κλαίνε τα παιδιά σου».

Πάρτε, λοιπόν, μουσαμαδιά, κι έναν καλό φακό, πάρτε και δυο σακούλες και βγείτε στα κανάλια. Μόλις φτάσετε τα τέσσερα κιλά, φτάνει. Γυρίζετε από τη ζούγκλα, τα βάζετε σε ένα καλάθι πλεχτό, από πάνω ένα πιάτο ανάποδα και παραπάνω μια πέτρα δεκάκιλη και κοιμηθείτε. Εκτός αν έχετε αϋπνίες, οπότε ξεχνάτε την πέτρα κι αυτά ξαμολιούνται στο δωμάτιο. Θα τα βρείτε όλα, αρκεί να έχουν περάσει αρκετοί μήνες.

Την άλλη μέρα το πρωί, δεν πάτε για σαλιγκάρια. Περιμένετε να σκάσει ο ηλιάκος κανένα δεκάλεπτο και πηγαίνετε σε λόφους με κορμούς δέντρων και σύθαμνα και μαζεύεται αρκετούτσικα μανιταταράκια. Από τα άσπρα με το αλαφρύ ροζέ γείσο. Τώρα έχετε φαγητό. Ενόσω περιμένετε να ξεσαλιάσουν οι σαλιαγκοί και καθαρίσετε με πανάκι τους αμανίτες, βάλτε και ένα σκοδρόψωμο να ψήνεται, κόψτε από τα μονοπατάκια μερικές αντράκλες. Εχετε για εσάς και την οικογένειά σας φαγητό για δύο τουλάχιστον ημέρες και μπόλικη γκρίνια, γιατί χάθηκαν τα ωραία ντελίβερι.

Καταλάβατε; Εχω σκοπό να σας βοηθήσω να περάσετε ένα δύσκολο χειμώνα με εύκολες συνταγές. Τώρα που είμεθα μόνοι μας, καθώς δε μας λένε πού είναι ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί μιλάνε ακαταπαύστως για χρωστούμενα, ξεχνώντας ότι υπάρχει ένας πελώριος αριθμός συνελλήνων που, αν απολυθεί, δε δικαιούται καμία ανεργία, επειδή είναι μπλοκάκιας, και δεν έχει μήτε ακίνητα, μήτε μέρος να βάλει μια γλάστρα να φτιάξει ζαρζαβατικά: είναι ακριβώς ο λαός του 1940 που πέθανε από πείνα, κουβαλώντας πιάνα, ρούχα και ασημικά στους χωρικούς και παίρνοντας μισό τενεκέ σιτάρι. Γι΄αυτόν τον πληθυσμό, το μόνο που πράγματι πέθανε από πείνα σε κρίση, δε λέει κανένας τίποτε, και λέω να αρχίσω τα πρακτικά…

ΠΗΓΗ: εφημερίδα ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ